Tag: Sanskrit

Sri Subramanya Bhujangam Verses 24 & 25

After presenting his worries, fears and apprehensions in the earlier verses, Sri Adi Sankara now directly appeals to Lord Subramanya that he depends on Him solely for mitigation of his problems & none else ( Verse 24). Sri Sankara then brings out the miraculous healing powers of the Sacred Ash (Vibhuti) presented as “Prasadam” in a leaf to the devotees (Verse 25). It is the firm belief of the devotees that applying the Sacred Ash (received in the leaf) over the affected areas of the body will result in significant mitigation.

A small write up about this leaf is presented at the end of this blog .

Verse 24

अहं सर्वदा दुःखभारावसन्नो

भवान्दीनबन्धुस्त्वदन्यं न याचे ।

भवद्भक्तिरोधं सदा क्ऌप्तबाधं

ममाधिं द्रुतं नाशयोमासुत त्वम् ॥२४॥

Aham Sarvadaa Duhkha-Bhaara-Avasanno

Bhavaan-Diina-Bandhus-Tvad-Anyam Na Yaace |

Bhavad-Bhakti-Rodham Sadaa Klpta-Baadham

Mama-[A]adhim Drutam Naashayo[a-U]maa-Suta Tvam ||

துயரச்சுமை தூக்கி கடுந்துன்பம் ஆளாகி துவண்டிடும் யான்

துதித்திலேன் உனையன்றி வேரெவரையும் எளியோர் பங்கனே

பக்திமிகு உன் துதிதனை தடுக்கும் என் மனம் உறை மாசினை

அறுத்தாட்கொள்வாய் விரைவினிலே உமை மைந்தா சண்முகனே!

Verse 25

अपस्मारकुष्टक्षयार्शः प्रमेह_

ज्वरोन्मादगुल्मादिरोगा महान्तः ।

पिशाचाश्च सर्वे भवत्पत्रभूतिं

विलोक्य क्षणात्तारकारे द्रवन्ते ॥२५॥

Apasmaara-Kusstta-Kssaya-Arshah Prameha_

Jvaro[a-U]nmaada-Gulma-Adi-Rogaa Mahaantah |

Pishaacaash-Ca Sarve Bhavat-Patra-Bhuutim

Vilokya Kssannaat-Taaraka-Are Dravante ||

வலிப்பு குஷ்டம் சயம் கபம் மூலம் குன்மம் ஜூரம் பிளவை எனும்

எல்லாப்பிணியுடன் வல்ல பூதபிசாசுகளும், இயலாமல்

எனைவிட்டு ஓடுவர் நில்லாது, அருளும் தாரகவதையோன்

எனைஆளும் முருகன் உன் இலைமடிதிருநீறு அணிந்தால்

पत्रभूतिं Patra-Bhuutim இலைமடிதிருநீறு Sacred Ash in leaf

Patra Vibhuti (Sacred Ash in a leaf)

‘Patra’ means leaf in Sanskrit. In Tiruchendur temple the Sacred Ash (vibhuti ) is kept on a leaf from the “Paneer Tree” ( Guettarda speciosa, colloquially called beach gardenia, or zebra wood, is a species of shrub in the family Rubiaceae) and offered as “prasadam” to the devotees.

The large oval-shaped leaves are 15–23 cm (6–9 in) long by 10–18 cm (4–7 in) wide. Dark green and smooth above with prominent paler veins, they are finely hairy underneath.

Here is the Original article in Tamil by Chitra Murthy translated by Malathi Jayaraman on this leaf. (http://tiruchendur.org/patra.bhuti.htm)

“ Now let us delineate on the miraculous healing power of patra bhuti.

The fragrance of this vibhuti is unique. We wonder whether the paneer leaf enhances the fragrance of Tiruchendur vibhuti. No matter what contributes, it is a fact that Tiruchendur vibhuti has the fragrance of divine grace.

After His victory over demon Surapadman and his army, Lord Murugan settled on the coast of Tiruchendur, shining and guiding like a lighthouse. The scriptures stand as paneer trees bearing testimony to His glory. So it is believed that the leaves of those trees have Vedic magical powers. Vibhuti contained in those leaves has miraculous healing power. The veins running across the leaves remind us of Lord Murugan’s twelve hands.

Sage Viswamitra suffered from severe dyspepsia, which he got for killing Tarakai through Lord Rama. Rama appeared in his dream and asked him to smear Chenthilandavan’s patra bhuti as atonement.

There was a remarkable incident in the life of Sri Adi Sankara which revealed the glory of patra bhuti. Abhinav Gupthar, who lost in the argument with Adi Sanakara cast a black magic spell on Adi Sankara which caused a chronic disease. Adi Sankara was staying in Gokarna in north Karnataka at that time. Lord Siva of Gokarna appeared in his dream and instructed him to go to Tiruchendur, the holy abode of HIs son Lord Muruga and get rid of his disease. On getting up he saw vibhuti, kept near him.As ordained by Kokarneswar he set off for Chendur. On reaching Chendur he took a dip in the sea and proceeded towards the shrine of Chenthilandavan. When he was praying fervently to Lord Muruga he saw the serpent, Adiseshan crawling towards the sanctum. At the same time he was blessed with the holy vision and words gushed out extemporaneously in bhujanga metre. In Sanskrit ‘bhujanga’ means snake. Bhujanga metre suggests a snake gliding along. He smeared his body with the patra bhuti prasadam and was soon cured of his disease.“

Sri Subramanya Bhujangam Verses 17-19

In the previous two blogs we saw Adi Sankaracharya bringing out the locational significance about the place Thiruchendur, a panchayat town located at the Coromandel Coast off the Bay of Bengal, in the Thoothukudi (Tuticorin) district of Tamil Nadu and then moving over to the description of the principal deity Lord Subramanya, focusing on harnessing the organs with the power of God.

In the blogs to follow, Sri Sankara starts his Prayers of the deity. First he focuses on the Lord, then submits his personal difficulties and issues and finally seeks His grace and compassion.

Let us go through the first set of his prayers that focuses on the Lord.

Verse 17

स्फुरद्रत्नकेयूरहाराभिरामः

चलत्कुण्डलश्रीलसद्गण्डभागः ।

कटौ पीतवास करे चारुशक्ति

पुरस्तान्ममास्तां पुरारेस्तनूज ॥१७॥

Sphurad-Ratna-Keyuura-Haara-Abhiraamah

Calat-Kunnddala-Shrii-Lasad-Ganndda-Bhaagah |

Kattau Piita-Vaasa Kare Caaru-Shakti

Purastaan-Mamaas-Taam Puraares-Tanuuja ||

ஒளி மிகு ரத்தினக் காப்பணிந்து எழில் மிகு முத்து மாலையுடன்

அழகுமிகு குண்டலங்கள் அசைந்தாடும் துலங்குமிகு முகமுடன்

இடையினில் மரகத உடையணிந்து கரமதனில் சக்திவேல் கொண்ட

முப்பரமெரித்த முன்னவன் மைந்தனை சிந்தனையில் பதித்தேன்!

Verse 18

इहायाहि वत्सेति हस्तान्प्रसार्या_

ह्वयत्यादशच्छङ्करे मातुरङ्कात् ।

समुत्पत्य तातं श्रयन्तं कुमारं

हराश्लिष्टगात्रं भजे बालमूर्तिम् ॥१८॥

Iha-Ayaahi Vatse[a-I]ti Hastaan-Prasaaryaa_

(Aa)Hvaya-Tyaada-Shacchangkare Maatur-Angkaat |

Samutpatya Taatam Shrayantam Kumaaram

Hara-[A]ashlisstta-Gaatram Bhaje Baala-Muurtim ||

அனுகுவாய் எனையென ஆலவாயன் கரம் நீட்டி அழைத்திட

அம்மையின் மடிதாவி ஓடி அடைந்திட்டாய் அம்பலவானரை!

அரவணைத்த அரவரசமாலையணியோனின் பால குமரனே

ஆராதனயுடன் அடி பணிந்தேற்றினேன் அத்திருமுகம் தனையே!

Verse 19

कुमारेशसूनो गुह स्कन्द सेना_

पते शक्तिपाणे मयूराधिरूढ ।

पुलिन्दात्मजाकान्त भक्तार्तिहारिन्

प्रभो तारकारे सदा रक्ष मां त्वम् ॥१९॥

Kumaare[a-I]sha-Suuno Guha Skanda Senaa_

Pate Shakti-Paanne Mayuura-Adhiruuddha |

Pulinda-Atmajaa-Kaanta Bhakta-Arti-Haarin

Prabho Taaraka-Are Sadaa Rakssa Maam Tvam ||

குமரனே சிவகுமாரனே குகனே கந்தனே தேவர்தலையோனே

சக்திவேலனே மயிலவாகனனே குறவள்ளி மணாளனே தாரகவதையோனே

அடியோர் குறை தீர்ப்போனே திருச்செந்தூரானே

என்றும் காத்தருள்வாய் எளியோன் எனை சுப்பிரமணியனே

Sri Subramanya Bhujangam Verses 2-7

Aadi Sankaracharya the proponent of the Advaitha (Advaitha – not two in the literal meaning) philosophy, encouraged people to follow the route of Devotion (Bhakti) to the Lord for salvation by writing several Slokas about Hindu Gods.

In his work “ Sivananda Lahari”, Adi Sankara defines Devotion (Bhakti) in several Verses quoting examples of both Advaitha and Dwaitha philosophy (bhava). Pl ref Verse 61 in my earlier blog wherein Sri Sankara brings out the relationship between the Ankola tree & its seeds, the Magnet & iron particles as the “Dwaitha Bhava” approach and the example of river & sea as the “Advaitha Bhava” approach to Devotion (Bhakti). He also reiterated that ““Affectionate mental disposition and the purity of the devotion is the key” to salvation by quoting example of the actions of a hunter as an ardent devotee in Verse 63 of Sivananda Lahari

Sri Subramanya Bhujangam is a classic example of that affectionate mental disposition and purity wherein Sri Sankara was drawn to the abode of Lord Subramanya in the coastal village of Tiruchendur in Tamil Nadu & comes out with brilliant smooth flowing verses like the serpentine moves.

Let us examine the Verses

Verse 2

न जानामि शब्दं न जानामि चार्थं

न जानामि पद्यं न जानामि गद्यम् ।

चिदेका षडास्या हृदि द्योतते मे

मुखान्निःसरन्ते गिरश्चापि चित्रम् ॥२॥

Na Jaanaami Shabdam Na Jaanaami Ca-Artham

Na Jaanaami Padyam Na Jaanaami Gadyam |

Cid-Ekaa Ssaddaasyaa Hrdi Dyota-Te Me

Mukhaan-Nihsarante Girash-Ca-Api Citram ||

சொல் அறியேன் உட்பொருள் அறியேன்

கவி அறியேன் உரைநடையறியேன் – என்

உள்ளமுறை இதயத்தில் ஆறுமுகம் கண்டேனாதலால்

சொற்பல உதிர்த்திட்டேன் வாய்வழியாய் !

—————————————————

Verse 3

मयूराधिरूढं महावाक्यगूढं

मनोहारिदेहं महच्चित्तगेहम् ।

महीदेवदेवं महावेदभावं

महादेवबालं भजे लोकपालम् ॥३॥

Mayuura-Adhiruuddham Mahaa-Vaakya-Guuddham

Manohaari-Deham Mahac-Citta-Geham |

Mahii-Deva-Devam Mahaa-Veda-Bhaavam

Mahaa-Deva-Baalam Bhaje Loka-Paalam ||

மயில் வாகனமேறி உயர்வாக்கின் உட்பொருளாகி

அழகுடல் கொண்டு அடியோரின் உளம் உறைந்து

அமரர்தம் தலையாகி ஆதிநூட்களின் உணர்வாகி

உமையோனின் மகனாகி உலகோரைக் காப்போனே

———————————————————

Verse 4

यदा संनिधानं गता मानवा मे

भवाम्भोधिपारं गतास्ते तदैव ।

इति व्यञ्जयन्सिन्धुतीरे य आस्ते

तमीडे पवित्रं पराशक्तिपुत्रम् ॥४॥

Yadaa Samnidhaanam Gataa Maanavaa Me

Bhava-Ambhodhi-Paaram Gataas-Te Tadai[a-E]va |

Iti Vyan.jayan-Sindhu-Tiire Ya Aaste

Tam-Iidde Pavitram Paraashakti-Putram ||

உன்னடி பணிந்தோர் கடந்தனர் பிறவிப் பெருங்கடல் எனும் உண்மையை

உலகோர் உணரவே செந்திற்கடலோரம் அமர்ந்தாயோ உன்உறைவிடமென

உளம் உருகி உரைப்பேனே உன் புகழ் பாடி உமையவளின் தூய பாலனே

—————————————————————-

Verse 5

यथाब्धेस्तरङ्गा लयं यन्ति तुङ्गाः

तथैवापदः सन्निधौ सेवतां मे ।

इतीवोर्मिपंक्तीर्नृणां दर्शयन्तं

सदा भावये हृत्सरोजे गुहं तम् ॥५॥

Yatha-Abdhes-Taranggaa Layam Yanti Tunggaahha

Tathai[aa-E]va-[A]apadah Sannidhau Sevataam Me |

Iti-Ivo[a-Uu]rmi-Pangktiir-Nrnnaam Darshayantam

Sadaa Bhaavaye Hrt-Saroje Guham Tam ||

ஆர்பரிக்கும் அலைகள் ஆழ்கடலில் தோன்றி மறைந்திடும் காட்சி போல்

அன்பர்களின் மாளா துயரங்கள் அழிந்துடுமே உன் சந்நிதி அடைந்தால் என

அலைகள் காட்டி அறிவித்தாயோ அன்பர்களுக்கு திருச்செந்தூரதனில்

அனுதினமும் இதயமலர் ஏற்றி தியானித்தேன் உனை குருகுகநாதனே

—————————————-

Verse 6

गिरौ मन्निवासे नरा येऽधिरूढाः

तदा पर्वते राजते तेऽधिरूढाः ।

इतीव ब्रुवन्गन्धशैलाधिरूढाः

स देवो मुदे मे सदा षण्मुखोऽस्तु ॥६॥

Girau Man-Nivaase Naraa Ye-Adhiruuddhaah

Tadaa Parvate Raajate Te-Adhiruuddhaah |

Iti-Iva Bruvan-Gandhashaila-Adhiruuddhaah

Sa Devo Mude Me Sadaa Ssannmukho-Astu ||

சந்தனாசலமேறி என் சந்நிதி அடைவோர் திருக்

கயிலைமலையேறி பெருவீடு சேரும் பலனடைவோர் என

கந்தவரை அமர்ந்த செந்தூரான் பறைத்திட்டானோ

சிந்தனையில் உனையேற்றி மகிழ்ந்திடுவேன் சண்முகனே

—————————————————

Verse 7

महाम्भोधितीरे महापापचोरे

मुनीन्द्रानुकूले सुगन्धाख्यशैले ।

गुहायां वसन्तं स्वभासा लसन्तं

जनार्ति हरन्तं श्रयामो गुहं तम् ॥७॥

Mahaa-[A]mbhodhi-Tiire Mahaa-Paapa-Core

Muni-Indra-Anukuule Sugandha-[A]akhya-Shaile |

Guhaayaam Vasantam Sva-Bhaasaa Lasantam

Jana-[A]arti Harantam Shrayaamo Guham Tam ||

பிறவிப்பிணி தீர்க்கும் பெருங்கடற்கரையோரத்தில்

தவத்திரு அடியோர்குகந்த சுகந்தவெற்பில்

பேரொளிப்பிழம்பெனவே குகைமேவி

எளியோரின் துயர் நீக்கும் படைவீடு செந்தூர்

அறிந்து யான் உனைத் தஞ்சமடைந்தேன் குகநாதனே

——————————————————

Bhaja Govindam

At one side of the spectrum, we see in the Social Media, incidents/news about son/daughter engaged in legal battles, eviction notices, physical fights and in odd cases murder/killing of their own parent/parents.

At the other side, we also see/read “success” stories about senior and old citizens doing actions that are normally performed at the younger ages just to get “mental satisfaction”/”happiness”/”ticking off the bucket list” etc.

Quite often I introspect on these events and search for answers for questions that arises in my mind. Why are we doing this? What are we getting out of it ? I haven’t got perfect answers to my questions; yet I did get to understand certain important “dos & don’ts”. These learning are absolutely individualistic and one can only express these learning as an experience.

These events are not new to this 21st century alone. Around the eighth Century at the holy city of Kashi (Varanasi), an young saint named Sankara observing a very elderly gentleman trying to learn the grammar of Sanskrit language, wrote 30 odd verses starting with Bhaja Govindam. The Verses are so profound that several centuries later they provide a deep insight of the human nature and behavior and advises the way forward.

Picking a few Verses from these, the legendary MS Subbulakshmi (MS) in her Divine voice rendered the ” Bhaja Govindam “.

I now realize that these Verses by Adi Sankaracharya are perhaps the treasures where we can contemplate to find answers to our searching questions.

In that process of contemplation, here is my attempt (out of ignorance) to provide an interpretation in Tamil for these Verses from the famous MS song.

Link to the Song

—————————————————————

அரங்கத்து அரசனை அனுதினமும் உறைத்திடு – பெரும்

உறக்கமதன் நேரம் வந்தால் உதவாது உன் ஏட்டறிவு.

பொருள் தவிர்த்து உணர்ந்திடுவாய் பேர் உண்மைதனை – முன்

வீ(ஈ)ட்டிய பலன் கொண்டு சமநிலைத்திடுவாய் உன் எண்ணமதை

உறவுகளின் உள்ளன்பு உன் உடல் சக்தி உள்ளவரை – அவர்

உறுதியற்ற உன்னுடல் நோக்கின் தவர்த்திடுவர் ஒரு வார்த்தைதனை

பொன் கண்ட உறவுடனே உன் இளமைதனின் பெருமை

கண் இமைக்கும் நேரமதில் காலம் செய்யும் வெறுமை

மாயமெனும் உலகம்தனை உணர்ந்திட்டு

மாதவனின் பாதம்தனை வணங்கிடு

ஆலயத்து அடியார் போல் மர உரி முனியோரென – உலகத்து

பொருள் தவிர்த்தால் பேரின்பம் அடையாப்பெரியோரும் உளரோ!

இறையருள் வாக்குதனை சிறிதேனுமறிந்து, துளியேனும் கங்கை நீர் பருகிட்டு

மறைகூறும் மாதவனைப் பணிந்தால், வாதம் ஒன்றுமில்லை எமனிடத்தில் என்றும்

கருவாகி உறங்கிப் பிறந்து மடியும் யாம் பிறவிப்பெருங்கடலை நீந்துதல் கடினம்

அசுர முராவை வென்ற இறையொன்றே கரை ஏற்றும், தன் கருணை கொன்டு

கீதமறை ஓதிப் பாடிடுவாய் பரந்தாமன் அவன் நாமம்தனை

இறையுடனே மனமொத்து நல்வழியில் நல்கிடுவாய் நாடுவோர்க்கு பொருள்தனை

என்றும் தந்ததில்லை பொருட்செல்வம் அமைதி – அதன் பொருட்டு

ஈன்ற மகனிடமும் உனக்கு அச்சமென்றால் அதில் இல்லை புதுமை இது உண்மை

உன் உள்உறை இறையொத்த ஆசிரியரின் பாதமதனைப் பணிந்திடுவாய்

உள் உறுப்பு பத்தடக்கி பெருங்கடலை நீந்திடவே வழிதன்னை அறிந்திடுவாய்

—————————————————

Your comments/responses to your own internal queries, if provided will open out my horizon. Looking forward to.