Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 71 – 75) Continued

Continuing his treatise on Bhakti, Adi Sankara now comes out with some tips to lodge securely one’s intelligence in the mind and issue out with actions that will take one to the ultimate goal of self realisation.

He does this poetically by comparing Bhakti, Mind and Intelligence to Actions, Persons and Manifestations of Nature. Let us enjoy the essence

———————————-

Verse 71

आरूढभक्तिगुणकुञ्चितभावचाप-

युक्तैः शिवस्मरणबाणगणैरमोघैः ।

निर्जित्य किल्बिषरिपून् विजयी सुधीन्द्रः

सानन्दमावहति सुस्थिरराजलक्ष्मीम् ॥ ७१॥

தூய உயர் அறிவு என்னும் வில் எடுத்து

உறுதி கொள் ஆழ்பக்தியெனும் நாண் ஏற்றி

சிவத்தியானமெனும் குறைவில்லா அம்புகள் தொடுத்து

தீவினைகளெனும் எதிரிகளை வீழ்த்தி வெற்றி வாகை சூடி

நிலையான பேரின்பம்தனைப் பெறுவார் மேலான மெய் அறிவாளர்.

————————————–

Verse 72

ध्यानाञ्जनेन समवेक्ष्य तमःप्रदेशं

भित्वा महाबलिभिरीश्वरनाममन्त्रैः ।

दिव्याश्रितं भुजगभूषणमुद्वहन्ति

ये पादपद्ममिह ते शिव ते कृतार्थाः ॥ ७२॥

சிவ தியானமெனும் மையிட்டு நோக்கி மடமையெனும் இருள் தகர்த்து

ஈசன் உந்தன் புகழ்பாடல்தனை பேர் வேள்வியென அற்பணித்து

அமரர் அடிபணியும் அரவணியோனின் அருபொருள் பொற்பாதம்தனை

அண்டியோர் அடைந்தனரே இவ்வாழ்வதனின் நோக்கம்தனை

————————————–

Verse 73

भूदारतामुदवहद्यदपेक्षया श्री-

भूदार एव किमतः सुमते लभस्व ।

केदारमाकलितमुक्तिमहौषधीनां

पादारविन्दभजनं परमेश्वरस्य । ७३॥

நிலமகள் அலைமகள் உடன்வாழ் மாயவன், கேழல் வடிவெடுத்தும் காணா,

உலகம் நாடும் பேரின்பமெனும் முக்தி மூலிகை செழிவிளைநிலமெனும்

மலர் பாதங்கள்தனைப் போற்றிப் பணிந்திடுவாய் நல் மனமே, அதனின்

மேல் வேறு என் உண்டு நீ அடைய, அறிந்திடுவாய் நல் மனமே!

————————————–

Verse 74

आशापाशक्लेशदुर्वासनादि-

भेदोद्युक्तैर्दिव्यगन्धैरमन्दैः ।

आशाशाटीकस्य पादारविन्दं

चेतःपेटीं वासितां मे तनोतु ॥ ७४॥

அவா பிணைக்கும் துயரம் விளை தீவினை எனும் துர்நாற்றம்தனை

அளவிலா தெய்வீக நறுமணம் கொண்டு நீக்கிட முனையும்

நாற்றிசைஉடையணியோனின் பொற்கமலப் பாதம் விளை

எற்றிசை பரவும் வாசனை, என் மனமெனும் உடைப்பெட்டியுள்

உறை அந்நாற்றம் போக்கி நல்வினை நறுமணம் கமழ உதவட்டும்.

———————————–

Verse 75

कल्याणिनां सरसचित्रगतिं सवेगं

सर्वेङ्गितज्ञमनघं ध्रुवलक्षणाढ्यम् ।

चेतस्तुरङ्गमधिरुह्य चर स्मरारे

नेतः समस्तजगतां वृषभाधिरूढ ॥ ७५॥

காமதேவன் வாகையனே உலகெலாம் உணர்ந்தோனே விடைவாகனனே

பொங்கும் மங்களமுடன் பொலிவுடன் நடை போட்டு அதிவிரைவுடனே ஓடும்

குறிப்புணர்அறிதிறனுடன் குறையொன்றுமில்லா சிறப்பியல்புகளுடனான

என் மனம் எனும் பரியதனை மகிழ்வுடன் செலுத்திடுவாய் சிவசங்கரனே

———————————-

Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 66 – 70) Continued

When one talks about Bhakti and Gyana, one can’t miss out the life of Saint Kanakadaasa. His life was inseparable from the Lord. Here is one such incident from his life:

“ One day Kanaka’s guru Vyasarayalu distributed fruits to his disciples and asked them to eat them secretly without being watched by any one. One covered himself under a bed sheet and ate, one climbed up a tree, another hid under the bed and so on. But one disciple came back with the fruit morosely. The Guru was surprised and asked for the reason. He answered ‘Guruji’? Please forgive me. I am a sinner. I disobeyed you. I tried my level best to eat as per your orders, but wherever I went, God was watching me. The Guru was taken aback by his innocent love for the Almighty. He was no other than Kanakadas”.

Saints like Kanakadaasa and several others across India in their respective lives, brought out the essence of Bhakti.

Affectionate mental disposition and the purity of the devotion” is the key in all their Verses. Here is Adi Sankara conveying to the Lord his heartfelt commitment to surrender and seek help.

——————————————————-

Verse 66

क्रीडार्थं सृजसि प्रपञ्चमखिलं क्रीडामृगास्ते जनाः

यत्कर्माचरितं मया च भवतः प्रीत्यै भवत्येव तत् ।

शम्भो स्वस्य कुतूहलस्य करणं मच्चेष्टितं निश्चितं

तस्मान्मामकरक्षणं पशुपते कर्तव्यमेव त्वया ॥ ६६॥

விளையாட அரங்கென்று நீ படைத்தாய் இவ்வுலகம்

அக்களரி உறை மாந்தர் உன்னாட்ட பொம்மைகள்

யான் ஆடும் ஆட்டம் எல்லாம் உனை மகிழ்விக்க மட்டும்

எனை ஆட்டுவித்து நீ மகிழ்ந்தாய் அது உறுதி ஆதலனிலால்

எனைக் காத்து பொறுப்பது உன் கடன், அன்புடையானே ஆதியே

One of my favourite songs in Carnatic music is written by the great Papanasam Sivan in the Raga Kalyani.

https://youtu.be/jprIqeTSxYw

Similarly the Veena Legend S. Balachander in one of his creations , a Tamil Film called “Bommai” came out with this classic:

https://youtu.be/buQ6KQ0LASw

These songs aptly bring out the essence of this

particular verse.

————————————

Verse 67

बहुविधपरितोषबाष्पपूर-

स्फुटपुलकाङ्कितचारुभोगभूमिम् ।

चिरपदफलकाङ्क्षिसेव्यमानां

परमसदाशिवभावनां प्रपद्ये ॥ ६७॥

பல்விதக்களிப்புடனும், ஆனந்தக்கண்ணீர்மல்கி மயிர்கூச்சரிய வைக்கும்,

பேரின்ப்பயிர் சாகுபடிதறு பூமியெனும், முக்திக்கனி விழை மாந்தர் போற்றும்,

நிலையாக பிணிதீர்க்கும், ஒப்புயர்வற்ற சிவதியானம்தனை சரணடைந்தேன்

————————————

Verse 68

अमितमुदमृतं मुहुर्दुहन्तीं

विमलभवत्पदगोष्ठमावसन्तीम् ।

सदय पशुपते सुपुण्यपाकां

मम परिपालय भक्तिधेनुमेकाम् ॥ ६८॥

அளவிலா ஆனந்த அமிழ்தெனும் பால்தனை மீண்டும் மீண்டும் சுரக்கும்

கலப்பிலா தூயஉன் பாதமெனும் கொட்டிலில் நிலையாக உறையும்

பல பெருநல்வினை புண்ணிய பலன் விளை எந்தன் பக்தியெனும்

கறவைப் பசுதன்னைக் காத்தருள்வாய் கருணாகரனே சங்கரனே

————————————–

Verse 69

जडता पशुता कलङ्किता

कुटिलचरत्वं च नास्ति मयि देव ।

अस्ति यदि राजमौले

भवदाभरणस्य नास्मि किं पात्रम् ॥ ६९॥

ஜடப்பொருளென இசைக்கரைத்த புலித்தோல்

மாயைகொள் மந்தறிவு என கரமுறை மான்

கரை பட்ட நிலை என சிரம் அணி பிறை நிலவு

வளைநெளி கோணல் என, மார் அணி அரவு

இவை அனைத்து குணமிலா எளியோன் யான்

எனை ஏற்கமாட்டாயா உன் அணிகலனென தேவனே!

———————–

Verse 70

अरहसि रहसि स्वतन्त्रबुद्ध्या

वरिवसितुं सुलभः प्रसन्नमूर्तिः ।

अगणितफलदायकः प्रभुर्मे

जगदधिको हृदि राजशेखरोऽस्ति ॥ ७०॥

கடந்தும் உள்ளும் சுதந்திர மனதுடன் வழிபட இசைவான

கருணைக்கடலே கணக்கில்லாஅருள் பொழியோனே

இரேழு உலகம் கடந்தாளும் பிறையணிப் பெம்மானே

நிலையிலா இவ்வுலகில் நீயன்றோ என் இதயம்தனில் எந்நேரமும்

————————

Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 61 – 65)

Remember this cover!

In end August 1970, an LP Gramaphone Record by MS Subbulakshmi with “Bhaja Govindam” on one side and “Vishnu Sahasranamam” on the other side was released. Soon it became part of our family’s LP Record Collections. Not a day passed without listening to these Divine renditions. As a teen, what caught my attention was not these two renditions but the introduction to Bhajagovindam by Sri. C. Rajagopalachari (Rajaji). I was simply bowled over by the crisp voice and the clarity of thoughts (even though I did not understand the content philosophically). Here is what Rajaji said in his introduction:

“Adi Shankara wrote a number of Vedantic works for imparting knowledge of the Self and the Universal Spirit. He also composed a number of hymns to foster bhakti in the hearts of men. One of these hymns is the famous Bhaja Govindam. The way of devotion is not different from the way of knowledge or gnyaana. When intelligence matures and lodges securely in the mind, it becomes wisdom. When wisdom is integrated with life and issues out in action, it becomes bhakti. Knowledge, when it becomes fully mature, is bhakti. If it does not get transformed into bhakti, such knowledge is useless tinsel. To believe that gnyaana and bhakti, knowledge and devotion, are different from each other, is ignorance. If Sri Adi Shankara Himself, who drank the ocean of gyaana as easily as one sips water from the palm of one’s hand, sang in His later years hymns to develop devotion it is enough to show that gnyaanaand bhakti are one and the same. Sri Sankara has packed into the Bhaja Govindam song, the substance of all Vedanta and set the oneness of gnyaana and bhakti to melodious music”.

Never did I realize that nearly 5 decades later, the above talk which simply mesmerized me at that time will come in handy as an introduction to Bhakti, this time for the Verses written by Adi Sankara himself in Sivananda Lahari. Here are the Verses. Here you will see Adi Sankara dwelling in all aspects of Bhakti, Mind, Wisdom and Actions related to the Devotion. These will be presented here and in the rest of the blogs that follows in the subsequent weeks.

——————————————-

Verse 61

अङ्कोलं निजबीजसन्ततिरयस्कान्तोपलं सूचिका

साध्वी नैजविभुं लता क्षितिरुहं सिन्धुः सरिद्वल्लभम् ।

प्राप्नोतीह यथा तथा पशुपतेः पादारविन्दद्वयं

चेतोवृत्तिरुपेत्य तिष्ठति सदा सा भक्तिरित्युच्यते ॥ ६१॥

அங்கோல மரம் சாரும் அழிஞ்சல் விதைகள் போல்

காந்தம் நோக்கி விரையும் இரும்பு ஊசிகள் போல்

கற்புடைப்பெண்டிர் தம் கணவரிடம் சேர்வது போல்

கடலை நோக்கி பெருக்கெடுத்தோடும் நதிகள் போல் – பசுபதியின்

கமலப்பொறபாதங்கள்தனை என்மன எண்ணங்கள் இயல்பென அடைந்து

அல்லலின்றி நிலைத்திட்டால் அந்நிலையன்றோ பக்தி எனப்படும்.

———————————-

Verse 62

आनन्दाश्रुभिरातनोति पुलकं नैर्मल्यतच्छादनं

वाचा शङ्खमुखे स्थितैश्च जठरापूर्तिं चरित्रामृतैः ।

रुद्राक्षैर्भसितेन देव वपुषो रक्षां भवद्भावना-

पर्यङ्के विनिवेश्य भक्तिजननी भक्तार्भकं रक्षति ॥ ६२॥

மயிர்கூச்சரிய ஆனந்தக்கண்ணீரில் நீராட்டி

மாசிலா மன உடைஅணிவித்து வயிறு நிரப்ப

வாக்குச்சங்கதனில் உன்நாமம்உரைமறை அமிழ்து பாலூட்டி

உருத்திராக்கம் சூட்டி வெந்நீறு பூசி மெய் காத்து

சிவத்தியானத் தொட்டிலில் இட்டுக் காத்திடுவாள் பக்திஅன்னை

பக்தன் எனும் மழழைதனை பரமதேவனே!

———————————-

Verse 63

मार्गावर्तितपादुका पशुपतेरङ्गस्य कूर्चायते

गण्डूषाम्बुनिषेचनं पुररिपोर्दिव्याभिषेकायते ।

किञ्चिद्भक्षितमांसशेषकबलं नव्योपहारायते

भक्तिः किं न करोत्यहो वनचरो भक्तावतंसायते ॥ ६३॥

நடந்து தேய்ந்த காலனிகள் உன் சிரசில் கூர்சமென

வாய் உமிழ் நீர் முப்புரமெரியோன் நீராட மங்கள நீரென

எச்சிலிட்டு மீந்த புலால் புலித்தோலான் உனக்குப் படையலென

வனவேடன் ஒருவன் உன் உன்னத பக்தனென, ஆச்சரியமன்றோ!

இவ்வுலகில் எதுஒன்று இயலாது எம்பிரான்மேல் பக்தி இருந்தால்

Bhakta Kannappa

————————

Verse 64

वक्षस्ताडनमन्तकस्य कठिनापस्मारसंमर्दनं

भूभृत्पर्यटनं नमस्सुरशिरःकोटीरसङ्घर्षणम् ।

कर्मेदं मृदुलस्य तावकपदद्वन्द्वस्य गौरीपते

मच्चेतोमणिपादुकाविहरणं शम्भो सदाङ्गीकुरु ॥ ६४॥

காலன் மார் உதைத்து, அறியாமை எனும் அபஸ்மர

அசுரனை மிதித்து, மலைப்பயணமேற்று, அமரர்கூட்டம்

அடிபணி வேளையில் அவர் மகுடகங்கள் உரசிப் புண்படும்

உன் பொன்மலர் பாதமிரண்டின் நோவு தவிர்க்க

என் மனமெனும் மாணிக்க காலணிகள்தனை

அணிந்தருள்வாய் ஆலமுண்டோனே பார்வதி நாயகனே

Apasmura Asura

——————————-

Verse 65

वक्षस्ताडनशङ्कया विचलितो वैवस्वतो निर्जराः

कोटीरोज्ज्वलरत्नदीपकलिकानीराजनं कुर्वते ।

दृष्ट्वा मुक्तिवधूस्तनोति निभृताश्लेषं भवानीपते

यच्चेतस्तव पादपद्मभजनं तस्येह किं दुर्लभम् ॥ ६५॥

மார் உதைவிசை தாளா காலனின் ஓட்டமென்ன!

மலர் மொக்கென மிளிர் மாணிக்க மகுட ஒளி கொண்டு

கற்பூர ஆராதனை புரியும் தேவரினக் கூட்டமென்ன!

கட்டித் தழுவும் முக்தியெனும் இளமங்கையின் உறவென்ன!

இறைஉன் பொற்பாதம் போற்றி துதிமனம் உடையோர்க்கு,

இயலாதது ஏதும் உண்டோ பவானி நாதனே!

Markandeya

————————-

Figure of speech for the Figureless (Sivananda Lahari Verse 58 – 60)

American Management Association in its website, brings out this interesting prelude to How to manage the Boss”:

“Realize that you are more dependent on your boss than your boss is on you, because your boss holds the key to your short-term future. You need to take the initiative to set expectations. It’s your responsibility to say when you’re not feeling heard. The good news is that no matter how well or poorly you have managed your boss’s relationship in the past, you can recraft your relationship on every new endeavour . Ideally, you want to create a relationship where talking from the heart is the norm.”

Wonder what has this to do with a “spiritual stuff” that we are dealing with! Adi Sankara is handling a bigger challenge; he needs to manage the only Invisible Boss of the Universe. Heart to heart talk, Creativity, imagination and initiative which are essential in managing the relationship, brings out the poetic expertise of Adi Sankara in the following Verses where he uses extensively metaphors & similes in the communication that emanates from his heart.

Just to refresh “ A metaphor (உருவகம்) is a figure of speech that, for rhetorical effect, directly refers to one thing by mentioning another. It may provide clarity or identify hidden similarities between two ideas. A simile (உவமை) is a figure of speech that directly compares two things”.

Here is Adi Sankara using real life examples and seeking His Divine Intervention

——————————————————-

Verse 58

एको वारिजबान्धवः क्षितिनभो व्याप्तं तमोमण्डलं

भित्वा लोचनगोचरोऽपि भवति त्वं कोटिसूर्यप्रभः ।

वेद्यः किन्न भवस्यहो घनतरं कीदृग्भवेन्मत्तम-

स्तत्सर्वं व्यपनीय मे पशुपते साक्षात् प्रसन्नो भव ॥ ५८॥

தாமரை நண்பன் ஆதவன், புவி வான் இருளகற்றி ஒளித்திடுவான்; ஆயினும்

பாமரனெனக்கு பலகோடிஆதவன் உள்ளடக்கிய நீ ஒளிகொடுக்கவில்லை இன்னும்,

அய்யகோ என்மன இருள் அத்துனை அடர்த்தியோ உலகாளும் உமையோனே!

மெய்ஞான இருளகற்றி காட்சி கொடுத்தருள் உலகோர்உளம் உறை நாயகனே!

—————————-

Verse 59

हंसः पद्मवनं समिच्छति यथा नीलाम्बुदं चातकः

कोकः कोकनदप्रियं प्रतिदिनं चन्द्रं चकोरस्तथा ।

चेतो वाञ्छति मामकं पशुपते चिन्मार्गमृग्यं विभो

गौरीनाथ भवत्पदाब्जयुगलं कैवल्यसौख्यप्रदम् ॥ ५९॥

தாமரைத்தடாகம் நாடும் அன்னப் பறவை போல

நீர்மழை மேகம் நோக்கும் சுடலைக்குயில் போல

ஆதவன் உதயம் நோக்கும் வாத்து போல

சந்திரனின் வரவு நோக்கும் செம்போத்து போல

நல்லறிவு காட்டும் பாதையிலே, பேரின்ப

நிலை அடைய வழிதனைக் காட்டும் உன்

பொன்மலர் பாதமிரு நோக்க, என் மனம்

அனுதினமும் விழைகிறதே ஆண்டவனே!

—————————-

Verse 60

रोधस्तोयहृतः श्रमेण पथिकश्छायां तरोर्वृष्टितो

भीतः स्वस्थगृहं गृहस्थमतिथिर्दीनः प्रभुं धार्मिकम् ।

दीपं सन्तमसाकुलश्च शिखिनं शीतावृतस्त्वं तथा

चेतः सर्वभयापहं व्रज सुखं शम्भोः पदाम्भोरुहम् ॥ ६०॥

ஊழிவெள்ளம் இழுக்கும் மானிடன் கரை காண விழை போல

வழிப்போக்கன் உடல்தளர்வால் மரநிழல் காண விழை போல

மழைநனை மக்கள் உறைகூரை காண விழை போல

வெளியூர் விருந்தினன் இல்லற உறையோன் காண விழை போல

ஏழ்மையில் வாடும் உள்ளம் செல்வந்தன் காண விழை போல

இருளில் அவதியுற்றோன் எரியும் விளக்கு காண விழை போல

குளிரில் துன்புற்றோன் நெருப்பின் தழல் காண விழை போல

மகிழ்வுடன் பயம் அனைத்தும் தவிர்த்து பேரின்பம் பெற

அருள்மிகு சங்கரனின் பொன்மலர்பாதம் காண விழைவாய் என் மனமே!

—————————–

Chaataka (சுடலைக்குயில்), Chakravaka (வாத்து), Chakora (செம்பொத்து) & Hamsa (அன்னம்) Birds

Prayer (Sivananda Lahari Verse 55-57)

Verse 55

आद्यायामिततेजसे श्रुतिपदैर्वेद्याय साध्याय ते

विद्यानन्दमयात्मने त्रिजगतः संरक्षणोद्योगिने ।

ध्येयायाखिलयोगिभिः सुरगणैर्गेयाय मायाविने

सम्यक्ताण्डवसम्भ्रमाय जटिने सेयं नतिः शम्भवे ॥ ५५॥

அந்தமும் ஆதியும் இல்லா அருட்பெருஞ்ஜோதியென,

மாந்தர் அறியும், மறை புகழும், பேரின்ப அறிவு வடிவான,

மூவுலகம் காக்கும், முனிவரினம் துதிக்கும், தேவரினம் போற்றும்,

மாயைதனை உள்ளடக்கும், மின்னார் செஞ்சடைகளுடன்,

ஆனந்த நடனமாடி மகிழும் , பொங்கும் மங்களம் வழங்கும்,

பொன்னார் மேனியனைப் போற்றி வணங்கிடுவேன் யான் என்றும்

—————————————–

Verse 56

नित्याय त्रिगुणात्मने पुरजिते कात्यायनीश्रेयसे

सत्यायादिकुटुम्बिने मुनिमनः प्रत्यक्षचिन्मूर्तये ।

मायासृष्टजगत्त्रयाय सकलाम्नायान्तसञ्चारिणे

सायं ताण्डवसम्भ्रमाय जटिने सेयं नतिः शम्भवे ॥ ५६॥

முக்குணமாகி, முப்பரம்எரி முதலவனாகி, முன்னவள்உமை தவப்பலனாகி,

உண்மை வடிவாகி, உலகாளும் ஆதிகுடும்பியாகி, முனிகள்தம் உணர்வொளியாகி,

மாயைவழி மூவுலகங்கள் படைத்து, மறைமுடி உபநிடங்கள் உள்ஓடி

மாலைவேலைதனில் சடைமுடிதரித்து ஆனந்த நடனமாடி, பொங்கும்

மங்களம் வழங்கும், சங்கரனைப் போற்றி வணங்கிடுவேன் யான் என்றும்

————————————-

Verse 57

नित्यं स्वोदरपोषणाय सकलानुद्दिश्य वित्ताशया

व्यर्थं पर्यटनं करोमि भवतः सेवां न जाने विभो ।

मज्जन्मान्तरपुण्यपाकबलतस्त्वं शर्व सर्वान्तर-

स्तिष्ठस्येव हि तेन वा पशुपते ते रक्षनीयोऽस्म्यहम् ॥ ५७॥

வயிறுநிரப்ப வழிதேடி, பொருளாசையால் பலர் நாடி, அலைந்து உழன்று

திரிந்து, உன்பணி அறிவிலியானேன், ஏனென்று அறியலேனே உலகோனே!

அடியாரின் பாவங்கள் களைவோனே, முன்நல்வினைப்பயனாலே யான் உனை

உலகோர் உள் உறைவோனென அறிந்தேனே, ஆதலினால் ஆண்டவனே நீ

எனைக் காத்திடும் தகுதியினை அடைந்தேனே உலகோர் உளம்உறை நாயகனே !


This old Tamil Film Song by and large brings out the essence of these three verses.

ஆதியந்தம் இல்லா..!, அரும் ஜோதியே.. ஆண்டவனே எம்மையே. ஆளும் தயாநிதியே..

நீதி முறை நாட்டில்.. நிறைந்தோங்கவே.நீ அருளே..!, புரிவாய்..எம்மானே.

வேதங்கள் காணாத.மலர்ப் பாதனே..அம்மையே.அப்பனே..உண்மையின் உருவமே.

தந்தை தாய் சுற்றம் என்னும். பந்த பாசம் தன்னைத் தந்ததல்லால் இன்பம்..தந்ததுண்டோ.ஐயா..

துன்ப வினை என்ன.செய்விருந்தாலும்..மூடர் என் பிழைத் தன்னைப் பொறுத்தாளுமே..

எந்த ஜென்மம் வருனிம்.ஜெகதீசனே..உன்னைச் சிந்தித்திடும்..வரம் தா பெருமானே..

அன்புச் சிவம் இரண்டும்.ஒன்றல்லவோ..

movie:- Naane Raja (நானே ராஜா) Courtesy: You Tube

The “In” in the Invisible ? Sivananda Lahari Verses 47-54 (continued)

Verse 47 (The Spring arrives)

शम्भुध्यानवसन्तसङ्गिनि हृदारामेऽघजीर्णच्छदाः

स्रस्ता भक्तिलताच्छटा विलसिताः पुण्यप्रवालश्रिताः ।

दीप्यन्ते गुणकोरका जपवचःपुष्पाणि सद्वासना

ज्ञानानन्दसुधामरन्दलहरी संवित्फलाभ्युन्नतिः ॥ ४७॥

இதயத்தோட்டமதில் சிவ தியான வசந்தத்தின் வருகை எனவே

முதிர் இலைகளெனும் பாவங்கள் உதிரும், பக்தியெனும் கொடிகள் படரும்,

நல்வினைகள் துளிர் விடும், சீர்பண்பு மொக்குகள் விரிய சிவப்பண்கள் மலரும்,

மெய்ஞானத் தேன் ஓடும் , பேரின்பத்திளை எனும் கனிகள் தாங்கும்

———————————————-

Verse 48 ( Mind – the Kingly Swan – Pl do mind)

नित्यानन्दरसालयं सुरमुनिस्वान्ताम्बुजाताश्रयं

स्वच्छं सद्द्विजसेवितं कलुषहृत्सद्वासनाविष्कृतम् ।

शम्भुध्यानसरोवरं व्रज मनो हंसावतंस स्थिरं

किं क्षुद्राश्रयपल्वलभ्रमणसञ्जातश्रमं प्राप्स्यसि ॥ ४८॥

பேரின்ப அமிழ்து உறை, தேவமுனிஇதயங்கள் வாழ்,

பாவங்களெனும் மாசு அகற்றும், புண்ணிய மணம் பரப்பும்

ஞானியரெனும் அன்னப்பறவைகள் வெகுநாடும்,

பார்வதி நாயகனின் நீர்நிலைதனை நிலையாக அடையாமல்

சிரியோருக்கு உகந்த சம்சாரஅல்லல் எனும் சேறுநிறை குட்டையிலே

குறியற்ற பயணமேற்று வீணேஉழன்று திரியாதே மனமெனும் ராஐஅன்னமே !

——————————————

Verse 49 ( Devotion – the creeper)

आनन्दामृतपूरिता हरपदाम्भोजालवालोद्यता

स्थैर्योपघ्नमुपेत्य भक्तिलतिका शाखोपशाखान्विता ।

उच्छैर्मानसकायमानपटलीमाक्रम्य निष्कल्मषा

नित्याभीष्टफलप्रदा भवतु मे सत्कर्मसंवर्धिता ॥ ४९॥

பேரின்ப அமிழ்தெனும் நீர் பாய்ச்சி, பேரிறையின் பொற்பாதமலரடியில் முளைத்து,

மனஉறுதிக் கொம்பதனில் சுற்றி, கிளைசிறுகிளைபல அடர்ந்த என்மனப்பந்தலின்

உச்சியிலே, தீவினை தவிர்த்து நல்வினை உதவ நன்கு படர்ந்து, யான்விழையும்

இனியமுக்திக்கனிகளை அனுதினமும் அளித்திடுக பக்தியெனும் படர்கொடியே !

————————————————–

Verse 50 (Sankara – the Jasmine Flower)

सन्ध्यारम्भविजृम्भितं श्रुतिशिरस्थानान्तराधिष्ठितं

सप्रेमभ्रमराभिराममसकृत् सद्वासनाशोभितम् ।

भोगीन्द्राभरणं समस्तसुमनःपूज्यं गुणाविष्कृतं

सेवे श्रीगिरिमल्लिकार्जुनमहालिङ्गं शिवालिङ्गितं ॥ ५०॥

மாலையில் மலர்ந்து செவி சிரம் சேர்ந்து இனித்தேனீக்கள் நாட

உலகவாஞ்சையுடையோர் நுகர மங்களகரமான நறுமணம் பரப்ப

அழகுமலையின் மருதமரம் தழுவி படரும் மல்லிகை மலர் கொண்டு

மாலையில் தாண்டவமாடி மறைசிரமெனும் உபநிடத்தில் உறையும்

நல்வினையர் நினைவால் ஒளிவிடும் அம்பிகையொரு அழகன்

எளியோரின் பக்தி மணம் கமழும் அரவு அணியோன் நற்குணவடிவோன்

தேவர்கள் போற்றும் தவசீலன் உமைதழுவும் உலகாண்டோன்

நல்லமலை உறை மல்லிகார்ஜுன மகாலிங்கம்தனை சேவிப்பேன் யான்

—————————————-

Verse 51 (Sankara – The Bee)

भृङ्गीच्छानटनोत्कटः करिमदग्र्गाही स्फुरन्माधवा-

ह्लादो नादयुतो महासितवपुः पञ्चेषुणा चादृतः ।

सत्पक्षः सुमनोवनेषु स पुनः साक्षान्मदीये मनो-

राजीवे भ्रमराधिपो विहरतां श्रीशैलवासी विभु: ॥ ५१॥

பெண் தும்பிக்கிசைந்தாடி, சொரியும் வேழமதம் அருந்தி

வசந்தத்தில் மகிழ்ந்தாடி, கண்கவர ரீங்காரமிட்டடு

மலர்நிறை மலை விழை, எங்கும் பறந்துதிரியும் கருந்தேனீ ஒப்ப

பிரிங்கிமுனிவிழையேற்று நடனமாடி, வேழஅசுரனை வதைத்து,

மாயனின் வடிவான மோகமதை விரும்பி, ஓம்கார நாதனாய்,

மன்மதன் உன்அழகு ஒப்ப, நல்லோர்இனம் காக்கும் நாயகனாய்

நீக்கமற நிறைந்து ஶ்ரீசைலமலைவாழ் பிரமராம்பிகைபதியோன்

என்கண்எதிரில் காட்சிதந்து தாமரையெனும் எனமனதில் விளையாடட்டும்

——————————————

Verse 52 ( Sankara – the rain cloud)

कारुण्यामृतवर्षिणं घनविपद्ग्रीष्मच्छिदाकर्मठं

विद्यासस्यफलोदयाय सुमनःसंसेव्यमिच्छाकृतिम् ।

नृत्यद्भक्तमयूरमद्रिनिलयं चञ्चज्जटामण्डलं

शम्भो वाञ्छति नीलकन्धर सदा त्वां मे मनश्चातकः॥ ५२॥

அமழ்தெனும் நீர் பொழி, வறட்சிவிளை பெருந்துயர்தணி,

அன்னப்பயிர் செழி,மகிழ் மயில்கள் நடனம் விளை

உலகோர் போற்றும், எவ்வடிவம் ஏற்கும், மின்னலுடன் இடிக்கும்

மலைவாசம் மிகு நீல வண்ண மேகமென

கருணை மழை பொழி, கடுங்கோடை வெயில்எனும் துயர்தணி,

அறிவுப் பயிர்செழி, நல்மனம் போற்றும், மயில் நடனமாடும் அடியார்நிறை,

எவ்வடிவம் ஏற்கும் மின்னார் செஞ்சடையோன் நீலமிடறு மலைவாசன் மேல்

மழை வரவு அறிவிச் சுடலைக்குயிலெனும் என்மனம், நிலவுலாவிய

நீர்மலி வேணியன் உனை விழைகின்றதே உமையோனே, சங்கரனே!

————————————————

Verse 53 ( Sankara – the Peacock)

आकाशेन शिखी समस्तफणिनां नेत्रा कलापी नता-

ऽनुग्राहिप्रणवोपदेशनिनदैः केकीति यो गीयते ।

श्यामां शैलसमुद्भवां घनरुचिं दृष्ट्वा नटन्तं मुदा

वेदान्तोपवने विहाररसिकं तं नीलकण्ठं भजे ॥ ५३॥

செஞ்சடையில் வான் மயிற்கொண்டையென, மயில் பகை அரவரசனை பூண் என

அணிந்து, அடியாருக்கருள் புரிந்து, மயில் அகவும் கேகியென ஓம்காரமுரைத்து

மேகஎழில் மலைமகள் கண்டு மழைமுகில் கண்ட மயிலென ஆனந்த நடனமாடி

வேதாந்த நந்தவனம்தனில் விழைந்து விளையாடும் நீலமிடறு நாயகனெனும்

வண்ண மயிலதனை நான் வணங்குகின்றேன்

———————————————————–

Verse 54 (Sankara – the Peacock)

सन्ध्याघर्मदिनात्ययो हरिकराघातप्रभूतानक-

ध्वानो वारिदगर्जितं दिविषदां दृष्टिच्छटा चञ्चला ।

भक्तानां परितोषबाष्पविततिर्वृष्टिर्मयूरी शिवा

यस्मिन्नुज्ज्वलताण्डवं विजयते तं नीलकण्ठं भजे ॥ ५४॥

கோடைமுடியும் வேளையிலே, இளமாலைப்பொழுதினிலே,

மாயவனின் கரம் எழுப்பும் மிருதங்க ஒலி இடியெனமுழங்க,

தேவரினவிழிகள் மின்னலென ஒளிக்க, அடியாரின் மனமுருகிவிளை

ஆனந்தக்கண்ணீர் மழையெனப் பொழிய, பெண் மயிலெனும

அன்னை உமையவள் முன்நின்று ஆனந்த நடனமாடிக் களிக்கும்

ஆண் மயிலெனும் நீல்கழுத்துடை பரமசிவனைத் துதிக்கின்றேன் யான் !

————————————-

The “In” in the Invisible ? Sivananda Lahari Verses 37-46

Here is a typical situation that my friend Ram goes through:

Ram joins as an important member of an Enterprise which serves customers across the globe. His job involves extensive travel & meeting varied customers and their representatives and provide quality service. He puts his heart and soul and works between 60 to 70 hours a week. His decisions are vital for the success of his organization. He loves his job immensely.

Now after slogging for couple of years, he takes a vacation and goes out to a forest with dense woods & streams. He spends time in exploring the scenic spread of flora & fauna, animals that wander and wonders at the manifestation of Nature. He settles down in the evening with his family/friends after a strenuous trek. He begins to unwind and contemplates. In the chat with his friends/family very often he compares the presence, behavior and response of animals & nature he encountered during the trek with similar situations that he had faced in his work environment. Like a movie flash back, he starts to compare his current actions, reactions and feelings that he faces to the ones that he, his colleagues or his customers faced/displayed at work. This is quiet natural, as the mental impressions of his high pressure job make their presence feel in his current environment. His focus on his job is so dedicated that he starts to see his job (which he loves so much) in everything that he sees or does. He sees his job in the work of a bird, he sees the reaction of his Boss in the behavior of an animal, he sees the risks of the job in the hazardous route of his trek, he sees the economy which drives his customers in the dark clouds, he sees the results of his work in the sun shine and the rewards that follow in the moon lit night with cool breeze.

What did Ram see “In the beauty of a flower, in the innocence of a baby animal, in the radiance of the sun, in the generosity of the earth, in the harmony of the universe, in the beauty of the heavens, in the waters of the rivers and streams and the vastness of the universe” during his vacation? He saw his passion, his commitment and devotion to his job.

Here is another perspective; suppose you take up a job on your own interest which will pay you a mammoth “industry standard setting bonus” and a severance pay better than the best. The job description goes on like this “Seeking the eternal presence of Lord Shankara in your mind”. With tons of interest, devotion and commitment you do your new assignment and like Ram you also take a break after two years. You visit Nallamalai Hills and the associated forests! What would you see and how will you describe what you see ? Looking forward to your views!

Now read this:

“There is a Spirit who is hidden in all things, as cream is in milk and who is the source of all knowledge and self-sacrifice. This is Brahman, the spirit Supreme. This is Brahman, the spirit Supreme. – Svetasvatara Upanishad.”

This is exactly what Adi Shankara saw in the woods of Srisailam. He always felt that God resides in him and imagined that He is present wherever he went and in whatever actions he performed.

He sees his mind as a monkey, a Swan, a peacock, a Jacobean Cuckoo, a ruddy goose, a pheasant etc and sees God in the blue sky, dark clouds, Sun, moon, rain, spring, autumn etc. He visualises God as a thief, a hunter, a Lion, a flower, a bird, an Yogi and a friend.

His poetic skills in describing how much he loves his most challenging job in various ways by seeing the Lord in every thing that he sees is just amazing and keeps you glued to the “Lahari” like the Surfer who enjoys riding the waves again and again.

Here are the Verses; there are two blogs; one covering upto Verse 46 & the next one upto Verse 54

————————————————————

Verse 37

आम्नायाम्बुधिमादरेण सुमनस्सङ्घाः समुद्यन्मनो

मन्थानं दृढभक्तिरज्जुसहितं कृत्वा मथित्वा ततः ।

सोमं कल्पतरुं सुपर्वसुरभिं चिन्तामणिं धीमतां

नित्यानन्दसुधां निरन्तररमासौभाग्यमातन्वते ॥ ३७॥

நலம் வாழ்த்தும் ஆத்மஞானியர் ஒன்றினைந்து திடபக்தியெனும் புரியினை

நல்மனமெனும் மத்தேற்றி மறைவேதமெனும் கடல்தனை பக்தியுடன்

கடைந்து இச்சைதீர்மரம், அமுதசுரபிப்பசு, சிந்தாமணி, பேரின்ப நிலைப்

பெரும் செல்வம் என உறையும் உமையொருபாகனை பெறுவரே !

Remember the Suvarnabhumi Airport at Bangkok !

———————————-

Verse 38 (Seeing God in the rise of the Full Moon)

प्राक्पुण्याचलमार्गदर्शितसुधामूर्तिःप्रसन्नः शिवः

सोमः सद्गुणसेवितो मृगधरः पूर्णस्तमोमोचकः ।

चेतः पुष्करलक्षितो भवति चेदानन्दपाथोनिधिः

प्रागल्भ्येन विजृम्भते सुमनसां वृत्तिस्तदा जायते ॥ ३८॥

ஆனந்தக்ககடல் உயர, நல்மனம்விழைவோர் புடைசூழ, பக்தர் முகமலர

மலையொப்ப நல்முன்வினைப்பலன் புலப்படுத்த மாயமான் கையிலேந்தி

மன இருளகற்றும் கருணை பொழி உமையொருபாகனெனும் இறையின் காட்சி

அலைகடல் உயர, விண்மீண்கள் புடைசூழ, கமலம்தன் முகமலர

தூயகீழ்மலை புலப்படுத்த மான்குறிஉள்ளடக்கி, உலக இருளகற்றும்

வெண்ஒளி பொழி முழுநிலவதனைக் காண்பதற்கு ஒப்பமன்றோ

அக்காட்சிதனைக் கண்குளிரக் கண்டவர் பேரின்பம் அடைந்திட்டு

உலகோரை உயவிக்கப் பெருநிலை பெற்றாரே உமைநாதா

——————————–

Verse 39

धर्मो मे चतुरङ्घ्रिकः सुचरितः पापं विनाशं गतं

कामक्रोधमदादयो विगलिताः कालाः सुखाविष्कृताः ।

ज्ञानानन्दमहौषधिः सुफलिता कैवल्यनाथे सदा

मान्ये मानसपुण्डरीकनगरे राजावतंसे स्थिते ॥ ३९॥

என் இதயக் கமலமெனும் நகரிலே அரசருக்கரசன் அனைவரும் மதியும் அம்புலியான் உறைவெனில், தவம் தூய்மை கருணை உண்மையெனும்

நாக்கால்கள் கொண்ட தருமம் நிலைத்திடும், பாவங்கள் களைந்திடும்

அழுக்காறு அவா வெகுளி இன்னாச்சொல் நான்கும் மறைந்திடும்

காலங்கள் எல்லாம் களிப்புடனே கழிந்திடும் சீரனெவே, பேரின்ப

அறிவுப் பயிரதனை செழிப்புடன் அறுவடை செய்வேன் இறையானே!

——————————

Verse 40 (Farm irrigation)

धीयन्त्रेण वचोघटेन कविताकुल्योपकुल्याक्रमै-

रानीतैश्च सदाशिवस्य चरिताम्भोराशिदिव्यामृतैः ।

हृत्केदारयुताश्च भक्तिकलमाः साफल्यमातन्वते

दुर्भिक्षान् मम सेवकस्य भगवन् विश्वेश भीतिः कुतः ॥ ४०॥

அறிவெனும் இயந்திரமிட்டு வாக்கெனும் குடமெடுத்து

கவியெனும் கால்வாய் வழி சதாசிவப்புகழெனும்

அமிழ்தொப்ப நீரதனை அடியானின் இதயவயல்விளை

பக்தியெனும் பயிருக்கு பாய்ச்சிட்டால் பயனுள்ள

அறுப்பினால் பஞ்சமெனும் பயம் எனக்கு எங்கனம் உலகநாயகனே!

—————————-

Verse 41

पापोत्पातविमोचनाय रुचिरैश्वर्याय मृत्युञ्जय

स्तोत्रध्याननतिप्रदक्षिणसपर्यालोकनाकर्णने ।

जिह्वाचित्तशिरोङ्घ्रिहस्तनयनश्रोत्रैरहं प्रार्थितो

मामाज्ञापय तन्निरूपय मुहुर्मामेव मा मेऽवचः ॥ ४१॥

பாவங்களைக்களைந்து முக்திக்குவித்திட்டு பேரின்ப்பெருஞ்செல்வம் பெற

என் வினைபுலன் உறுப்புகளாம் நா உனைப்பாட, மனம் உனைநினைய,

சிரம் உனைப்பணிய, இருகரம் உனைத்தொழ, தாழ்கள் உன்வலம்வர,

செவிகள் உன்புகழ் கேள, கண்கள் உனைக்காண, இவை விழைந்து எனை வேண்ட, அங்ஙனம் பணிபுரி என நீ கட்டளை இட்டு, எப்பொழுதும் எனது

உறுப்புகள் தடையின்றி அப்பணிகள் புரிய சக்தி கொடு, மரணத்தை வென்றோனே !

———————————————-

Verse 42 ( Mind – The Fortress of Devotion)

गाम्भीर्यं परिखापदं घनधृतिः प्राकार उद्यद्गुण-

स्तोमश्चाप्तबलं घनेन्द्रियचयो द्वाराणि देहे स्थितः ।

विद्यावस्तुसमृद्धिरित्यखिलसामग्रीसमेते सदा

दुर्गातिप्रियदेव मामकमनोदुर्गे निवासं कुरु ॥ ४२॥

திடமான துணிவு கொண்ட மன உரம் எனும் புற மதில் உள்ளே

தடங்காணா ஆழமிகு விற்பன்னம் எனும் அகழி தாண்டி

நல்முன்வினை விளை பண்புகள் தோழமைப்படையெனக் காக்க

ஞானவினைபுரி உடல் உறை உறுப்புகள் வாயில்களென முடித்திறக்க

பரம்பொருளறிந்த மெய்அறிவு எனும் பெருஞ்செல்வம் இழைத்தோட

உன் தேவைக்கேற்ற அனைத்துப்பொருட்களின் இருப்பிடமென இருக்கும்

என் மனம் என்னும் கோட்டையிலே எப்பொழுதும் குடியிருந்து மகிழ்ந்திடு

உமையவள் மனம் கவர், அடையஇயலா அரண் வாழ் மலைவாசனே, சங்கரனே!

—————————————————–

Verse 43 ( Sankara the medieval hunter)

मा गच्छ त्वमितस्ततो गिरिश भो मय्येव वासं कुरु

स्वामिन्नादिकिरात मामकमनःकान्तारसीमान्तरे ।

वर्तन्ते बहुशो मृगा मदजुषो मात्सर्यमोहादय-

स्तान् हत्वा मृगयाविनोदरुचितालाभं च सम्प्राप्स्यसि ॥ ४३॥

இங்கங்கு செல்லாமல் என்மனம் தன்னில் வசித்திடு ஆதிவேடனே!

எல்லையில்லா என்மனம் எனும் அடர் வனமதில் கட்டு ஏதுமின்றி

அழுக்காறு அவா எனப்பல வலிய மதமிகு விலங்கினங்கள் திரிகின்றனவே

அவ்விலங்கினங்களை வேட்டையாடி விளையாடி பலன் பெற்றுமகிழ்வாய்

ஆதிஅந்தமில்லா மலைவாசனே மகாதேவனே உமைநாதா!————————————————————–

Verse 44 (Sankara the Lion )

करलग्नमृगः करीन्द्रभङ्गो

घनशार्दूलविखण्डनोऽस्तजन्तुः ।

गिरिशो विशदाकृतिश्च चेतः-

कुहरे पञ्चमुखोस्ति मे कुतो भीः ॥ ४४॥

கரமதனில் மான் இருத்தி வேழத்தை வீழ்த்தி வேங்கைதனை

வேட்டையாடி விலங்கினம் வதைத்து விந்த முகமுடன்

ஒளிமிகு உடலுடனே மலைகுகை வாழ் அரிமா என, என்

மனக்குகையுள்ளே, கையிலே மானேந்தி, வேழ அசுரனை வீழ்த்தி

வேங்கை அசுரனை வேட்டையாடி, உயிரினமனைத்தும் உள்ளடக்கி,

தூயவெண்மை உடல் கொண்டு, ஐந்துமுகத்துடனே மலைவாசன்

அண்ணாமலையான் அமர்ந்திருக்க, அடியேனுக்கு ஏது அச்சம் !

h

——————————————

Verse 45 (Mind – the bird)

छन्दःशाखिशिखान्वितैर्द्विजवरैः संसेविते शाश्वते

सौख्यापादिनि खेदभेदिनि सुधासारैः फलैर्दीपिते ।

चेतःपक्षिशिखामणे त्यज वृथासञ्चारमन्यैरलं

नित्यं शङ्करपादपद्मयुगलीनीडे विहारं कुरु ॥ ४५॥

உபநிடத்து உயர்கிளைகள் யாப்பிலக்கண கீழ்கிளைகள் கொண்டு

வேதவித்தகர் பறவையென வெகுநாடும் அமிழ்தெனும் காமமுக்திப்பழமிகு

பேரின்பப் பெருநிழல்தரும் மறையெனும் அழிவில்லாஇம்மரத்தில்

சங்கரனின் பொற்பாதமெனும் கூடதனில் வசித்திருந்து விளையாடு,

சிறகடித்து பறந்தலைந்து ஓயாதே மீப்பெரு எண்ணப் பறவையே !

———————————————

Verse 46 ( Mind – the Kingly Swan)

आकीर्णे नखराजिकान्तिविभवैरुद्यत्सुधावैभवै-

राधौतेपि च पद्मरागललिते हंसव्रजैराश्रिते ।

नित्यं भक्तिवधूगणैश्च रहसि स्वेच्छाविहारं कुरु

स्थित्वा मानसराजहंस गिरिजानाथाङ्घ्रिसौधान्तरे ॥ ४६॥

பாற்கடலின் அமுத அலை ஒளியிலே தாழ்நக ஒளி இனைந்து

வளர்பிறைகதிர்விளை வெண்மையுடன்கூடி செம்பவழக்கற்களின்

அழகேற்றி ஞானியரெனும் அன்னப்பறவைகள் வெகுநாடும்

மலைமகள் நாதனின் பொற்பாதமெனும் மாளிகையில்

மணமகளிரென உறையும் பக்தியெனும் மங்கையருடன்

விளையாடி மகிழ்வாய் ராஜ அன்னப்பறவை எனும் என்மனமே !

——————————-

To be continued in the next blog ………….

Punyavachanam – Sivananda Lahari Verse 36

It is the Vedic ritual of purification. “Punyavachanam puja is performed during occasions such as a birth, death, house warming etc. The significance and attributes of this puja varies depending on the particular occasion. The ritual invokes the God of water and celestial ocean, Varuna and offers prayer through 16 steps (Shodasa upachara), in a purnakumbha (Kalash). The main purpose of this type of Puja is two-fold. Primarily it is to uplift the five senses of the worshiper, and by doing so elevate him to a higher level of consciousness that will promote good thoughts and actions. Secondarily it draws upon the Indian traditions of honoring a guest, wherein each upachara is a service to the deity who takes presence in the sculpture for the duration of the Puja. This is followed by the recitation of Pavamana Mantra which is for purification from falsehood to truth, from darkness to light and from death to immortality. On completion of the puja, the water from the Kalash is sprinkled around the puja premises, thereby purifying it”.

Adi Sanakara has a very simple process for conducting Punyavachana. This does not involve anyone except the Self and avoids extensive protocols and procedures. This verse aptly describes the process. If only we could follow this in letter and spirit, the world will be completely different.

—————————————————————

Verse 36

भक्तो भक्तिगुणावृते मुदमृतापूर्णे प्रसन्ने मनः

कुम्भे साम्ब तवाङ्घ्रिपल्लवयुगं संस्थाप्य संवित्फलम् ।

सत्वं मन्त्रमुदीरयन्निजशरीरागारशुद्धिं वहन्

पुण्याहं प्रकटीकरोमि रुचिरं कल्याणमापादयन् ॥ ३६॥

உள்ளமெனும் உறைவிடமதை தூய்மைசெய்து

மங்கள எண்ணம் மனதிலிட்டு மகிழும் பக்தனது

தெளிமனமெனும் குடமதனை பக்தியெனும் நூல் சுற்றி

சிவானந்தத்தேனதனை புனிதநீரென அதனில் நிரப்பி

உன் பொன்மலர்பாதமிரண்டும் மாவிலையென இருத்தி

மெய்ஞானமெனும் அறிவதனை தேங்காயென நிறுத்தி

உளதாந்தன்மை உணர்த்தும் ஐந்தெழுத்து மந்திரம் ஓதி

புண்ணியவசனமெனும் வழிவகையைப் புரிந்திட்டேன் உமைநாதா

————————————

Captain Courageous – Sivananda Lahari Verses 31-35

One of the most talked about subject in this modern era is “Leadership”. One can discuss this topic at any place anytime “till cows come home” . Innumerable examples of past & present leaders in different fields can be quoted. Leadership qualities such as Compassion, risk taking, team building, knowledge and rewards etc etc are discussed, researched and documented. Can you attempt to describe the attributes of the “Leader of the Cosmos?

Venturing to describe the qualities of the Invisible, Srimad Bhagwadpaada Sankara outlines a few of them based on a couple of incidences in a few verses.

—————————————————–

Verse 31

नालं वा परमोपकारकमिदं त्वेकं पशूनां पते

पश्यन् कुक्षिगतान् चराचरगणान् बाह्यस्थितान् रक्षितुम् ।

सर्वामर्त्यपलायनौषधमतिज्वालाकरं भीकरं

निक्षिप्तं गरलं गले न गिलितं नोद्गीर्णमेव त्वया ॥ ३१॥

உன்னுள் வெளி உறை அனைத்து உயிரினம் பேணும் பெரியோனே!

கக்கும் தீப்பிழம்பபெனும் கொடுநச்சுமருந்துவிளை பேரச்சமதவிர், விழை

திக்கெட்டோடும் தேவரினம் காக்கும் உயரினத்தலையோனே!

அவ்விடமதனை உமிழ்வுட்கொள்தவிர் சங்கதனில் நிலைத்திட்டு நீ

தரணி காக்கும் பணியொன்றே போதுமே! உன் கருணையுள்ளமதைக் காட்டிட!

———————————-

Verse 32

ज्वालोग्रः सकलामरातिभयदः क्ष्वेलः कथं वा त्वया

दृष्टः किं च करे धृतः करतले किं पक्वजम्बूफलम् ।

जिह्वायां निहितश्च सिद्धघुटिका वा कण्ठदेशे भृतः

किं ते नीलमणिर्विभूषणमयं शम्भो महात्मन् वद ॥ ३२॥

தேவருக்கச்சம்விளை தீப்பிழம்பபெனும் கொடுநச்சதனை விழித்தனையே,

அக்கனல்தனை கையதனில் சுட்டநாவற்கனியென ஏந்தினையோ,

சித்தர்களின் குளிகையென அழல்தனை உன் நாவதனில் ஏற்றினையோ,

நீள்கழுத்திற்கு நீலமணிமாலையென நஞ்சதனைசங்கதனில் நிலைத்தனயோ

எங்கனம் என்றுரைத்திடுவாய் உலகெலாம் உயர்ந்து ஓதற்கரியோனே !

————————————

Verse 33

नालं वा सकृदेव देव भवतः सेवा नतिर्वा नुतिः

पूजा वा स्मरणं कथाश्रवणमप्यालोकनं मादृशाम् ।

स्वामिन्नस्थिरदेवतानुसरणायासेन किं लभ्यते

का वा मुक्तिरितः कुतो भवति चेत् किं प्रार्थनीयं तदा ॥ ३३॥

ஒருமுறை உன் சேவை புரிதலும், உனை வணங்கிப் பாடவும், உன் பாதம் துதிக்கவும்,

உள்நிறுத்தி உன் தியானமும், உன் புகழ் கேட்கவும், உனைக்கண்டு மகிழவும்

பேரின்பநிலைதனை அடைய போதுமன்றோ பொன்னார் மேனியனே இவ்வழி

ஒன்றினை யான் ஏற்றி அந்நிலையடைந்தால் வேறென்னவேண்டும் எனக்கு

நிலையற்ற தேவர்களைத் துதித்தென்ன பலன், உடல் தளர்ச்சி ஒன்றுதான் வருமன்றோ!

——————————————

Verse 34

किं ब्रूमस्तव साहसं पशुपते कस्यास्ति शम्भो भव-

द्धैर्यं चेदृशमात्मनः स्थितिरियं चान्यैः कथं लभ्यते ।

भ्रश्यद्देवगणं त्रसन्मुनिगणं नश्यत्प्रपञ्चं लयं

पश्यन्निर्भय एक एव विहरत्यानन्दसान्द्रो भवान् ॥ ३४॥

என்னவென்றுரைப்பேன் நின் துணிவதனை, எவரிடமுண்டு நின் மனஉரம்,

எங்கனமடைவார் நின் உளநிலை, யுகப்பிரளைய நிகழ்தருணம், இயல்நிலை

நழுவிடும் தேவரினமும், நீள் அச்சமுடன் உயிர்விழை முனியினமும் இருக்க,

தனியொருவராய் பரவசமுடன் தரணி காக்கும் பணிபுரியும் பேரின்பநிலையோனே!

———————————————–

Verse 35

योगक्षेमधुरन्धरस्य सकलश्रेयःप्रदोद्योगिनो

दृष्टादृष्टमतोपदेशकृतिनो बाह्यान्तरव्यापिनः ।

सर्वज्ञस्य दयाकरस्य भवतः किं वेदितव्यं मया

शम्भो त्वं परमान्तरङ्ग इति मे चित्ते स्मराम्यन्वहम् ॥ ३५॥

அனைத்துமறிந்த ஆதியென, இகபர இன்பமடை வழிஉரை ஆசானாக

எனைக் கடந்து என்னுள்உறை கடவுளாக, கருணைமழை பொழி ஈசனாக

அடியார்கருளும் பரமனென உலகாளும் உன்னிடம், விழைந்து உரைய

அடியேன் என்னிடம் ஏதும் உண்டோ இறைவா, நீ எனக்கு அணுக்கமென

சிறியவன் என்மனம் சிந்தனை புரிந்திடும் அனுதினம் சங்கரனே!

——————————————-

The Wish List (Sivananda Lahari Verses 23-30)

“Psychologists describe prayer as a “subconscious” and” emotional effusion”, an outburst of the mind that desires to enter into communication with the invisible”. In today’s wired world when we say “communication” we all understand and know the processes, the techniques, methodologies to improve effectiveness etc. Even if we don’t there is the WW Web to help us.

But take a ride back in time and reach the 5th to 8th Century. Imagine the copious waters (at that period) in two streams named Phaladhara & Panchadhara winding down the picturesque Nallamala Hills in the Eastern Ghats near in a place called Srisailam. ‘Phaladhara-Panchadhara’ signify their origin from the fore head of God Siva, the Phaladhara (Phala=fore head, dhara=stream) and denotes the five aspects of Siva, the Panchadhara (Pancha=five, dhara=stream). Imagine yourselves sitting aloof and trying to communicate with either yourself or to the Invisible. Wow. Won’t your mind open up?

Any traveller/travel website today can come out with several beautiful photos of the location like these I found in the Internet; if only I can take the time back…….

This is where Adi Sankara had his exclusive communication with the Invisible and like the streams, his flow of thoughts were unstoppable carrying the essence of living. Very aptly he has titled his flow as Sivananda Lahari.

The “Research Scholar” Sankara takes his communication process to the next logical step. After outlining his incapabilities & limitations esp in “mind control”, he now comes out with a “statement of intent/purpose” before taking it further with his Guide (Lord Siva).

Verses given below brings out the clarity in his communication when it comes to putting across his wishes/requirement to the Lord. Remember “if wishes were horses….” is not applicable when you communicate with the Invisible

——————————————————

Verse 23

करोमि त्वत्पूजां सपदि सुखदो मे भव विभो

विधित्वं विष्णुत्वं दिशसि खलु तस्याः फलमिति ।

पुनश्च त्वां द्रष्टुं दिवि भुवि वहन् पक्षिमृगता-

मदृष्ट्वा तत्खेदं कथमिह सहे शङ्कर विभो ॥ २३॥

பேரின்பம் நாடி உனை யான் அடிதொழ நீ உவந்தளித்த பதவிக்கனி

நான்முகனின் ஆக்கு, மாயவனின் காப்புப் பணியெனினும் ஏற்றிலேன்,

வான்புள் எனவோ, வனவிலங்கெனவோ உழலவேண்டும் ஏற்றிட்டால்,

காணாஉனை ஏங்கிப்பெறும் துயரதனைத் தாங்கிடலேன் உயிரினத்தலையோனே!

——————————-

Verse 24

कदा वा कैलासे कनकमणिसौधे सहगणै-

र्वसन् शम्भोरग्रे स्फुटघटितमूर्धाञ्जलिपुटः ।

विभो साम्ब स्वामिन् परमशिव पाहीति निगदन्

विधातॄणां कल्पान् क्षणमिव विनेष्यामि सुखतः ॥ २४॥

கயிலாயமலைதனில் பொன்மணி மாளிகையில் சிவகணமுடன், சிரம்மேல்

கரம்இரு கூப்பி உமையொருபாகனை “உலகோனே, உயிரினத்தலையோனே

ஆண்டோனே, பேரின்பளியோனே, பெரியோனே, ஈசனே காத்திடுவாய்” எனப்

பண்பாடி, அயன் வாழும் பலகாலமெனும் கல்பமதை இமைப்பொழுதெனக்

களிப்புடனே கழித்திடுவேனோ, அடிமுடி காணா இமயமலையோனே!

——————————–

Verse 25

स्तवैर्ब्रह्मादीनां जयजयवचोभिर्नियमिनां

गणानां केलीभिर्मदकलमहोक्षस्य ककुदि ।

स्थितं नीलग्रीवं त्रिनयनमुमाश्लिष्टवपुषं

कदा त्वां पश्येयं करधृतमृगं खण्डपरशुम् ॥ २५॥

அயனும் முனிவரும் அனைத்துலகதேவரும் அரனின் வெற்றிகீதமுழங்க,

பூதகணங்கள் ஆடல் பாடல் கூத்தென கேளிக்கையாட்டம் போட

உறுதிமிக்க விடையதனின் உயர் திமிலதன்மேல் உமையொருபாகனாய்

விடம் உண்டுநீலித்த கழுத்துடனே, கரங்கள்தனில் கோடரி மானேந்தி

முக்கண்ணணாய் முழுமுதற்கடவுளாய் உனையென்று காண்பேன் உமைநாதா !

—————————–

Verse 26

कदा वा त्वां दृष्ट्वा गिरिश तव भव्याङ्घ्रियुगलं

गृहीत्वा हस्ताभ्यां शिरसि नयने वक्षसि वहन् ।

समाश्लिष्याघ्राय स्फुटजलजगन्धान् परिमला-

नलाभ्यां ब्रह्माद्यैर्मुदमनुभविष्यामि हृदये ॥ २६॥

உன்னிரு பொற்ப்பாதம்தனை உறுதியுடன் தொழுதேற்றி

என் சிரவிழிமார்மேல் சிக்கெனப்பதித்துத்தழுவி

முழுமலர்ப்பாதமலரதனின் நறுமணம்தனைநாடி

அயனும் அனைத்துலக தேவர்களும் அடையாப் பேரின்பம்தனை

அனுபவிப்பேன் எப்பொழுது கயிலைமலை வாசனே !

———————————

Verse 27

करस्थे हेमाद्रौ गिरिश निकटस्थे धनपतौ

गृहस्थे स्वर्भूजाऽमरसुरभिचिन्तामणिगणे ।

शिरस्थे शीतांशौ चरणयुगलस्थेऽखिलशुभे

कमर्थं दास्येऽहं भवतु भवदर्थं मम मनः ॥ २७॥

கரமதனில் பொன்மலை, அருகினில் தனவேந்தன் குபேரன்,

இல்லம்தனில் கற்பகமரம், காமதேனுப்பசு, சிந்தாமணிமுத்து,

சிரமதனில் மிளிர்கொன்றை, இருதிருவடிதனில் இகபரசுகம்,

உன் உடைத்தன்றோ இவையனைத்தும் கயிலைமலைவாசனே,

என்னிடம் அளித்திட ஏழையோனின் மனம் விட்டு வேறில்லை, இமயமலைநாதனே!

———————————

Verse 28

सारूप्यं तव पूजने शिव महादेवेति सङ्कीर्तने

सामीप्यं शिवभक्तिधुर्यजनतासाङ्गत्यसम्भाषणे ।

सालोक्यं च चराचरात्मकतनुध्याने भवानीपते

सायुज्यं मम सिद्धमत्र भवति स्वामिन् कृतार्थोऽस्म्यहम्

உனை உளமுருகி பூசிப்பதில் உன்வடிவம் கொண்டேன் மகாதேவனே

உன்புகழை பக்தியுடன் பாட உன்னருகில் நானிருந்தேன் சிவபிரானே

உன்அன்பரடியாருடன் உரையாட உம்பருலகம் நானடைந்தேன் பரமனே

உனையென்னி உடல்உள்ளமதை ஒருநிலைப்படுத்தி உன்னுடன் கலந்தேன்

இப்பிறவிதனிலேயே பேரின்பம்பெற்று நிறைந்திட்டேன் இறைவனே

———————————-

Verse 29

त्वत्पादाम्बुजमर्चयामि परमं त्वां चिन्तयाम्यन्वहं

त्वामीशं शरणं व्रजामि वचसा त्वामेव याचे विभो ।

वीक्षां मे दिश चाक्षुषीं सकरुणां दिव्यैश्चिरं प्रार्थितां

शम्भो लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ २९॥

உன் பொன்மலர் பாதம்தனை துதித்து அனுதினமும் தியானம் புரிந்து

என் நாவினில் உன்நாமமேற்றி உனைச் சரண் அடைந்தேன் நமச்சிவாயா

அவுனர்கள் விழைக் கருணை நிறை கடைக்கண்களால் காட்சிகொடுத்தெனக்கு

பேரின்பம் பெற்றிடும் பாடம்தனை உரைத்திடுவாய் உலகாளும் ஆசிரியனே

———————————————————-

Verse 30

वस्त्रोद्धूतविधौ सहस्रकरता पुष्पार्चने विष्णुता

गन्धे गन्धवहात्मताऽन्नपचने बर्हिर्मुखाध्यक्षता ।

पात्रे काञ्चनगर्भतास्ति मयि चेद् बालेन्दुचूडामणे

शुश्रूषां करवाणि ते पशुपते स्वामिन् त्रिलोकीगुरो ॥ ३०॥

ஆயிரம் கைக்கொண்டு உனதாடைநெய்யும் ஆதவனின் திறன்,

வண்ணமுடைமலர் கொண்டு உனைத்துதிக்கும் மாயவனின் இயல்,

வாசமிகு சந்தனதிரவியம்தனின் மணம் பறப்பும் வாயுவின் வலிமை,

அன்னம் சமைக்க உதவிடும் அனலதனை முகம் கொண்ட தேவர்களின் திறமை,

அனுதினமுமுனைப் பூசிக்கக் கொள்கலம் படைத்திடும் அயனவனின் ஆற்றல்,

இவையனைத்தும் எளியோன் எனக்கிருந்தால் மிளிர்கொன்றையனிந்தோனே,

செவ்வனே செய்வேன் சிறப்புடனே உன் இறைபணி, உலகாளும் உமையோனே!

————————————-