Figure of speech for the Figureless (Sivananda Lahari Verse 58 – 60)

American Management Association in its website, brings out this interesting prelude to How to manage the Boss”:

“Realize that you are more dependent on your boss than your boss is on you, because your boss holds the key to your short-term future. You need to take the initiative to set expectations. It’s your responsibility to say when you’re not feeling heard. The good news is that no matter how well or poorly you have managed your boss’s relationship in the past, you can recraft your relationship on every new endeavour . Ideally, you want to create a relationship where talking from the heart is the norm.”

Wonder what has this to do with a “spiritual stuff” that we are dealing with! Adi Sankara is handling a bigger challenge; he needs to manage the only Invisible Boss of the Universe. Heart to heart talk, Creativity, imagination and initiative which are essential in managing the relationship, brings out the poetic expertise of Adi Sankara in the following Verses where he uses extensively metaphors & similes in the communication that emanates from his heart.

Just to refresh “ A metaphor (உருவகம்) is a figure of speech that, for rhetorical effect, directly refers to one thing by mentioning another. It may provide clarity or identify hidden similarities between two ideas. A simile (உவமை) is a figure of speech that directly compares two things”.

Here is Adi Sankara using real life examples and seeking His Divine Intervention


Verse 58

एको वारिजबान्धवः क्षितिनभो व्याप्तं तमोमण्डलं

भित्वा लोचनगोचरोऽपि भवति त्वं कोटिसूर्यप्रभः ।

वेद्यः किन्न भवस्यहो घनतरं कीदृग्भवेन्मत्तम-

स्तत्सर्वं व्यपनीय मे पशुपते साक्षात् प्रसन्नो भव ॥ ५८॥

தாமரை நண்பன் ஆதவன், புவி வான் இருளகற்றி ஒளித்திடுவான்; ஆயினும்

பாமரனெனக்கு பலகோடிஆதவன் உள்ளடக்கிய நீ ஒளிகொடுக்கவில்லை இன்னும்,

அய்யகோ என்மன இருள் அத்துனை அடர்த்தியோ உலகாளும் உமையோனே!

மெய்ஞான இருளகற்றி காட்சி கொடுத்தருள் உலகோர்உளம் உறை நாயகனே!


Verse 59

हंसः पद्मवनं समिच्छति यथा नीलाम्बुदं चातकः

कोकः कोकनदप्रियं प्रतिदिनं चन्द्रं चकोरस्तथा ।

चेतो वाञ्छति मामकं पशुपते चिन्मार्गमृग्यं विभो

गौरीनाथ भवत्पदाब्जयुगलं कैवल्यसौख्यप्रदम् ॥ ५९॥

தாமரைத்தடாகம் நாடும் அன்னப் பறவை போல

நீர்மழை மேகம் நோக்கும் சுடலைக்குயில் போல

ஆதவன் உதயம் நோக்கும் வாத்து போல

சந்திரனின் வரவு நோக்கும் செம்போத்து போல

நல்லறிவு காட்டும் பாதையிலே, பேரின்ப

நிலை அடைய வழிதனைக் காட்டும் உன்

பொன்மலர் பாதமிரு நோக்க, என் மனம்

அனுதினமும் விழைகிறதே ஆண்டவனே!


Verse 60

रोधस्तोयहृतः श्रमेण पथिकश्छायां तरोर्वृष्टितो

भीतः स्वस्थगृहं गृहस्थमतिथिर्दीनः प्रभुं धार्मिकम् ।

दीपं सन्तमसाकुलश्च शिखिनं शीतावृतस्त्वं तथा

चेतः सर्वभयापहं व्रज सुखं शम्भोः पदाम्भोरुहम् ॥ ६०॥

ஊழிவெள்ளம் இழுக்கும் மானிடன் கரை காண விழை போல

வழிப்போக்கன் உடல்தளர்வால் மரநிழல் காண விழை போல

மழைநனை மக்கள் உறைகூரை காண விழை போல

வெளியூர் விருந்தினன் இல்லற உறையோன் காண விழை போல

ஏழ்மையில் வாடும் உள்ளம் செல்வந்தன் காண விழை போல

இருளில் அவதியுற்றோன் எரியும் விளக்கு காண விழை போல

குளிரில் துன்புற்றோன் நெருப்பின் தழல் காண விழை போல

மகிழ்வுடன் பயம் அனைத்தும் தவிர்த்து பேரின்பம் பெற

அருள்மிகு சங்கரனின் பொன்மலர்பாதம் காண விழைவாய் என் மனமே!


Chaataka (சுடலைக்குயில்), Chakravaka (வாத்து), Chakora (செம்பொத்து) & Hamsa (அன்னம்) Birds

The “In” in the Invisible ? Sivananda Lahari Verses 37-46

Here is a typical situation that my friend Ram goes through:

Ram joins as an important member of an Enterprise which serves customers across the globe. His job involves extensive travel & meeting varied customers and their representatives and provide quality service. He puts his heart and soul and works between 60 to 70 hours a week. His decisions are vital for the success of his organization. He loves his job immensely.

Now after slogging for couple of years, he takes a vacation and goes out to a forest with dense woods & streams. He spends time in exploring the scenic spread of flora & fauna, animals that wander and wonders at the manifestation of Nature. He settles down in the evening with his family/friends after a strenuous trek. He begins to unwind and contemplates. In the chat with his friends/family very often he compares the presence, behavior and response of animals & nature he encountered during the trek with similar situations that he had faced in his work environment. Like a movie flash back, he starts to compare his current actions, reactions and feelings that he faces to the ones that he, his colleagues or his customers faced/displayed at work. This is quiet natural, as the mental impressions of his high pressure job make their presence feel in his current environment. His focus on his job is so dedicated that he starts to see his job (which he loves so much) in everything that he sees or does. He sees his job in the work of a bird, he sees the reaction of his Boss in the behavior of an animal, he sees the risks of the job in the hazardous route of his trek, he sees the economy which drives his customers in the dark clouds, he sees the results of his work in the sun shine and the rewards that follow in the moon lit night with cool breeze.

What did Ram see “In the beauty of a flower, in the innocence of a baby animal, in the radiance of the sun, in the generosity of the earth, in the harmony of the universe, in the beauty of the heavens, in the waters of the rivers and streams and the vastness of the universe” during his vacation? He saw his passion, his commitment and devotion to his job.

Here is another perspective; suppose you take up a job on your own interest which will pay you a mammoth “industry standard setting bonus” and a severance pay better than the best. The job description goes on like this “Seeking the eternal presence of Lord Shankara in your mind”. With tons of interest, devotion and commitment you do your new assignment and like Ram you also take a break after two years. You visit Nallamalai Hills and the associated forests! What would you see and how will you describe what you see ? Looking forward to your views!

Now read this:

“There is a Spirit who is hidden in all things, as cream is in milk and who is the source of all knowledge and self-sacrifice. This is Brahman, the spirit Supreme. This is Brahman, the spirit Supreme. – Svetasvatara Upanishad.”

This is exactly what Adi Shankara saw in the woods of Srisailam. He always felt that God resides in him and imagined that He is present wherever he went and in whatever actions he performed.

He sees his mind as a monkey, a Swan, a peacock, a Jacobean Cuckoo, a ruddy goose, a pheasant etc and sees God in the blue sky, dark clouds, Sun, moon, rain, spring, autumn etc. He visualises God as a thief, a hunter, a Lion, a flower, a bird, an Yogi and a friend.

His poetic skills in describing how much he loves his most challenging job in various ways by seeing the Lord in every thing that he sees is just amazing and keeps you glued to the “Lahari” like the Surfer who enjoys riding the waves again and again.

Here are the Verses; there are two blogs; one covering upto Verse 46 & the next one upto Verse 54


Verse 37

आम्नायाम्बुधिमादरेण सुमनस्सङ्घाः समुद्यन्मनो

मन्थानं दृढभक्तिरज्जुसहितं कृत्वा मथित्वा ततः ।

सोमं कल्पतरुं सुपर्वसुरभिं चिन्तामणिं धीमतां

नित्यानन्दसुधां निरन्तररमासौभाग्यमातन्वते ॥ ३७॥

நலம் வாழ்த்தும் ஆத்மஞானியர் ஒன்றினைந்து திடபக்தியெனும் புரியினை

நல்மனமெனும் மத்தேற்றி மறைவேதமெனும் கடல்தனை பக்தியுடன்

கடைந்து இச்சைதீர்மரம், அமுதசுரபிப்பசு, சிந்தாமணி, பேரின்ப நிலைப்

பெரும் செல்வம் என உறையும் உமையொருபாகனை பெறுவரே !

Remember the Suvarnabhumi Airport at Bangkok !


Verse 38 (Seeing God in the rise of the Full Moon)

प्राक्पुण्याचलमार्गदर्शितसुधामूर्तिःप्रसन्नः शिवः

सोमः सद्गुणसेवितो मृगधरः पूर्णस्तमोमोचकः ।

चेतः पुष्करलक्षितो भवति चेदानन्दपाथोनिधिः

प्रागल्भ्येन विजृम्भते सुमनसां वृत्तिस्तदा जायते ॥ ३८॥

ஆனந்தக்ககடல் உயர, நல்மனம்விழைவோர் புடைசூழ, பக்தர் முகமலர

மலையொப்ப நல்முன்வினைப்பலன் புலப்படுத்த மாயமான் கையிலேந்தி

மன இருளகற்றும் கருணை பொழி உமையொருபாகனெனும் இறையின் காட்சி

அலைகடல் உயர, விண்மீண்கள் புடைசூழ, கமலம்தன் முகமலர

தூயகீழ்மலை புலப்படுத்த மான்குறிஉள்ளடக்கி, உலக இருளகற்றும்

வெண்ஒளி பொழி முழுநிலவதனைக் காண்பதற்கு ஒப்பமன்றோ

அக்காட்சிதனைக் கண்குளிரக் கண்டவர் பேரின்பம் அடைந்திட்டு

உலகோரை உயவிக்கப் பெருநிலை பெற்றாரே உமைநாதா


Verse 39

धर्मो मे चतुरङ्घ्रिकः सुचरितः पापं विनाशं गतं

कामक्रोधमदादयो विगलिताः कालाः सुखाविष्कृताः ।

ज्ञानानन्दमहौषधिः सुफलिता कैवल्यनाथे सदा

मान्ये मानसपुण्डरीकनगरे राजावतंसे स्थिते ॥ ३९॥

என் இதயக் கமலமெனும் நகரிலே அரசருக்கரசன் அனைவரும் மதியும் அம்புலியான் உறைவெனில், தவம் தூய்மை கருணை உண்மையெனும்

நாக்கால்கள் கொண்ட தருமம் நிலைத்திடும், பாவங்கள் களைந்திடும்

அழுக்காறு அவா வெகுளி இன்னாச்சொல் நான்கும் மறைந்திடும்

காலங்கள் எல்லாம் களிப்புடனே கழிந்திடும் சீரனெவே, பேரின்ப

அறிவுப் பயிரதனை செழிப்புடன் அறுவடை செய்வேன் இறையானே!


Verse 40 (Farm irrigation)

धीयन्त्रेण वचोघटेन कविताकुल्योपकुल्याक्रमै-

रानीतैश्च सदाशिवस्य चरिताम्भोराशिदिव्यामृतैः ।

हृत्केदारयुताश्च भक्तिकलमाः साफल्यमातन्वते

दुर्भिक्षान् मम सेवकस्य भगवन् विश्वेश भीतिः कुतः ॥ ४०॥

அறிவெனும் இயந்திரமிட்டு வாக்கெனும் குடமெடுத்து

கவியெனும் கால்வாய் வழி சதாசிவப்புகழெனும்

அமிழ்தொப்ப நீரதனை அடியானின் இதயவயல்விளை

பக்தியெனும் பயிருக்கு பாய்ச்சிட்டால் பயனுள்ள

அறுப்பினால் பஞ்சமெனும் பயம் எனக்கு எங்கனம் உலகநாயகனே!


Verse 41

पापोत्पातविमोचनाय रुचिरैश्वर्याय मृत्युञ्जय

स्तोत्रध्याननतिप्रदक्षिणसपर्यालोकनाकर्णने ।

जिह्वाचित्तशिरोङ्घ्रिहस्तनयनश्रोत्रैरहं प्रार्थितो

मामाज्ञापय तन्निरूपय मुहुर्मामेव मा मेऽवचः ॥ ४१॥

பாவங்களைக்களைந்து முக்திக்குவித்திட்டு பேரின்ப்பெருஞ்செல்வம் பெற

என் வினைபுலன் உறுப்புகளாம் நா உனைப்பாட, மனம் உனைநினைய,

சிரம் உனைப்பணிய, இருகரம் உனைத்தொழ, தாழ்கள் உன்வலம்வர,

செவிகள் உன்புகழ் கேள, கண்கள் உனைக்காண, இவை விழைந்து எனை வேண்ட, அங்ஙனம் பணிபுரி என நீ கட்டளை இட்டு, எப்பொழுதும் எனது

உறுப்புகள் தடையின்றி அப்பணிகள் புரிய சக்தி கொடு, மரணத்தை வென்றோனே !


Verse 42 ( Mind – The Fortress of Devotion)

गाम्भीर्यं परिखापदं घनधृतिः प्राकार उद्यद्गुण-

स्तोमश्चाप्तबलं घनेन्द्रियचयो द्वाराणि देहे स्थितः ।

विद्यावस्तुसमृद्धिरित्यखिलसामग्रीसमेते सदा

दुर्गातिप्रियदेव मामकमनोदुर्गे निवासं कुरु ॥ ४२॥

திடமான துணிவு கொண்ட மன உரம் எனும் புற மதில் உள்ளே

தடங்காணா ஆழமிகு விற்பன்னம் எனும் அகழி தாண்டி

நல்முன்வினை விளை பண்புகள் தோழமைப்படையெனக் காக்க

ஞானவினைபுரி உடல் உறை உறுப்புகள் வாயில்களென முடித்திறக்க

பரம்பொருளறிந்த மெய்அறிவு எனும் பெருஞ்செல்வம் இழைத்தோட

உன் தேவைக்கேற்ற அனைத்துப்பொருட்களின் இருப்பிடமென இருக்கும்

என் மனம் என்னும் கோட்டையிலே எப்பொழுதும் குடியிருந்து மகிழ்ந்திடு

உமையவள் மனம் கவர், அடையஇயலா அரண் வாழ் மலைவாசனே, சங்கரனே!


Verse 43 ( Sankara the medieval hunter)

मा गच्छ त्वमितस्ततो गिरिश भो मय्येव वासं कुरु

स्वामिन्नादिकिरात मामकमनःकान्तारसीमान्तरे ।

वर्तन्ते बहुशो मृगा मदजुषो मात्सर्यमोहादय-

स्तान् हत्वा मृगयाविनोदरुचितालाभं च सम्प्राप्स्यसि ॥ ४३॥

இங்கங்கு செல்லாமல் என்மனம் தன்னில் வசித்திடு ஆதிவேடனே!

எல்லையில்லா என்மனம் எனும் அடர் வனமதில் கட்டு ஏதுமின்றி

அழுக்காறு அவா எனப்பல வலிய மதமிகு விலங்கினங்கள் திரிகின்றனவே

அவ்விலங்கினங்களை வேட்டையாடி விளையாடி பலன் பெற்றுமகிழ்வாய்

ஆதிஅந்தமில்லா மலைவாசனே மகாதேவனே உமைநாதா!————————————————————–

Verse 44 (Sankara the Lion )

करलग्नमृगः करीन्द्रभङ्गो

घनशार्दूलविखण्डनोऽस्तजन्तुः ।

गिरिशो विशदाकृतिश्च चेतः-

कुहरे पञ्चमुखोस्ति मे कुतो भीः ॥ ४४॥

கரமதனில் மான் இருத்தி வேழத்தை வீழ்த்தி வேங்கைதனை

வேட்டையாடி விலங்கினம் வதைத்து விந்த முகமுடன்

ஒளிமிகு உடலுடனே மலைகுகை வாழ் அரிமா என, என்

மனக்குகையுள்ளே, கையிலே மானேந்தி, வேழ அசுரனை வீழ்த்தி

வேங்கை அசுரனை வேட்டையாடி, உயிரினமனைத்தும் உள்ளடக்கி,

தூயவெண்மை உடல் கொண்டு, ஐந்துமுகத்துடனே மலைவாசன்

அண்ணாமலையான் அமர்ந்திருக்க, அடியேனுக்கு ஏது அச்சம் !



Verse 45 (Mind – the bird)

छन्दःशाखिशिखान्वितैर्द्विजवरैः संसेविते शाश्वते

सौख्यापादिनि खेदभेदिनि सुधासारैः फलैर्दीपिते ।

चेतःपक्षिशिखामणे त्यज वृथासञ्चारमन्यैरलं

नित्यं शङ्करपादपद्मयुगलीनीडे विहारं कुरु ॥ ४५॥

உபநிடத்து உயர்கிளைகள் யாப்பிலக்கண கீழ்கிளைகள் கொண்டு

வேதவித்தகர் பறவையென வெகுநாடும் அமிழ்தெனும் காமமுக்திப்பழமிகு

பேரின்பப் பெருநிழல்தரும் மறையெனும் அழிவில்லாஇம்மரத்தில்

சங்கரனின் பொற்பாதமெனும் கூடதனில் வசித்திருந்து விளையாடு,

சிறகடித்து பறந்தலைந்து ஓயாதே மீப்பெரு எண்ணப் பறவையே !


Verse 46 ( Mind – the Kingly Swan)

आकीर्णे नखराजिकान्तिविभवैरुद्यत्सुधावैभवै-

राधौतेपि च पद्मरागललिते हंसव्रजैराश्रिते ।

नित्यं भक्तिवधूगणैश्च रहसि स्वेच्छाविहारं कुरु

स्थित्वा मानसराजहंस गिरिजानाथाङ्घ्रिसौधान्तरे ॥ ४६॥

பாற்கடலின் அமுத அலை ஒளியிலே தாழ்நக ஒளி இனைந்து

வளர்பிறைகதிர்விளை வெண்மையுடன்கூடி செம்பவழக்கற்களின்

அழகேற்றி ஞானியரெனும் அன்னப்பறவைகள் வெகுநாடும்

மலைமகள் நாதனின் பொற்பாதமெனும் மாளிகையில்

மணமகளிரென உறையும் பக்தியெனும் மங்கையருடன்

விளையாடி மகிழ்வாய் ராஜ அன்னப்பறவை எனும் என்மனமே !


To be continued in the next blog ………….

Punyavachanam – Sivananda Lahari Verse 36

It is the Vedic ritual of purification. “Punyavachanam puja is performed during occasions such as a birth, death, house warming etc. The significance and attributes of this puja varies depending on the particular occasion. The ritual invokes the God of water and celestial ocean, Varuna and offers prayer through 16 steps (Shodasa upachara), in a purnakumbha (Kalash). The main purpose of this type of Puja is two-fold. Primarily it is to uplift the five senses of the worshiper, and by doing so elevate him to a higher level of consciousness that will promote good thoughts and actions. Secondarily it draws upon the Indian traditions of honoring a guest, wherein each upachara is a service to the deity who takes presence in the sculpture for the duration of the Puja. This is followed by the recitation of Pavamana Mantra which is for purification from falsehood to truth, from darkness to light and from death to immortality. On completion of the puja, the water from the Kalash is sprinkled around the puja premises, thereby purifying it”.

Adi Sanakara has a very simple process for conducting Punyavachana. This does not involve anyone except the Self and avoids extensive protocols and procedures. This verse aptly describes the process. If only we could follow this in letter and spirit, the world will be completely different.


Verse 36

भक्तो भक्तिगुणावृते मुदमृतापूर्णे प्रसन्ने मनः

कुम्भे साम्ब तवाङ्घ्रिपल्लवयुगं संस्थाप्य संवित्फलम् ।

सत्वं मन्त्रमुदीरयन्निजशरीरागारशुद्धिं वहन्

पुण्याहं प्रकटीकरोमि रुचिरं कल्याणमापादयन् ॥ ३६॥

உள்ளமெனும் உறைவிடமதை தூய்மைசெய்து

மங்கள எண்ணம் மனதிலிட்டு மகிழும் பக்தனது

தெளிமனமெனும் குடமதனை பக்தியெனும் நூல் சுற்றி

சிவானந்தத்தேனதனை புனிதநீரென அதனில் நிரப்பி

உன் பொன்மலர்பாதமிரண்டும் மாவிலையென இருத்தி

மெய்ஞானமெனும் அறிவதனை தேங்காயென நிறுத்தி

உளதாந்தன்மை உணர்த்தும் ஐந்தெழுத்து மந்திரம் ஓதி

புண்ணியவசனமெனும் வழிவகையைப் புரிந்திட்டேன் உமைநாதா


Captain Courageous – Sivananda Lahari Verses 31-35

One of the most talked about subject in this modern era is “Leadership”. One can discuss this topic at any place anytime “till cows come home” . Innumerable examples of past & present leaders in different fields can be quoted. Leadership qualities such as Compassion, risk taking, team building, knowledge and rewards etc etc are discussed, researched and documented. Can you attempt to describe the attributes of the “Leader of the Cosmos?

Venturing to describe the qualities of the Invisible, Srimad Bhagwadpaada Sankara outlines a few of them based on a couple of incidences in a few verses.


Verse 31

नालं वा परमोपकारकमिदं त्वेकं पशूनां पते

पश्यन् कुक्षिगतान् चराचरगणान् बाह्यस्थितान् रक्षितुम् ।

सर्वामर्त्यपलायनौषधमतिज्वालाकरं भीकरं

निक्षिप्तं गरलं गले न गिलितं नोद्गीर्णमेव त्वया ॥ ३१॥

உன்னுள் வெளி உறை அனைத்து உயிரினம் பேணும் பெரியோனே!

கக்கும் தீப்பிழம்பபெனும் கொடுநச்சுமருந்துவிளை பேரச்சமதவிர், விழை

திக்கெட்டோடும் தேவரினம் காக்கும் உயரினத்தலையோனே!

அவ்விடமதனை உமிழ்வுட்கொள்தவிர் சங்கதனில் நிலைத்திட்டு நீ

தரணி காக்கும் பணியொன்றே போதுமே! உன் கருணையுள்ளமதைக் காட்டிட!


Verse 32

ज्वालोग्रः सकलामरातिभयदः क्ष्वेलः कथं वा त्वया

दृष्टः किं च करे धृतः करतले किं पक्वजम्बूफलम् ।

जिह्वायां निहितश्च सिद्धघुटिका वा कण्ठदेशे भृतः

किं ते नीलमणिर्विभूषणमयं शम्भो महात्मन् वद ॥ ३२॥

தேவருக்கச்சம்விளை தீப்பிழம்பபெனும் கொடுநச்சதனை விழித்தனையே,

அக்கனல்தனை கையதனில் சுட்டநாவற்கனியென ஏந்தினையோ,

சித்தர்களின் குளிகையென அழல்தனை உன் நாவதனில் ஏற்றினையோ,

நீள்கழுத்திற்கு நீலமணிமாலையென நஞ்சதனைசங்கதனில் நிலைத்தனயோ

எங்கனம் என்றுரைத்திடுவாய் உலகெலாம் உயர்ந்து ஓதற்கரியோனே !


Verse 33

नालं वा सकृदेव देव भवतः सेवा नतिर्वा नुतिः

पूजा वा स्मरणं कथाश्रवणमप्यालोकनं मादृशाम् ।

स्वामिन्नस्थिरदेवतानुसरणायासेन किं लभ्यते

का वा मुक्तिरितः कुतो भवति चेत् किं प्रार्थनीयं तदा ॥ ३३॥

ஒருமுறை உன் சேவை புரிதலும், உனை வணங்கிப் பாடவும், உன் பாதம் துதிக்கவும்,

உள்நிறுத்தி உன் தியானமும், உன் புகழ் கேட்கவும், உனைக்கண்டு மகிழவும்

பேரின்பநிலைதனை அடைய போதுமன்றோ பொன்னார் மேனியனே இவ்வழி

ஒன்றினை யான் ஏற்றி அந்நிலையடைந்தால் வேறென்னவேண்டும் எனக்கு

நிலையற்ற தேவர்களைத் துதித்தென்ன பலன், உடல் தளர்ச்சி ஒன்றுதான் வருமன்றோ!


Verse 34

किं ब्रूमस्तव साहसं पशुपते कस्यास्ति शम्भो भव-

द्धैर्यं चेदृशमात्मनः स्थितिरियं चान्यैः कथं लभ्यते ।

भ्रश्यद्देवगणं त्रसन्मुनिगणं नश्यत्प्रपञ्चं लयं

पश्यन्निर्भय एक एव विहरत्यानन्दसान्द्रो भवान् ॥ ३४॥

என்னவென்றுரைப்பேன் நின் துணிவதனை, எவரிடமுண்டு நின் மனஉரம்,

எங்கனமடைவார் நின் உளநிலை, யுகப்பிரளைய நிகழ்தருணம், இயல்நிலை

நழுவிடும் தேவரினமும், நீள் அச்சமுடன் உயிர்விழை முனியினமும் இருக்க,

தனியொருவராய் பரவசமுடன் தரணி காக்கும் பணிபுரியும் பேரின்பநிலையோனே!


Verse 35

योगक्षेमधुरन्धरस्य सकलश्रेयःप्रदोद्योगिनो

दृष्टादृष्टमतोपदेशकृतिनो बाह्यान्तरव्यापिनः ।

सर्वज्ञस्य दयाकरस्य भवतः किं वेदितव्यं मया

शम्भो त्वं परमान्तरङ्ग इति मे चित्ते स्मराम्यन्वहम् ॥ ३५॥

அனைத்துமறிந்த ஆதியென, இகபர இன்பமடை வழிஉரை ஆசானாக

எனைக் கடந்து என்னுள்உறை கடவுளாக, கருணைமழை பொழி ஈசனாக

அடியார்கருளும் பரமனென உலகாளும் உன்னிடம், விழைந்து உரைய

அடியேன் என்னிடம் ஏதும் உண்டோ இறைவா, நீ எனக்கு அணுக்கமென

சிறியவன் என்மனம் சிந்தனை புரிந்திடும் அனுதினம் சங்கரனே!


The Wish List (Sivananda Lahari Verses 23-30)

“Psychologists describe prayer as a “subconscious” and” emotional effusion”, an outburst of the mind that desires to enter into communication with the invisible”. In today’s wired world when we say “communication” we all understand and know the processes, the techniques, methodologies to improve effectiveness etc. Even if we don’t there is the WW Web to help us.

But take a ride back in time and reach the 5th to 8th Century. Imagine the copious waters (at that period) in two streams named Phaladhara & Panchadhara winding down the picturesque Nallamala Hills in the Eastern Ghats near in a place called Srisailam. ‘Phaladhara-Panchadhara’ signify their origin from the fore head of God Siva, the Phaladhara (Phala=fore head, dhara=stream) and denotes the five aspects of Siva, the Panchadhara (Pancha=five, dhara=stream). Imagine yourselves sitting aloof and trying to communicate with either yourself or to the Invisible. Wow. Won’t your mind open up?

Any traveller/travel website today can come out with several beautiful photos of the location like these I found in the Internet; if only I can take the time back…….

This is where Adi Sankara had his exclusive communication with the Invisible and like the streams, his flow of thoughts were unstoppable carrying the essence of living. Very aptly he has titled his flow as Sivananda Lahari.

The “Research Scholar” Sankara takes his communication process to the next logical step. After outlining his incapabilities & limitations esp in “mind control”, he now comes out with a “statement of intent/purpose” before taking it further with his Guide (Lord Siva).

Verses given below brings out the clarity in his communication when it comes to putting across his wishes/requirement to the Lord. Remember “if wishes were horses….” is not applicable when you communicate with the Invisible


Verse 23

करोमि त्वत्पूजां सपदि सुखदो मे भव विभो

विधित्वं विष्णुत्वं दिशसि खलु तस्याः फलमिति ।

पुनश्च त्वां द्रष्टुं दिवि भुवि वहन् पक्षिमृगता-

मदृष्ट्वा तत्खेदं कथमिह सहे शङ्कर विभो ॥ २३॥

பேரின்பம் நாடி உனை யான் அடிதொழ நீ உவந்தளித்த பதவிக்கனி

நான்முகனின் ஆக்கு, மாயவனின் காப்புப் பணியெனினும் ஏற்றிலேன்,

வான்புள் எனவோ, வனவிலங்கெனவோ உழலவேண்டும் ஏற்றிட்டால்,

காணாஉனை ஏங்கிப்பெறும் துயரதனைத் தாங்கிடலேன் உயிரினத்தலையோனே!


Verse 24

कदा वा कैलासे कनकमणिसौधे सहगणै-

र्वसन् शम्भोरग्रे स्फुटघटितमूर्धाञ्जलिपुटः ।

विभो साम्ब स्वामिन् परमशिव पाहीति निगदन्

विधातॄणां कल्पान् क्षणमिव विनेष्यामि सुखतः ॥ २४॥

கயிலாயமலைதனில் பொன்மணி மாளிகையில் சிவகணமுடன், சிரம்மேல்

கரம்இரு கூப்பி உமையொருபாகனை “உலகோனே, உயிரினத்தலையோனே

ஆண்டோனே, பேரின்பளியோனே, பெரியோனே, ஈசனே காத்திடுவாய்” எனப்

பண்பாடி, அயன் வாழும் பலகாலமெனும் கல்பமதை இமைப்பொழுதெனக்

களிப்புடனே கழித்திடுவேனோ, அடிமுடி காணா இமயமலையோனே!


Verse 25

स्तवैर्ब्रह्मादीनां जयजयवचोभिर्नियमिनां

गणानां केलीभिर्मदकलमहोक्षस्य ककुदि ।

स्थितं नीलग्रीवं त्रिनयनमुमाश्लिष्टवपुषं

कदा त्वां पश्येयं करधृतमृगं खण्डपरशुम् ॥ २५॥

அயனும் முனிவரும் அனைத்துலகதேவரும் அரனின் வெற்றிகீதமுழங்க,

பூதகணங்கள் ஆடல் பாடல் கூத்தென கேளிக்கையாட்டம் போட

உறுதிமிக்க விடையதனின் உயர் திமிலதன்மேல் உமையொருபாகனாய்

விடம் உண்டுநீலித்த கழுத்துடனே, கரங்கள்தனில் கோடரி மானேந்தி

முக்கண்ணணாய் முழுமுதற்கடவுளாய் உனையென்று காண்பேன் உமைநாதா !


Verse 26

कदा वा त्वां दृष्ट्वा गिरिश तव भव्याङ्घ्रियुगलं

गृहीत्वा हस्ताभ्यां शिरसि नयने वक्षसि वहन् ।

समाश्लिष्याघ्राय स्फुटजलजगन्धान् परिमला-

नलाभ्यां ब्रह्माद्यैर्मुदमनुभविष्यामि हृदये ॥ २६॥

உன்னிரு பொற்ப்பாதம்தனை உறுதியுடன் தொழுதேற்றி

என் சிரவிழிமார்மேல் சிக்கெனப்பதித்துத்தழுவி

முழுமலர்ப்பாதமலரதனின் நறுமணம்தனைநாடி

அயனும் அனைத்துலக தேவர்களும் அடையாப் பேரின்பம்தனை

அனுபவிப்பேன் எப்பொழுது கயிலைமலை வாசனே !


Verse 27

करस्थे हेमाद्रौ गिरिश निकटस्थे धनपतौ

गृहस्थे स्वर्भूजाऽमरसुरभिचिन्तामणिगणे ।

शिरस्थे शीतांशौ चरणयुगलस्थेऽखिलशुभे

कमर्थं दास्येऽहं भवतु भवदर्थं मम मनः ॥ २७॥

கரமதனில் பொன்மலை, அருகினில் தனவேந்தன் குபேரன்,

இல்லம்தனில் கற்பகமரம், காமதேனுப்பசு, சிந்தாமணிமுத்து,

சிரமதனில் மிளிர்கொன்றை, இருதிருவடிதனில் இகபரசுகம்,

உன் உடைத்தன்றோ இவையனைத்தும் கயிலைமலைவாசனே,

என்னிடம் அளித்திட ஏழையோனின் மனம் விட்டு வேறில்லை, இமயமலைநாதனே!


Verse 28

सारूप्यं तव पूजने शिव महादेवेति सङ्कीर्तने

सामीप्यं शिवभक्तिधुर्यजनतासाङ्गत्यसम्भाषणे ।

सालोक्यं च चराचरात्मकतनुध्याने भवानीपते

सायुज्यं मम सिद्धमत्र भवति स्वामिन् कृतार्थोऽस्म्यहम्

உனை உளமுருகி பூசிப்பதில் உன்வடிவம் கொண்டேன் மகாதேவனே

உன்புகழை பக்தியுடன் பாட உன்னருகில் நானிருந்தேன் சிவபிரானே

உன்அன்பரடியாருடன் உரையாட உம்பருலகம் நானடைந்தேன் பரமனே

உனையென்னி உடல்உள்ளமதை ஒருநிலைப்படுத்தி உன்னுடன் கலந்தேன்

இப்பிறவிதனிலேயே பேரின்பம்பெற்று நிறைந்திட்டேன் இறைவனே


Verse 29

त्वत्पादाम्बुजमर्चयामि परमं त्वां चिन्तयाम्यन्वहं

त्वामीशं शरणं व्रजामि वचसा त्वामेव याचे विभो ।

वीक्षां मे दिश चाक्षुषीं सकरुणां दिव्यैश्चिरं प्रार्थितां

शम्भो लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ २९॥

உன் பொன்மலர் பாதம்தனை துதித்து அனுதினமும் தியானம் புரிந்து

என் நாவினில் உன்நாமமேற்றி உனைச் சரண் அடைந்தேன் நமச்சிவாயா

அவுனர்கள் விழைக் கருணை நிறை கடைக்கண்களால் காட்சிகொடுத்தெனக்கு

பேரின்பம் பெற்றிடும் பாடம்தனை உரைத்திடுவாய் உலகாளும் ஆசிரியனே


Verse 30

वस्त्रोद्धूतविधौ सहस्रकरता पुष्पार्चने विष्णुता

गन्धे गन्धवहात्मताऽन्नपचने बर्हिर्मुखाध्यक्षता ।

पात्रे काञ्चनगर्भतास्ति मयि चेद् बालेन्दुचूडामणे

शुश्रूषां करवाणि ते पशुपते स्वामिन् त्रिलोकीगुरो ॥ ३०॥

ஆயிரம் கைக்கொண்டு உனதாடைநெய்யும் ஆதவனின் திறன்,

வண்ணமுடைமலர் கொண்டு உனைத்துதிக்கும் மாயவனின் இயல்,

வாசமிகு சந்தனதிரவியம்தனின் மணம் பறப்பும் வாயுவின் வலிமை,

அன்னம் சமைக்க உதவிடும் அனலதனை முகம் கொண்ட தேவர்களின் திறமை,

அனுதினமுமுனைப் பூசிக்கக் கொள்கலம் படைத்திடும் அயனவனின் ஆற்றல்,

இவையனைத்தும் எளியோன் எனக்கிருந்தால் மிளிர்கொன்றையனிந்தோனே,

செவ்வனே செய்வேன் சிறப்புடனே உன் இறைபணி, உலகாளும் உமையோனே!


Mind Over Matter (Sivananda Lahari Verses 20-22)

Mind over matter

Universally, cutting across demography, why do we always refer to monkeys when it comes to the description about the fickle minds of humans? Here is one response that I found in the WW Web:

This monkey quality of the mind follows logically from the evolutionary process in which the primate brain was honed in millions of years of tree dwelling. The arboreal habitat drove the development of visual dominance, color perception, incomparable eye-hand dexterity and much of the underlying hardwiring and intelligence of the human brain. So if our minds are monkey-like, we certainly come by it naturally“.

Continuing the process of prayer, Adi Sankara comes to the most important element – the mind, once again bringing out the existing state of mind in this next three verses


Verse 20

सदा मोहाटव्यां चरति युवतीनां कुचगिरौ

नटत्याशाशाखास्वटति झटिति स्वैरमभितः ।

कपालिन् भिक्षो मे हृदयकपिमत्यन्तचपलं

दृढं भक्त्या बद्ध्वा शिव भवदधीनं कुरु विभो ॥ २०॥

தீயிச்சையெனும் வனத்திலே திக்கெட்டும் கிளைகள் தாவி

இளமங்கையரின் கொங்கைமோகம் கொண்டு குதியாட்டம் போட்டு

மாயைகொண்டு மதிகெட்டு அலையும் என்மனக்குரங்தனை

பக்தியெனும் வடம்கொண்டு கட்டிடுவாய் கயிலைநாதா!

உன்வசப்படுத்து கட்டடங்கா என்மனமதனை கபாலீஸ்வரனே!


Verse 21

धृतिस्तम्भाधारां दृढगुणनिबद्धां सगमनां

विचित्रां पद्माढ्यां प्रतिदिवससन्मार्गघटिताम् ।

स्मरारे मच्चेतःस्फुटपटकुटीं प्राप्य विशदां

जय स्वामिन् शक्त्या सह शिवगणैः सेवित विभो ॥ २१॥

மன்மதனை வென்ற மகேஸ்வரனே! பூத கணங்கள் பூசிக்கும் உலகநாதனே!

தைரியமனும் தூணதனை உறுதிகொண்ட குணங்களெனும் வடம் முறுக்க

மலர்தாமரையென அசைந்தாடி துலங்கும் வெண்நிறக்கூடாரமெனும் என்

மனமதனை அனுதினமும் விரிக்கின்றேன் தூயநெறிப் பாதைமேல்

வந்திருந்து ஆண்டருள்வாய் உமையவளை உடன் கொண்டு, மூவுலகோனே!


Verse 22

प्रलोभाद्यैरर्थाहरणपरतन्त्रो धनिगृहे

प्रवेशोद्युक्तस्सन् भ्रमति बहुधा तस्करपते ।

इमं चेतश्चोरं कथमिह सहे शङ्कर विभो

तवाधीनं कृत्वा मयि निरपराधे कुरु कृपाम् ॥ २२॥

அழுக்காறுஅவாவெகுளி கொண்டு பிறர் பொருளதனைக்கையாண்டிட

செல்வந்தரின் இடம் நுழைய முயன்று வழிதேடி அலைகின்ற என் மனத்தை

எங்கனம் பொறுத்திடுவேன் உலகோரின் உள்ளம் கவர் கள்ளனே!

என் உடல் உள்ளே ஒளிந்திட்ட மனமதனை உன்வசப்படுத்தி

நிரபராதி என்மேல் கருணை கொள்வாய் உலகாளும் சங்கரனே உமைநாதா!


The Prayer

Before I commence my work, here are the two snap shots of myself scuba diving in the Indian Ocean at Andaman Islands and the Red Sea near the Egyptian City of Sharm-El-Sheikh.

You must be wondering as to what on earth my Scuba Diving has to do with Sivananda Lahari. Surprised ! There is definitely a link. Let me tell you.

I have absolutely no knowledge whatsoever about swimming. I don’t know swimming at all and am uncomfortable even if I have an inch of water above my head. Yet I did Scuba Diving ! Not providence. Then what ? Here are the key elements of my venture:

1. I made up my mind to dive, knowing fully well that I don’t know swimming.

2.The emergencies & the risks associated with the dive were explained to me prior to the dive & yet I decided to plunge.

3. The instructor in both cases were twenty odd year young guys whom I have never met before or even heard about them.

4. Why did I do that? Well at that point of time it was just the thrill of venture; in hindsight it is my absolute faith in that youngster and my belief that he will correct mistakes that I may commit & my confidence that the associated equipment will work without failure during my dive.

5. Once I plunged into the Ocean/Sea, it was a total Bliss! What a sight, what a manifestation and what experience that I got ! Wow.

Well, you got the link between my scuba diving & Sivananda Lahiri !

Without knowing the language, without an idea of spirituality and religion, here I am diving into the nectar of Bliss holding the hand of an unknowable long haired, hunter & a dramatist called Adi Yogi on whom I have absolute faith that he will take me to the world of delight and supreme happiness, knowing fully well that He will do bear all my mistakes and guide me just like the young kids did for me in my earlier dives.

Here is my prayer to Him to bear with me and take me through this journey.

करचरण कृतं वाक्कायजं कर्मजं वा ।

श्रवणनयनजं वा मानसं वापराधं ।

विहितमविहितं वा सर्वमेतत्क्षमस्व ।

जय जय करुणाब्धे श्रीमहादेव शम्भो ॥

கைகால் புரி தவறும், 

நா காயம்  விழை வினையும்,

செவிவிழி மனம் வழி தவறும்,

வரையறு அற்று, ஆற்றுப் பணியும்

மன்னித்து ஏற்றருள்வாய் 

கருணைக்கடலாம் இறையே

I will be updating this blog every Friday. Pl keep a watch. Thanks