தலைப்பு மாற்ற அறிவிப்பு – சங்கரனின் வைரக் கூடம்

வைரக் கூடம்
பஜ கோவிந்தம் என்று அழைக்கப்படும் “மோக முத்கரா”வைப் பற்றிய எனது பதிவைத் தொடங்கியபோது, சமூக ஊடகங்களில் “மூட மனம்” கொண்ட எனக்கும், கற்றறிந்தவர்களுக்கும் இடையே நடந்த சுவாரஸ்யமான கருத்துப் பரிமாற்றங்களைப் பற்றி எழுதியிருந்தேன்.
“மோஹ முத்கரா” என்பது 31 ஸ்லோகங்கள் அடங்கிய ஒரு தொகுப்பு. இதற்கு பின்னர் பஜ கோவிந்தம் என்று பெயரிடப்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. ஆதி சங்கரரும், அவரது சீடர்களும் காசியில் வழங்கியது என்றும் கூறப்படுகிறது. நிலையற்றவற்றை நிலையென நம்பி வாழும் நம் மருட்சியுடை (மோஹம்) மனதை தட்டி எழுப்பும் சம்மட்டி (வடமொழியில் முத்கரா என்பர்) அடிகள் இவை. இது மறுக்க இயலா உண்மை.
அதே நேரம், “உண்மை என்றுமே உறைக்கும்” என்ற உலக இயல்புற்கேற்ப, சங்கரனின் சம்மட்டி அடிகள் என்று கொடுத்த தலைப்பு பொருத்தமானதல்ல, அது வன்முறையைக் குறிக்கும் சொல், அச்சொல்லிற்கும் ஆதி சங்கரருக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்று கூறும் சில பெரியோர்களின் கருத்துக்களையும் நாம் மதித்து ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.
ஒரு தலைப்பின் மேல் பற்றை வளர்க்க எனக்கு விருப்பமில்லை. சமஸ்க்ருத மொழியில் வைராக்கியம் (वैराग्य) என்பது உலகம் தரும் இன்பப் பொருட்களின் மீதான பற்றை நீக்குவதே. நாம் விரும்பும் எந்த ஒரு வைரத்திற்கும் மேலான விலையிலா வைரம் இந்த வைராக்கியம். ஆதி சங்கரரும் அவரது சீடர்களும் “மோஹ முத்கரா”வில் உள்ள ஸ்லோகங்கள் வழியாக, நம் உடல் மன வளாகமெனும் சுரங்கத்துள் ஒளிந்துள்ள இந்த வைராக்கியத்தை நம்மிடமிருந்து வெளிக்கொணரவே முயல்கின்றனர்.
எனவே, இந்த வலைதள தொடர்பதிவின் தலைப்பை

சங்கரனின் வைரக் கூடம்

என்று மாற்ற முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
வைரத்தை தோண்டி எடுத்து பட்டை தீட்டும் இடம் வைரக் கூடம். ஒவ்வொரு ஸ்லோகமும் நம்முள் ஒளிந்திருக்கும் வைராக்கியம் எனும் பற்றிலா வைரத்தை, தோண்டி எடுத்து, பட்டை தீட்டி ஒளிர வைக்கும் செயல்முறை (process) என்பதே இத்தலைப்பின் பொருள். இரும்பை சம்மட்டி அடியால் மாற்றுவதை விட, வைரத்தை தோண்டி எடுத்து பட்டை தீட்டுவது என்பது வன்முறையிலா செயலெனத் தோன்றும் காரணமே இத்தலைப்பின் தோற்றம்.
இந்த மாற்றம் வலைதளப்பதிவுகளில் (blogs) இரண்டாவது ஸ்லோகத்திலிருந்தும் (01-12-2022), வலைதள ஒலிப்பதிவத் தொடரில் (podcast) மூன்றாவது ஸ்லோகத்திலிருந்து (23-12-2022) நடைபெறும். 

இந்த “தலைப்பு மாற்றம்” தமிழ் பதிவுகளுக்கு மட்டுமே. ஆங்கிலப் பதிவுகளில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.

There is no change in respect of the blogs in English on the subject and it continues to be “Sankara’s Smithy”.
சங்கரனின் வைரக்கூடத்திற்கு வருகை தந்து, தோண்டி எடுத்து, பட்டை தீட்டி மெருகேற்றி பற்றிலா நம் வைராக்கியத்தை வெளிக் கொணர்வோம். வாருங்கள்.

இறையருள் பெருக. வளமுடன் வாழ்க

Sankara’s Smithy – Strike 1 – The “Body” blow

Link to the podcast in Tamil

https://soundar53.substack.com/p/1#details

Link to the video of the Sloka No 1

https://youtu.be/--oQVC7mJnc

Introduction

Welcome to Sankara’s Smithy and thank you very much for taking your time off to visit this forge shop and agreeing to receive the hammer strikes (31 in all). 

Here is Sankara’s first hammer strike. Adi Sankara begins his first strike as a salutation to God.

“Glory to Govinda. Always pray and meditate on Him. Your worldly knowledge will not help you when your departure time arrives”. This is the essence of this first of the thirty one blows.

You might immediately think “Oh! This is only the first one. It will be mild as the focus is on prayer”. Don’t get fooled by your thoughts. Normally one will realise the severity of the strike only after receiving it. This first strike of Sankara may appear to be mild but the message it delivers is something to be received and realised.

Let us receive the first hammer strike.

Sanskrit Verse

भज गोविन्दं भज गोविन्दं,

गोविन्दं भज मूढ़मते।

संप्राप्ते सन्निहिते काले,

न हि न हि रक्षति डुकृञ् करणे॥१

English Transliteration

Bhaja Govindam, Bhaja Govindam

Govindam Bhaja Moodamathe,

Sampraapte sannihite kaale,

Nahi nahi rakshati dukrumkarane.

Literal Translation

Pray Govinda, Pray Govinda
Pray Govinda, oh ignorant mind
When your designated time arrives
Your grammar education won’t protect you.

Detailed Explanation

Let us understand the Sloka step by step, word by word.
Bhaja”.  

The word "Baja" has the meaning of meditate, pray, worship. In a broader sense, Bhaja means service. Adi Sankara uses this word and the next word Govindam three times in this verse. Why three times? Does it matter? Yes. Here's a brief explanation of why.

Our ancient texts tell us that one of the main purposes of life is to remove the three types of hindrances or to remove the three types of miseries (sorrows). Although the three types of suffering are not clearly defined, each commentator refers to the following three types of suffering:

1. Adidaivika (Divine Origin) - Sufferings caused by the action of God, Nature. Sorrows resulting from the fury of nature.

2. Adibhautika (arising out of body and mater) – Sufferings due to external influences

3. Adhyatmika (Self-created) – Sufferings through physical diseases, mental disorders (desire, anger, fear, hatred, envy, lust, sadness, shame, envy…..)

It is a tradition to appeal three times in worship to remove these three types of sorrows/hindrances.

“The very opening words “Bhaja Govindam” – repeated thrice as is often done for emphasis in the Vedas – serves as the invocation, and the anticipated fruit of learning is unmistakably identified as ultimate salvation. The absence of an explicit mention of the qualified learner (अधिकारि adhikaari) should be interpreted as asserting that the work is relevant to all, and the particular exhortation not to wait too long is a call to start walking along the spiritual path of devotion from early on”.
Govindam

This Sanskrit word is composed of two words, Go and Vindam.

1. “Go” means - cow, living being, cattle.
2. Vindham means - to maintain (keep), to know.

The one who knows and takes care of the living beings is Govinda.

Govinda is one of the epithets used for Lord Vishnu, the protector of this Universe. This word is used as the 187th, 539th name in Vishnu Sahasranama. This term offers two interpretations.

1. The first is known through the Vedas. The Brahmasutra says that Brahman is realized only through the Vedas (गोपिः वेत्ति इति गोविन्दः gopi: vEthi iti gOvinda:).

2. The second interpretation of this word is the knower of beings (गाः विन्दति इति गोविन्दः கா: விந்ததி இதி கோவிந்த:). Since there is nothing that is not unknown to Him, everything is indelibly full of Him, Govinda is the one who transcends the dimensions of space and time and knows living beings and their actions. The word Govinda thus means Brahman, Paramatma.

Therefore , in the vedantic sense, the connotation of the phrase ‘Bhaja Govindam’ is to be taken as “Know Govinda” which is in the sense of “Know Brahman as thyself.”
Muda mathe

Literal meaning is ignorant mind, foolish mind. But this word has much deeper connotations.

As human beings, we have a superior mind and intelligence than other living beings. Only we have the ability to discern what is necessary and what is not, good and bad. We do not live by mere intuition (biological and physiological impulses); Our lives are governed by higher and lofty goals.

Yet, in everyday life, this mind takes us everywhere and is never stable. Very often we compare our mind to a monkey. As mentioned in the previous post, what happens in everyday life is different.

It is therefore no wonder that Adi Shankara calls our mind, which considers the ignorance as knowledge, the unclear as clear, the impermanent as stable, and the incomplete as complete, as “blind mind” and “ignorant mind”.
Sampraapte sannihite kaale 

Literal translation means “at the appointed time”.

Appointment to whom, by whom, where, when and at what time?

The answer is - appointment by the Lord at a place, date and time decided by Him which is unknown to us. That's right, death; but for whom?

"Oh Partha: you are worried about death of of those whom you identify as your relatives. Understand what death is . The human soul does not die. It will be reborn. You can only kill their bodies. Even if you don’t, their bodies will perish one day. So, go ahead and fight”

advises Lord Krishna to Arjuna at the battlefield at Kurukshetra in the epic “Mahabharata”.

Here is a pictorial depiction of what we terms as our lives.
For all of us, Life is nothing but the time spent between the maternity ward and crematorium on the “surface of a tiny rock-ball 26000 light years away from the black hole, rotating around a spherical fire in a tiny galaxy in an ever expanding galaxies” as depicted in the above picture.

Some call it as the time between between the drop of a water (semen) and the spark of fire lit. In commercial terms, it is akin to a rental agreement between the mortal frame and the immortal soul.

The essence of these words has been written by many Tamil sages and Saiva Siddhanta scholars and poets in the form of innumerable poems. There are exclusive chapters on impermanence of body in Thirumandra, Naaladiaar and Thirukkural.

The reality is that body will give us up, but we will not give up the body that easily till our subtle body becomes purified.

For that purification only Sankara says Bhaja Govindam.

One can counter Sankara saying that “why should I do it now for an event which will occur later; I will do it at that time”. For that the answer to be understood in this Sanskrit sentence is :

“Kaala is time and also the Lord of Death. Our scriptures assert that one attains whatever one’s mind is filled with at the time of death. But one is not given to know when that time comes. Therefore, one should at all times in one’s life, have one’s mind rested on the Eternal, for it is the Eternal that we, without doubt, eventually reach”.
Nahi nahi rakshati 

Literal translation is “does not protect, does not protect”.

What is Sankara trying to say here? Whose, When, and what won't protect?

Who - The body with which we ignorantly/foolishly identify ourselves will not be saved.

When - at the time of death; destiny - It is the time of termination of the lease agreement between us and our body. Our Time to leave the body.

“The broader interpretation of this verse’s caution is as one asking not to become conceited and totally self-assured”.
Dukrung karane

“डुकृङ्ग् Dukrung” is a root in Sanskrit grammar with meaning करणे (karane) action. Knowledge of Sanskrit grammar is highly desirable for the study of Hindu scriptures like the vedas and Vedanta. One of the ways scholars acquire proficiency in grammar is by chanting and memorizing many सूत्राणि sutras (aphorisms) such as that of the great grammarian Panini exemplified here through “Dukrung karane”. Much as Sanskrit grammar proficiency is a great facilitator of the study of scriptures, it must be understood that it is neither sufficient nor absolutely necessary for acquiring true knowledge, namely, knowledge of the eternal. It is like the plantain leaf (or the plate today) for having one’s meal, a facilitator only. Indeed, an overemphasis of scholarship can indeed become counter-productive.”

Here, we should not take it only as formal education, but we should understand it in a more comprehensive scope. It essentially implies that all that is prescribed/defined for us in our scriptures both in the worldly transactional sphere and in the religious duties and karmas will not help us at the time of departure unless we understand who we are and realise our relationship with Brahman, the Ultimate reality.

It is precisely the reason that Sankara is striking us, only with the sole objective of transforming our mind set.

Conclusion

Only if the mind is habituated to stay with God during life, then the mind will stay with God at the time of death. Therefore all of us should carry on with our life’s mission (which is to secure permanent happiness free from all sorrows as seen in the introduction) while meditating on God and leaving the fruits of our actions/karma to Him, Govinda.

A word of caution from the Guru:

“None of the above, however, is to be misinterpreted as a denigration of the various rituals and prayers embodied in the पूर्वभाग (purva bhaga, the early part) of Vedas. For most, they play a significant role in the purification of the mind and body and in preparing one for the greater journey. The chosen few like Sri Adi Sankara, born prepared to undertake that journey directly without elaborate preparations, are very atypical in that respect. Indeed, the criticism is to be taken as aimed at mistaking the means for the end and for allowing oneself to be content only with rituals, and for performing them without caring to understand their true purpose and meaning”.

Sankara’s Smithy- சங்கரனின் சம்மட்டி அடிகள் – A clarification-ஒரு விளக்கம்

When I commenced my study of Moha Mudgara otherwise known as Bhaja Govindam, there were interesting exchange of comments between a novice like myself and learned individuals, in the social media.

Some were of the view that the title that I have given “Sankara’s Smithy” and சங்கரனின் சம்மட்டி அடிகள் (“Sankaranin Sammatti Adigal” in Tamil) is not appropriate.

“Adi Sankara never had to resort to violence, vulgarity, force,guile or such aids to advance his views. Intellect and compassion were his forte. Please do not ascribe such epithets to write about Adi Sankara’s achievements; why this kind of rebellious/militant attitude of force to defend one’s belief system?”

These were some of the remarks.

This is to reconfirm that my intention is not to project Sankara in that manner at all. I never even realised that there could be an interpretation from that angle.

In a smithy, the iron is heated and struck with hammer blows before it is converted into a fine product. Those strikes are not rebellious/militant. They are meant to transform a rigid matter into useful product. If my little understanding of these Slokas are correct, the message of each sloka is like a hammer blow(mudgara) to the ignorant minds of ours, pointing out the stark realties which we choose to ignore in our life.

It is with this intention that I gave the title for my study as Sankara’s Smithy (being an engineer myself) and have taken up my study of Bhaja Govindam. I am absolutely open for any change or suggestions for the title. Please let me know through your comments.

Just thought I will clarify my thought process to all. After all, the idea is to learn and understand the message of Adi Sankara.

Thank you.

பஜ கோவிந்தம் என்று அழைக்கப்படும் “மோக முத்கரா”வைப் பற்றிய எனது ஆய்வைத் தொடங்கியபோது, ​​சமூக ஊடகங்களில் “மூட மனம்” கொண்ட எனக்கும், கற்றறிந்தவர்களுக்கும் இடையே சுவாரஸ்யமான கருத்துப் பரிமாற்றங்கள் நடந்தன.

“Sankara’s Smithy” சங்கரனின் சம்மட்டி அடிகள் என்று கொடுத்த தலைப்பு பொருத்தமானதல்ல, ஆதி சங்கரர் ஒருபோதும் “வன்முறை, அசிங்கம், பலம், வஞ்சகம் போன்றவற்றை நாட வேண்டியதில்லை” என்று சிலர் கருத்து தெரிவித்தனர்.

“ஆதி சங்கரரின் சாதனைகளைப் பற்றி எழுத தயவு செய்து இது போன்ற அடைமொழிகளைக் கூறாதீர்கள்; ஒருவரின் நம்பிக்கை அமைப்பைப் பாதுகாக்க ஏன் இந்த வகையான கிளர்ச்சி/போராளி மனப்பான்மை?” இவை சில குறிப்புகள்.

அந்த வகையில் ஆதி சங்கரரை முன்னிறுத்துவதோ அல்லது வர்ணிப்பதோ என் எண்ணம் அல்ல என்பதை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துவதுதான் இந்த விளக்கம். இப்படி ஒரு கோணத்தில் பார்க்கக்கூடும் என்று நான் சிறிதேனும் சிந்திக்ககூட இல்லை.

ஒரு பட்டறையில், இரும்பை சூடாக்கி, சுத்தியலால் அடித்து, நீரில் மூழ்கடித்து, அதனை ஒரு உபயோகமுள்ள சிறந்த பொருளாக மாற்றுவர். அது போல, ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்தின் செய்தியும் நமது அறியாமை மனங்களுக்கு பட்டறையில் விழும் சுத்தியல் அடி போன்றது; நம் வாழ்க்கையில் நாம் புறக்கணிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும் அப்பட்டமான உண்மைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவது என்பதே எனது தாழ்மையான கருத்து.

இந்த நோக்கத்தில்தான் பஜ கோவிந்தம் பற்றிய எனது ஆய்வையும், நான் பகிர்ந்து கொள்ள முயன்ற எண்ணங்களையும் எடுத்துக் கொண்டு, சங்கரனின் சம்மட்டி அடிகள் என்ற தலைப்பை கொடுத்தேன் (என் பொறி இயல் படிப்பு இந்த தலைப்பை கொடுக்க உந்தியது). தலைப்பில் ஏதேனும் மாற்றம் அல்லது பரிந்துரைகளுக்கு நான் முற்றிலும் தயாராக இருக்கிறேன். உங்கள் கருத்துகள் மூலம் எனக்கு அவசியம் தெரியப்படுத்துங்கள்.

எனது இந்த சிந்தனை முறையை அனைவருக்கும் தெளிவுபடுத்தலாம் என்று நினைத்தேன். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஆதி சங்கரரின் செய்தியைக் கற்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதே என் எண்ணம்.

நன்றி.

சங்கரனின் சம்மட்டி அடிகள் – முகவுரை

தமிழ் ஒலித் தொடர் பதிவு இணைப்பு (Link to the Tamil Podcast)

இன்றய காலக் கட்டத்தில் தமிழ் மொழி அறிந்தவர்களை, இரு வகையாகப் பிரிக்கலாம். 1. தமிழில் எழுதப் படிக்கத் தெரிந்தவர்கள். 2. தமிழ் எழுத, படிக்க தெரியாது; ஆனால் பேச முடியும்; அடுத்தவர் பேசினால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.இந்த இரண்டாம் பிரிவைச் சேர்ந்தவருக்காக, இந்தப் பதிவின் ஒலித் தொடர் பதிவை (podcast) கீழ்காணும் இணைப்பில் கேட்கலாம்.

https://soundar53.substack.com/podcast

ஏன் பிறந்தாய் மகனே ? ஏன் பிறந்தாயோ? ……….. நான் பிறந்த காரணத்தை நானே அறியும் முன்னே நீயும் வந்து ஏன் பிறந்தாய் செல்வ மகனே!

கவிஞர் கண்ணதாசன், திரைப்படம்-பாகப்பிரிவினை
63 வருடங்களுக்கு முன் வந்த பிரபலமான தமிழ் திரைப்படத்தில் வரும் ஒரு பாடலின் தொடக்க வரிகள். வருடங்கள் பல கடந்தாலும் இக்கேள்விகள் நம் ஒவ்வொருவர் மனதையும் வருட்டி எடுக்கும் (இடர்கள் நம்மை சூழும் போதாவது) என்றால் அது மிகையாகாது. இந்த திரை இசைப் பாடலில் அடங்கிய தத்துவத்தை இப்போது ஆய்ந்திடலாம்.

மனிதப் பிறவியின் நோக்கம்

மனிதப் பிறவியின் நோக்கம் என்ன? இவ்வினாவிற்கு இப்புவியிலே இன்றும் எண்ணற்ற ஆன்மீகவாதிகள், துறவிகள், முனிவர்கள், தனிநபர்கள், நன்னெறி தத்துவம் பற்றிய எழுத்தாளர்கள், மற்றும் பலர் விடையளிக்க முயன்று கொண்டு வருகின்றனர். இவர்கள் வேறுபட்ட பாதைகளில், மாறுபட்ட கருத்துக்களுடன் ஆராய்ந்த போதிலும் அனைவரும் ஒப்பும் ஒரு உண்மை:

“ஆறறிவு பெற்ற மானிடர் அனைவருமே துன்பம் தவிர்த்து நிலையான இன்பமடையவே அவர்தம் பணிகளின் குறிக்கோளாக வைத்து அவரவர் பணிகளைப் புரிகின்றனர்”

என்பது. இதில் ஐயமேதுமில்லை.

வட மொழியில் வாழ்வின் பொருள் என்பதை புருஷார்த்தம் என்பர். புருஷார்த்தம் என்பது தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் எனபவைகளுக் குறிக்கும். இதனையே அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என தமிழில் கூறுவர்.

அறத்தின் வழி நின்று பொருள் தேடி முறையாக இன்பம் துய்த்து வீடுபேறடைதல் என்பதுவே இவ்வழி முறையாகும். அதாவது, முதலில் தர்மத்தை அறம் என்று சொல்லி, அதைத் செய்வதற்காகவே எப்படிப் பொருள் ஈட்ட வேண்டுமோ அந்த நியாயமான முறையைச் சொல்லி, அதனால் இன்னின்ன இன்பங்களைப் பூர்த்தி செய்து கொள்ளலாம் என்று பக்குவம் வருகிற வரையில் கிரமப்படுத்திக் கொடுத்து, அப்புறம் இந்தச் சின்ன சின்ன இன்பங்களை எல்லாம் விடுத்து, இறுதியில் நிரந்தர இன்பமான வீடு என்கிற மோக்ஷத்தைக் காட்டுவதே வாழ்வியல் முறை எனும் நான்கு புருஷார்த்தங்கள்.

பாரதியாரின் எளிமையான வாக்கில் இந்நான்கும் இதோ:

தன்னைக் கட்டுதல் அறம்
பிறர் துயர் தீர்த்தல் பொருள்
பிறர் நலம் நாடுதல் இன்பம்
உலகு காக்கும் ஒருவனைப் போற்றுதல் வீடு.

மனிதப் பிறவியின் நடப்பு

அந்த ஆனந்தத்தை அடைய முயலும் நம் அனைவரின் வாழ்க்கையிலும் அன்றாடம் இடைவிடாது, முக்கியமான மூன்று பெரும் தத்துவங்கள் தொடர்பு கொள்கின்றன. அவை, மனிதன், உலகம் (படைப்பு), இறைவன். 

இவைகளை வாழ்வில் உபயோகித்து (அனுபவித்து) , வினைகள் புரிந்து, “பொருள்” தேடி, “இன்பம்” துய்த்து, களைத்து, முடிவில்

“நாம் வந்த கதை என்ன? நாம் கொண்டது என்ன, கொடுப்பது என்ன? மன்னைத் தோண்டி தண்ணீர் தேடும் நாம், நம்மைத் தோண்டி ஞானம் கண்டோமா? இல்லை, நம் மனமெங்கும் தெருக் கூத்து, பகல் வேஷமா?”

என்றெல்லாம் பிதற்றி, தன்னை அறிவதே தனது பிறவியின் நோக்கம், அதனை அறிய முயலாமல் வாழ்நாளை வீனாக்கினோமே என துன்பமுற்று, வருந்தி மடிகிறோமே. இது தானே நடப்பு.

தாயுமானவர் இந்த நடப்பைத்தான் இப்படி கூறுகிறார்:

“ஆசைக்கோரளவல்லை அகிலமெல்லாம் கட்டி
ஆளினும் கடல்மீதிலே ஆனை செலவே நினைவர்,

அளகேசன் நிகராக அம்பொன் மிக வைத்த பேரும்
நேசித்து ரசவாத வித்தைக் கலைந்திடுவர்

நெடுநாளிருந்த பேரும் நிலையாகவேயினுங்
காயகல்பந்தேடி புண்ணாவர் எல்லாம்

யோசிக்கும் வேளையிற் பசிதீர உண்பதும்
உறங்குவதுமாகடியும் உள்ளதே போதும்

நான் நான் எனக்குளறியே ஒன்றைவிட்டு ஒன்றைப்பற்றி
பாசக்கடற்குள்ளே வீழ…”

இன்பம் பயக்கா இருள் – ஏன்?

சரி, நமது வாழ்க்கை அனுபவம், நம்மை, நமது வாழ்வின் பொருளை நோக்கிச் செலுத்தவில்லையே! ஏன்? 

இந்தக் கேள்விக்கு, இதோ! மூன்று பதில்கள் - கேள்விகள் வடிவில்:

1. அனுபவிக்கின்றவனை அனுபவிக்காமல், அனுபவிக்கப்படுவைகளை அனுபவிக்க முயலும் அறிவிலிகளாக அலைகிறோம் நாம்; அல்லவா! (ஆஹா! நம்ம மொபைல் ஃபோனில் இருந்து நம் சொந்த மொபைல் எண்ணயே அழைக்கிறேனே! எப்படி பதில் கிடைக்கும்? அது போல இருக்கே இந்தக் கேள்வி).

2. அறிவைத் தரும் கருவிகளின் துணை கொண்டு, அறியப்படும் பொருள்களை அறியும் நம்மை, எந்த அறிவைத் தரும் கருவிகளைக் கொண்டு அறிவது என்று என்றேனும் ஆராய்ந்தோமா?

3. “நானெனும் பொய்யை நடத்துவோன் நான்
ஞானச் சுடர்வானில் செல்லுவோன் நான்
ஆன பொருள்கள் அனைத்திலும் ஒன்றாய்
அறிவாய் விளங்குதற் சோதி நான்”

என்று பாட்டுக்கொரு புலவன் பாரதி கூறிய “நான்” ஆக இல்லாமல், “இன்பமாகிய நாம், தம்மை இன்பெமென அறியாமல், துன்பத்தின் பின்னால், துன்பத்தில் இன்பம் இருக்கின்றதென்று ஏன் ஓடிக்கொண்டிருந்தோம்”.

கேள்விக்கு என்ன பதில்?

சரி. குழம்பி இருக்கும் நம்முடைய கேள்விகளுக்கு பதில் கூறாமல், கேள்விகளையே திருப்பி வைத்தால், நாம் என்ன செய்வது? எங்கு செல்வது? - நம் அனைவரின் சிந்தனை, அல்லவா! 

சுலபம். வாருங்கள், நம் அனைவரையும் ஒரு கொல்லன் பட்டறைக்கு கூட்டிச் செல்லலாம். அங்கே நமக்கு விடைகள் கிடைக்கும். ஆனால், ஒரு நிபந்தனை! அங்கே ஆசாரி நமக்கு 31 சம்மட்டி அடிகள் கொடுப்பார். அவைகளை உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்/உத்தரவாதம். அந்த முப்பதொன்று அடிகளை, கொல்லன் பட்டறையில் இரும்பு வாங்கும் அடிகளாக நாம் ஏற்றிட்டால், கனிந்து மாறிடும் இரும்பு போல,

இருள் நீங்கி இன்பம் பயக்கும்
மருள் நீங்கி மாசறு காட்சி

நமக்கு கிட்டி, நாம் மாறுவோம். அதில் சந்தேகமே இல்லை. சம்மதமா?

பயம் தவிர்த்து, அந்த உத்தரவாதத்துடன் வாருங்கள் ஆதி சங்கரனின் பட்டறைக்கு.
வருக! வருக! மாதம் ஒருமுறையாவது, சங்கரனின் பட்டறைக்குச் செல்வோம், சம்மட்டி அடிகள் வாங்குவோம். பின், நமது நிலையை உணர்வோம்.
சங்கரனின் சம்மட்டி அடி 1 - நவம்பர் 11ம் தேதியில் - கற்ற கல்வியும் சுற்றி விழும் காலன் கயிறும் - யாக்கை நிலையாமை - அடுத்த பதிவில். அதுவரை
இறையருள் பெருக. வளமுடன் வாழ்க

முக்கிய குறிப்பு: இப்பதிவும், வரும் தொடர் பதிவுகள் அனைத்தும், பூஜ்யஸ்ரீ சுவாமி ஓம்காரானந்தாவின் விரிவுரைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு, சுவாமிஜியின் சொந்த விரிவுரைகளில் இருந்து அடியேன் அறிந்து கொண்டது. இப்பதிவுகளில் காணும் கல்லாப் பிழை, கருதாப் பிழை, எல்லாப் பிழைகளுக்கும் அடியேனின்அறியாமையே காரணம். அவைகளை சுட்டிக்காட்டின், அடியேனின் அறியாமையைக் களைய உதவும். நன்றி.

Sankara’s Smithy – An Introduction

Link to the Tamil Podcast

https://soundar53.substack.com/podcast

Introduction

The opening lines of a song from a popular Tamil movie released 63 years ago starts with a physically challenged hero, in contemplative mood asking question to his child

Why were you born son? Why were you born? Why did you come here and be born, son? Why were you born, before I knew the reason for my birth, dear son!

Kannadasan
It is no exaggeration to say that even after many years, these questions haunt each of us when trials and tribulations surround us and whenever we turn into a contemplative mood . Now let's analyze the philosophy behind this lyrics.

The Goal

Countless spiritualists, saints, sages, individuals, writers on ethical philosophy, poets, lyricists, and many others are still trying to answer this question. However, one truth they all agree on, even though they explored it on different paths, with different perspectives.

“All with six senses aim for unceasing permanent happiness without pains and suffering; they keep this aim as the target and carry on with their work day in and day out”.

Swami Omkarananda
There are no two opinions about this aim. 

"alpa aayasham ananta Sugam" - Adi Sankara says in his Vishnu Sahasranama text (in Bhashyam).

Well, in the life of all of us who are trying to achieve that ananta sugam (bliss): there are three words that are very important; Man, Universe (or more broadly called Creation) & God.

All three of these words contain great philosophies. If we deeply examine these three words, many questions such as these given below, will arise in us.

Who am I? Why do I do what I do? How can I do what I do better?

What does birth and death really mean?

Who is God? What is His nature?

What is this world? What do I have to do with this world?

What is the relationship between me and God and this world?
One can ask “What is the benefit of finding answers to these questions?”. Such a question may arise for all of us. This is answered by the Tamil Saint “Thayumanavar”.

"If you know yourself, you will be attached to the Lord, the leader. After that, is there anything else to get attached”?

The path to the Goal

So, the purpose of human birth is to know oneself. If we want to know ourselves, we need to know what the meaning of our life is. “Purushartham “ is the word for this in Sanskrit. Here are two perspectives for this word.
1. “Purusha” means “Human”. "Artham" means "ideal" or "goal". The goal of unceasing peaceful bliss, and the efforts (prayatanam) we have to make to achieve this goal are called Purushartham. 

There are many different species in this world. In this, only man is given the opportunity (wisdom) to choose. Other species do not have the opportunity to choose. The ideal or goal comes in when there is an opportunity to choose.

Thus, Purushartham can be divided into two types of power i.e Shakti (Icha Shakti, Kriya Shakti) which are the desire for the goal and the actions to achieve it.

Icha (pleasure) is of two kinds. One is cultivated by our senses - sense pleasure; that which are outward looking and initiated through the body mind intellect complex of us. This is peripheral and unstable. The other is cultivated by knowledge. An inward looking set of actions - Dharma, Bhakti, Gnana and Moksha are the highest goals. Actions that help you to undetermine who you are.
2. The great Mahaan Bhaskara Raya, from Bhaga in Maharashtra, explains that Purushartham means Dharma, Artha, Kama and Moksha. These four Purusharthas are also considered as the vital modes of human life. 

The focus of this perspective is to stay on the path of virtue always , seek material things (through ethical means) required for supporting one’s family and the society, gradually start giving up and then reach the abode of the Lord.

Here are all four in Bharatiyar’s simple words:

Self-restraint is Dharma
Remove distress in others is Artha
Seeking the welfare of others is Kama
Praise the one who saves the world is Moksha

So far so good….Well, we know the reality of purpose, object and means. But what happens in our daily lives? What is the reality?

Goal v.s. Reality

Day in and day out we see human beings doing actions through their body, mouth and mind ; earn money,fame and do actions that give them what they call it as happiness. As we start ageing we start wondering as to what is that we have been doing so far and where are we heading; as age catches up and the body starts withering, this thinking turns into worries and finally we perish after worrying about men, materials and matter which have only “shelf life” and nothing else. Did we at any point of time have the time to ponder and compare our journey with our ultimate goal of pure and permanent happiness? Why is that our journey and our goal were not in sync?
For this question, here it is! Answers – in the form of questions:

1. We wander about ignorantly trying to experience the world without experiencing the experiencer. Isn't it! (Wow! It is like trying desperately to call our mobile number from our own cell phone. How foolish are we! How can we get an answer? That's the question).

2. We learn with the help of instruments of knowledge; have we ever inquired what instruments of knowledge are required to know about ourselves?

3. Why are we, not knowing that we are the embodiment of absolute happiness,running behind sufferings, thinking that there is happiness in sufferings?

The Course Correction

“What is this? When we want answers and ask questions, we are given questions to answer. This is a problem” - we all must be wondering.

Don’t worry. Let us visit a Forge Shop, a traditional Smithy owned by Adi Sankara. Answers are there for all our questions in the form of 31 hammer blows. There is a guarantee that comes along with these hammer blows.

If we absorb these blows internally and contemplate, our transformation and subsequent happiness is ensured; just like the hot solid iron is worked into a wonderful product.

Avoid fear and come to Adi Sankara's workshop with that assurance.

What next?

Welcome! At least once a month, we will visit Sankara's workshop and get the hammer blows.

The first visit will be on November 11th. Looking forward to seeing you there.

Until then, take care. Start looking inwards. God Bless.
Important Note: 

This post and all subsequent posts on this subject are inspired by Guru, Pujyasree Swami Omkarananda. Guruji's lectures in public domain and what I learnt from Swamiji’ Atma Vidya Course lectures are the principal source of reference.

All errors if any on these posts are entirely due to my ignorance and incapability to understand.

I seek your feedback which will be of immense help to me in my learning process.

Ganapathi Atharvashirsha – Ganapathi Upanishad

Video Link

https://youtu.be/PBP1UMmDsGo

Sanskrit Verses

ॐ नमस्ते गणपतये ॥१॥

त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि ।
त्वमेव केवलं कर्ताऽसि ।
त्वमेव केवलं धर्ताऽसि ।
त्वमेव केवलं हर्ताऽसि ।
त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि ।
त्वं साक्षादात्माऽसि नित्यम् ॥२॥

ऋतं वच्मि । सत्यं वच्मि ॥३॥

अव त्वं माम् ।
अव वक्तारम् ।
अव श्रोतारम् ।
अव दातारम् ।
अव धातारम् ।
अवानूचानमव शिष्यम् ।

अव पुरस्तात् ।
अव दक्षिणात्तात् ।
अव पश्चात्तात् ।
अवोत्तरात्तात् ।
अव चोर्ध्वात्तात् ।
अवाधरात्तात् ।
सर्वतो मां पाहि पाहि समन्तात् ॥४॥

सर्वं जगदिदं त्वत्तो जायते ।
सर्वं जगदिदं त्वत्तस्तिष्ठति ।
सर्वं जगदिदं त्वयि लयमेष्यति ।
सर्वं जगदिदं त्वयि प्रत्येति ।

त्वं भूमिरापोऽनलोऽनिलो नभः ।
त्वं चत्वारि वाक् {परिमिता} पदानि ।

त्वं गुणत्रयातीतः ।
त्वं अवस्थात्रयातीतः ।
त्वं देहत्रयातीतः ।
त्वं कालत्रयातीतः ।

त्वं मूलाधारस्थितोऽसि नित्यम् ।
त्वं शक्तित्रयात्मकः ।
त्वां योगिनो ध्यायन्ति नित्यम् ।

त्वं ब्रह्मा त्वं विष्णुस्त्वं
रुद्रस्त्वमिन्द्रस्त्वमग्निस्त्वं
वायुस्त्वं सूर्यस्त्वं चन्द्रमास्त्वं
ब्रह्म भूर्भुवस्सुवरोम् ॥६॥

Meaning in Tamil


ஓம் கணபதி தாழினை பணிந்திடுவோம்

காட்சி தரும் மெய்ப்பொருளும் நீயே
பாரெல்லாம் படைத்த பரம்பொருளும் நீயே
தாரணி தாங்கும் தயாநிதியும் நீயே
ஆழிஅண்ட ஊழிநாயகனும் நீயே
ஆளும் அனைத்திலுமுறை பரமனும் நீயே
ஆன்மாவாய் எமை ஆண்டிடும் நிலையும் நீயே

உரைத்திடுவேன் இந்த இறைநீதியை
உரைத்திடுவேன் இந்த உண்மையையே

காத்திடு அடியேனை

காத்திடு வாய்மொழிபவரை
காத்திடு செவிமடுப்பவரை,

காத்திடு கொடுப்பவரை
காத்திடு ஆதரிப்பவரை,

காத்திடு ஆசானின் சீடனை

காத்திடு கீழ்த்திசையிலிருந்து,

காத்திடு தென்திசையிலிருந்து
காத்திடு மேற்திசையிலிருந்து
காத்திடு வடதிசையிலிருந்து
காத்திடு முடியிலிருந்து,

காத்திடு அடியிலிருந்து,
காத்திடு எத்திசையிலிருந்தும்

வாய்மொழியும் நீயே!

உள்ளுணர்வும் நீயே!
பேரின்பமும் நீயே
பரம்பொருளும் நீயே
சத் சித் ஆனந்தம் (சச்சிதானந்தமும்) நீயே
காட்சி தரும் பரமனும் நீயே
மெய்ப்பொருளும் பரம்பொருளும் நீயே

அண்டமனைத்தை ஆக்கியவனும் நீயே
அண்டமனைத்தையும் ஆதரிப்பவனும் நீயே
அண்டமனைத்தும் அழிந்துருகும் உன்னுள்ளே
அண்டமனைத்தும் அண்டிடும் உன்னிடமே

நிலம்,நீர்,நெருப்பு,காற்று,வெளியெனும் பஞ்ச பூதமும் நீயே
நால்வகை வாக்கும் நீயே

முக்குணங்களும் நீயே
மூநிலைகளும் நீயே
மூவுடலும் நீயே
முக்காலமும் நீயே

மூலாதார நிலையமும் நீயே
முச்சக்தியின் மூலமும் நீயே
முனிஞானியர் துதி சாரமும் நீயே

நான்முகனும் நீயே
திருமாலும் நீயே
ஈசனும் நீயே
இந்திரனும் நீயே
அழலும் நீயே
காற்றும் நீயே
பகலவனும் நீயே
குளிர்மதியும் நீயே
பரமனும் நீயே
மூவுலகும் நீயே

ஓம் ஓம் ஓம்…

Meaning in English

(Source – https://greenmesg.org/stotras/ganesha/ganapati_atharvashirsha.php)

Om, Salutations to You, O Ganapati,


2.1: (O Ganapati) You indeed are the visible Tattvam (Conscious Essence underlying everything),
2.2: (O Ganapati) You indeed are the only Creator (Karta) (by Whose Power the Universe is Created),
2.3: (O Ganapati) You indeed are the only Sustainer (Dharta) (by Whose Power the Universe is Sustained),
2.4: (O Ganapati) You indeed are the only Destroyer (Harta) (by Whose Power the Universe is finally Dissolved in its Conscious Essence),
2.5: (O Ganapati) You indeed are All This (The Universe); You verily are the Brahman (giving Consciousness to All),
2.6: (O Ganapati) You are the visible Atman, the Eternal (underlying Reality),


3.1: I declare the Ritam (Divine Law); I declare the Satyam (Absolute Reality) (that there is an Absolute Consciousness underlying everything, which I saw as Ganapati),


4.1: (Now) Protect me (O Ganapati) (Protect the Truth I declared),
4.2: Protect the Speaker (O Ganapati) (Protect the Teacher who declares this Truth),
4.3: Protect the Listener (O Ganapati) (Protect the Student who listens to this Truth),
4.4: Protect the Giver (O Ganapati) (Protect the Giver of knowledge who transmits this Truth),
4.5: Protect the Sustainer (O Ganapati) (Protect the Sustainer who retains this Truth in Memory),
4.6: Protect the Disciple (O Ganapati) (Protect the Disciple who repeats this Truth following the Teacher),
4.7: Protect this Truth from the East (O Ganapati),
4.8: Protect this Truth from the South (O Ganapati),
4.9: Protect this Truth from the West (O Ganapati),
4.10: Protect this Truth from the North (O Ganapati),
4.11: Protect this Truth from the Top (O Ganapati),
4.12: Protect this Truth from the Bottom (O Ganapati),
4.13: (Now) Please Protect me (O Ganapati) (Protect this Truth I declared) from all Sides,


5.1: You are of the nature of Words (Vangmaya), and You are of the nature of Consciousness (Chinmaya) (which is the source of all words) (Therefore, O Ganapati, the Absolute Truth I have spoken have come from You),
5.2: You are of the nature of Bliss (Anandamaya), and You are of the nature of Brahman (Brahmamaya) (which is the source of all Bliss) (Therefore, O Ganapati, the Absolute Truth I have spoken will give Bliss to all who realize it),
5.3: You are Sacchidananda (Sat-Chit-Ananda) (Existence-Consciousness-Bliss), and You are the One without a second (Therefore, O Ganapati, the Absolute Truth I have spoken will liberate all to the Greater Consciousness who realize it),
5.4: You are the visible Brahman (manifested as the Universe) (Therefore, O Ganapati, the Absolute Truth I have spoken will make the realized see this vast World as emanating from Sacchidananda),
5.5: You are of the nature of Gyana (Spiritual Knowledge) (Self-Manifesting within the Core of our Being as Bliss-Consciousness), and You are Vigyana (Giving the Spiritual Vision of the whole World from the standpoint of the Greater Consciousness),
(Therefore, O Ganapati, protect the Absolute Truth I have spoken for the welfare of all)


6.1: The Entire Universe has Manifested (Born) from You (Therefore, O Ganapati, help us realize Your essence within the Core of our Hearts),
6.2: The Entire Universe is Sustained by Your Power (Therefore, O Ganapati, help us realize Your essence within the Core of our Hearts),
6.3: The Entire Universe will Dissolve in You (Therefore, O Ganapati, help us realize Your essence within the Core of our Hearts),
6.4: The Entire Universe will thus finally Return to You (Therefore, O Ganapati, help us realize Your essence within the Core of our Hearts),
6.5: You have manifested as Bhumi (Earth),
You have manifested as Apas (Water),
You have manifested as Anala (Fire),
You have manifested as Anila (Wind),
and You have manifested as Nabha (Sky or Space),
(Therefore, O Ganapati, help us realize Your essence in the manifested World),
6.6: You are the Four Types of Speech (Para, Pashyanti, Madhyama and Vaikhari),
(Therefore, O Ganapati, help us realize Your essence as the source of Speech),
6.7: You are beyond the Three Gunas (Sattva, Rajas and Tamas) (Therefore, O Ganapati, help us realize Your Conscious Essence beyond all the variations of the Mind due to the play of Gunas),
6.8: You are beyond the Three States (Waking, Dreaming and Deep Sleep) (Therefore, O Ganapati, help us realize Your Conscious Essence beyond the three States),
6.9: You are beyond the Three Bodies (Gross Body, Subtle Body and Causal Body) (Therefore, O Ganapati, help us realize Your Conscious Essence beyond the three Bodies),
6.10: You are beyond the Three Times (Past, Present and Future) (Therefore, O Ganapati, help us realize Your Eternal Essence beyond all Times),
6.11: You always abide in the Muladhara (Therefore, O Ganapati, help us in awakening our Kundalini Shakti),
6.12: You are the source of the Three Shaktis (Iccha Shakti, Kriya Shakti and Gyana Shakti) (Will Power, Power of Action and the Power of Knowledge) (Therefore, O Ganapati, help us in awakening these Shaktis to realize Your Conscious Essence),
6.13: The Yogis always meditate on You (to realize Your Conscious Essence, which is the aim of Human Life),
6.14: (O Ganapati) You are Brahma, You are Vishnu, You are ...
6.15: ... Rudra, You are Indra, You are Agni (God of Fire), You are ...
6.16: ... Vayu (God of Wind), You are Surya (The Sun God), You are Chandrama (The Moon God), You are ...
6.17: ... Brahman (Absolute Consciousness), You pervade the Bhur-Bhuvah-Suvar Lokas; You are the Om Itself (Parabrahman).





Gujarat Travel Diary 2 – Wild and Wonderful Gujarat

Let us start this blog with a question.

When we say “wild and wonderful” where does our mind jump to immediately?

“Hakuna Matata. kusafiri” is the answer.

Confused with the answer? In the East African language of Swahili, it simply means “no worries”, “take it easy”. The answer is “Safari”.

Safari -An introduction

In Swahili, the word safari means “journey”, originally from the Arabic noun سفر, safar, meaning “journey”, “travel”, “trip”, or “tour”; the verb for “to travel” in Swahili is kusafiri. These words are used for any type of journey.

Safari entered the English language at the end of the 1850s thanks to the British explorer Richard Francis Burton. In 1836, British Army Engineer,

William Cornwall Harris led an expedition purely to observe and record wildlife and landscapes. Harris established the safari style of journey, starting with a not too strenuous rising at first light, an energetic day walking, an afternoon rest then concluding with a formal dinner and telling stories in the evening over drinks and tobacco.

The hunting aspect traditionally associated with the safari is said to have its origins where villagers got together to hunt wild boars and reclaim land for farming. However it was the British who used Safaris for hunting for personal pleasure and popularized it.

Gujarat – The wild and wonderful

Our trip to Gujarat contained two segments where we stuck to the spirit of William Cornwall Harris style of Safari as a means to understand the wild and wonderful Gujarat.

Segment 1 – Gir – The kingdom of the “Wild and Wonderful”.

Part A – Jungle Safari

The Gir National Park was established in 1965 in the erstwhile Nawab of Junagarh’s private hunting area, with a total area of 1,412 km2(545 sq mi), of which 258 km2 (100 sq mi) is fully protected as a national park and 1,153 km2 (445 sq mi) as wildlife sanctuary.

Kicking off the day at 0530 Hrs we started our Safari in the jungles of Gir. A four hour drive in an open Gypsy (A jeep) took us the nook and corner of the sprawling Gir Forest. We were lucky to spot a lioness marking her territory right at the start of the Safari. The rest of the Safari covered other animals and birds. Here is an overview.

Sasan Gir – Jungle Safari

This was followed by an exquisite lunch and siesta at the FERN GIR FOREST RESORT.

Part 2 – Devalia Safari

Evening Safari was a bit different; we wanted to present ourselves as “strange moving creatures with two legs” to the wild and wonderful. So we locked ourselves in a cage mounted on a Gypsy and paraded ourselves to the wild animals in the Gir Forest. Needless to say that the Wild and Wonderful didn’t bother about us at all and were busy at their routines.

Gujarat Tourism calls this place as “ Devalia Safari Park ” also known as “Gir Interpretation Zone- Devalia”. Here is our Safari with a dufference:

Devalia Park – Safari with a difference

Experience in this segment summed up – “High” on expectations (with increased Lions population and previous day sightings expectations built up) and “Moderate” on success in sighting.

Segment 2 – The Little Rann of Kutch – A saline sublime

In this segment, we moved away from the Jungle to the vast, dry and extremely hot saline desert.

Covering an area of 4954 Km2, Little Rann of Kutch is one of the most remarkable and unique landscapes of its kind. Wild Ass Sanctuary is located in this Rann which harbours the last population of Wild Ass (Equus hemionus khur).

It is a vast desiccated, unbroken bare surface of dark silt, encrusted with salts which transforms into a spectacular coastal wetland after the rains. The present saline desert of the Little Rann (saline desert-cum-seasonal wetland) of Kutch is believed to have been shallow sea.

We checked into the Royal Safari Camp at Bajana and relaxed after a sumptuous meal.

Part A – The Wild Ass Safari

We were ready for the Evening Safari. Temperature soared to 43 deg C (in the last week of March itself) and here we are driving in an open Gypsy towards the saline desert from the village center.

Wild Ass Safari – LRK

Part B – Nature’s Aviary at the Saline Desert

We even got down from the Gypsy and walked around the waterbodies to have an exclusive “darshan” of the birds around there. Wow. What a sight.

Nature’s Aviary

Experience in this segment summed up – “Low” on expectations (what do you expect, except a few Wild Asses and that too in a hot desert) and “High” on success in sighting (not only Wild Asses but also an impressive show by the Birds and Aditya, the Sun while setting).

Lessons learnt – Safari and Vedanta

This is our second Jungle Safari after the one at Kanha Tiger Reserve at Madhya Pradesh in 2018.

Safaris like these drive home several lessons, many of them straight from our Vedanta.

Here are some of my learnings:

1. If you are keeping your expectations (desires) high, you are bound to get disappointed (frustrated). After all you are looking for a few hundred wild animals (which are mostly territory oriented) in an area spanning thousands of square kilometers.

2. What you get to see (or otherwise) need not necessarily be seen (or otherwise) by someone who are either ahead of you or behind you. Your experience is unique to yourselves.

3. Time and Space can decide what you get or loose. In other words your experience is time and space limited.

4. Enjoy what you see, your experience. That moment is precious. The idea of being present and savoring the moment is not a novel idea, but it’s often a forgotten one. David Attenborough’s extraordinary documentaries on Animal Kingdom are awesome; no doubt about that. But nothing will ever have as big an effect as seeing the real beauty of the world and its inhabitants on safari by yourselves.

5. Silence is golden. Feel it and enjoy it. Through the day enjoy that moment where a bird or a monkey or a deer provides an alarm for an approaching animal. In the night at the Camp, listen to the insects’ hum and chirp; the stars in the sky and the sounds of nature.

6. See the positives. Even dirty roads and bushy terrain offers great views.

7. The Sun always provides spectacular views both in the morning and evening. Enjoy it and pray Aditya for keeping us alive.

8. Be patient. You have no choice. Sometimes what you want and expect doesn’t happen right away; sometimes what you want takes much longer than you thought it would.

9. Ears are better than mouth. Listening is Often Better Than Talking. Listen to the safari guide or just listen to the sounds of the bush. The point is that when we listen, our bodies are much more attuned to everything that’s happening around us. You also learn what you may not have known.

10. Life is not a rat race. Reconnect with the beauty of little things and enjoy.

Gujarat Travel Diary continues…..

Isavasya Upanishad – ஈசனின் உறைவிடம்

அடியேனின் முதல் தமிழ் புத்தகம்.

Amazon Kindle பதிப்பு

தங்களின் ஆதரவு தேவை. தங்கள் நண்பர் குழாமிற்கு தெரிவிக்கவும்.

இப்புத்தக விற்பனையில் வரும் பணம் (விற்பனையானால் 😃) முழுவதும் ஆண்டவனிடம் சேரும்.

இறையருள் பெருக. இனிதே வாழ்க

My first book in Tamil is on Isavasya Upanishad and is now available in Amazon Kindle.

Releasing shortly, Paperback edittion in English for overseas customers

Mind and Guruguha Bhakti – A Carnatic Perspective of Vedanta

Palani Murugan

Preamble

Around the Christmas period in the month Marghazhi (December 26th to be precise), we were travelling by road from Dindigul to Coimbatore via the holy place of Palani. We saw a continuous stream of people walking on barefoot all along the stretch of the highway that led to Palani. It was clearly an indication that the bhakti filled festival of Thaipoosam is not far away.

“Thaipoosam is an important festival observed by the Hindus of southern India during the Tamil month of Thai (January – February). Outside of India, it is celebrated mainly by the Tamil speaking community settled in Malaysia, Singapore, South Africa, Sri Lanka and elsewhere around the world. Thaipusam is dedicated to the Hindu god Murugan, the son of Shiva and Parvati. Murugan is also known as Karttikeya, Subrahmanya, Sanmukha, Shadanana, Skanda and Guha. It is believed that on this day, Goddess Parvati presented a lance to Lord Murugan to vanquish the demon army of Tarakasura and combat their evil deeds. Therefore, Thaipusam is a celebration of the victory of good over evil. Thaipusam is celebrated during the full moon in the Tamil month of Thai and commemorates the birthday of the Hindu deity Murugan.”

All along the drive I was thinking if I could relate this bhakti oriented activity with the Advaita Vedantic mindset that I have been focusing on over the last couple of years and come out with some learning that will be immensely satisfying. In other words, I need to link Guha (Bhakti) with Sankara (Advaita); the Manifest with the Unmanifest; the Son with the Father. Looks simple; but impossible without a Guru.

That thinking took me to another Guruguha, one of the trinity in Carnatic music world. Yes, Muthuswamy Dikshithar provided me, the link for relating Bhakti with Vedanta.

Here is that link

Audio Link

https://www.dropbox.com/s/cayaurvs20rng42/Muthuswamy%20Dikshitar%20Kriti-%20Manasa%20Guruguha-%20Anandabhairavi-%20Rupakam-%20DK%20Pattamal-WXfG6a5FsEI.mp3?dl=0

Now let us study this Kriti (composition)

Sanskrit Verses

पल्लवि

मानस गुरु गुह रूपं भजरे रे

माया-मय हृत्तापं त्यजरे रे

अनुपल्लवि

मानव जन्मनि संप्राप्ते सति

परमात्मनि निरतिशय सुखं व्रजरे रे

चरणम्

सत्व गुणोपाधि सहित सदाशिवं

स्वाविद्या समेत जीवोद्भवम्

तत्वं तामस युत विश्व वैभवं

तारकेश्वरं आनन्द भैरवम्

(मध्यम काल साहित्यम्)

नत्वा श्री गुरु चरणं कृत्वा नाम स्मरणं

जित्वा मोहावरणं मत्वा त्वदेक शरणम्

English Transliteration

Pallavi

mānasa guru guha rūpaṃ bhajarē rē

māyā-maya hṛttāpaṃ tyajarē rē

Anupallavi

mānava janmani saṃprāptē sati

paramātmani niratiśaya sukhaṃ vrajarē rē

Caraṇa

satva guṇōpādhi sahita sadāśivaṃ

svāvidyā samēta jīvōdbhavam

tatvaṃ tāmasa yuta viśva vaibhavaṃ

tārakēśvaraṃ ānanda bhairavam

(madhyama kāla sāhitya)

natvā śrī guru caraṇaṃ kṛtvā nāma smaraṇaṃ

jitvā mōhāvaraṇaṃ matvā tvadēka śaraṇam

Meaning in English

Oh mind, worship the form of Guruguhan. Give up the agony of the heart caused by illusion.When human birth has been obtained, attain the perfect unsurpassed bliss of the Supreme Being ( don’t waste the opportunity) He is SADASIVA, full of SATVAGUNA;All living beings are born out of Him as the result of the impact of AVIDYA. The universe with its TAMASIC qualities is again a manifestation of His greatness; He is TARAKESVARA and ANANDA BHAIRAVA. Prostrate on His feet ; Mediate on His name; Conquer the veil of illusion and Think of Him as your sole refuge.

Meaning in Tamil

பல்லவி

போற்றிடுவாய் மனமே குருகுகன் வடிவம்தனையே

அகற்றிடுவாய் மாயைவிளை இதய நோவதனையே

அனுபல்லவி

அரிய மானிடப் பிறவியெடுத்த நீ,

அடைந்திடு நாடி இறையருட் பேரின்பம்தனை

சரணம்

நற்குணப்பண்பின் வடிவான சதாசிவன் அவன்

அகஇருள் விளை உயிரின உருவகமூலம் அவன்

இருள்நிறை இவ்வண்டம் கடந்த பேரொளி அவன்

காக்கும் கடவுளாம் ஆனந்த பைரவன் அவன்

மத்தியம கால சாகித்யம்

குருகுகனின் பாதம் பணிந்து நாமம் துதித்து

இருள் மாயத்திரையகற்றி அடைக்கலம் அவன்

ஒருவனே என நினைந்து ….போற்றிடுவாய் மனமே

Understanding the Kriti

Right at the beginning of the Kriti (Pallavi), Muthuswamy Dikshithar relates Jiva, Jagat and Isvara through their manifestations Mind, Maya and Guha. He “straight away instructs the mind to strive for higher goals – “Oh mind!!(“rE mAnasa”) meditate on (“bhajarE”) guha, the form of guru and abandon (“tyajarE”) the delusionary (“mAya-maya”) sorrows and afflictions of the heart/mind (“hRttApam”). He straightaway equates a guru as a form of the Lord Himself and commands the mind to worship him and meditate on him.”

Continuing, Dikshithar in the anupallavi, says “Having obtained the human birth form, go,take the path and try to attain the unsurpassed bliss associated with the supreme consciousness” – a reference to the Isavasya Upanishad Slokas which outline the paths that one can pursue for understanding the “Atma Svaroopam”.

In the caraNam, dIkshitar describes the Lord as ” The form of everlasting consciousness (“sadASivaM”), the one endowed with (“sahita”) with qualities of (“guNOpAdhi”) satva. The one from whom all the living beings (“jIva”) are born (“udbhavam”) as a result of their own ignorance (“sva avidya”). His greatness (“vaibhavaM”) symbolises the truth (“tatvam”) that lies beyond this world (“viSva”) filled with tamasic qualities (“tAmasa yuta”). He is tArakEswara, the Lord who helps cross this ocean of samsara. He is the form of Anandabhairava, radiating ever-lasting bliss”. Again I am reminded of the Shanthi Sloka and the first Sloka of Isavasya Upanishad – Isavasyam idham sarvam.

In the madhyamakAla sAhityam, Dikshithar says “Worship (“natvA”) the feet (“caraNam”) of the auspicious preceptor (“shrI guru”). Chant and meditate on his name (“nAmasmaraNam”). Conquer (“jitvA”) the sheath/veil (“AvaraNam”) of delusion/desire (“mOha”). Surrender to him as the sole (“twadEka”) refuge (“SaraNam”).” Pray, meditate, get mind control, come out of ignorance, surrender and reach Sat Cit Ananda – the very process that takes you to your SELF and reveals that “Tat Tvam Asi” which is the essence of Vedanta.

Mahara Sankaranthi – Pongal Special


Sivananda Lahari & Dakshinamurthy Stothram

Adi Sankaracharya’s Sivananda Lahari and Dakshinamurthy Stothram – All the Sanskrit Verses with Transliteration, translation and meaning in English and Tamil is available at Amzon Kindle and will be available at

speciallydiscounted price of 0.99 USD (From USD 2.99) each

from Jan 10th to Jan 16 for Mahara Sankaranthi & Pongal.