Tag: Life

Aditya Hridayam Verse 7-10

Verse 7

सर्वदेवात्मको ह्येषः तेजस्वी रश्मिभावनः ।

एष देवासुरगणान् लोकान् पाति गभस्तिभिः ॥७॥

sarvadevAtmakO hyESha tEjasvI rashmibhAvana:

ESha devAsuragaNAn lokAn pAti gabhastibhi:

Meaning of the Sanskrit words

sarva deva Atmaka: = all the devAs’ embodiment/real nature/form

hi ESha: = indeed, this [sUryA]

tEjasvI = bright, sharp

rashmi bhAvana: = creator/cause of His rays

ESha: = this [AdityA]

devA asura = devAs and asurAs

gaNa: = group/collection [gaNA: = plural; gaNAn = used in object sense]

lokAn = all the worlds [used in an object form here]

pAti = sustains/takes care [pAti: = master, husband; pAlanam = take care

comes from this root]

gabhasti: = rays/beams of light [gabhastibhi: = by His rays]

Meaning of the Verse

Indeed, He is the real form (embodiment) of all devAs, bright, and creator of His rays.

He sustains the groups of devAs and asurAs and their worlds by His rays.

Meaning in Tamil

கருத்துருவமன்றோ ஆதவன் அனைத்து தேவரினத்தின்

கதிரொளி படைத்துக்காப்பான் தேவ அசுர கணங்களை

——————————————————————-

Verse 8

एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवः स्कन्दः प्रजापतिः ।

माहेन्द्रो धनदः कालो यमस्सोमो ह्यपां पतिः ॥८॥

ESha: brahmA ca vishnushca shiva: skanda: prajApati:

mahEndrO dhanada: kAlO yama: sOmO hyapAm pati:

Meaning of the Sanskrit words

ESha: = He

brahmA ca vishnu: ca shiva: ca = the trinity

skanda: = shivA’s son

prajApati: = Lord of all creatures

mahA indra: = great Indra (Lord of Celestial Beings)

dhanada: = Kubera (Lord of Wealth)

kAla: = Lord of Time

yama: = Lord of Death

soma: = moon, nourisher (Moon God)

hi = indeed

apAm pati: = Varuna (Lord of Waters)

Meaning of the Verse

He is indeed Brahma, Vishnu, Shiva, Skanda, Prajaapati, Indra, Kubera,

Kaala, Yamaa, Soma, and Varuna.

Meaning in Tamil

அயனும் மாயவனும் அழழேந்தியும் அவனே

அறுமுகனும் ஆக்குபவனும் அவனே

காலமும் காலனும் அவனே

இந்திரனும் சந்திரனும் அவனே

பொன்னரசனும் பொழிமழையரசனும் அவனே

(அறிந்திடுவாய் இராமா)

—————————————————————

Verse 9

पितरो वसवस्साध्याः ह्यश्विनौ मरुतो मनुः ।

वायुर्वह्निः प्रजाप्राणा ऋतुकर्ता प्रभाकरः ॥९॥

pitarO vasava: sAdhyA hi ashvinOu marutO manu:

vAyu: vahni: prajAprANa R^itukartA prabhAkara:

Meaning of the Sanskrit words

pitara: = revered spirit of dead/manes

vasava: = (8) gods who attend to indrA [vasu: – singular] 8 Vasus

sAdhyA: = (12) yogIs

hi = indeed

ashvinOu = (2) physicians in devaloka: ( Ashwini kumaras)

maruta: = (49) more gods

manu: = another god

vAyu: = wind god

vahni: = agni, fire-god

prajAprANa = air that sustains life

R^itukartA = creator of seasons

prabhAkara: = producer of light

Meaning of the Verse

Indeed He is the Pitrs, Vasus, Sadhyas, Ashwins,

Maruts, Manu, Vayu, Agni, life-breath, source of

seasons and light in the universe.

Meaning in Tamil

முன்னோரும் முனியோரும் இறையோரும் இறையோரின்

மருத்துவரும் இயற்கையின் ஐம்புலன்களும் அவனே

பருவ காலங்களும் பகலொளி படைப்போனும் அவனே

————————————————————

Verse 10

आदित्यः सविता सूर्यः खगः पूषा गभस्तिमान् ।

सुवर्णसदृशो भानुर्हिरण्यरेतो दिवाकरः ॥१०॥

Aditya: savitA sUrya: khaga: pUShA gabhastimAn

suvarNasadrushO bhAnur hirenyaretaa divAkara:

Meaning of the Sanskrit words

Aditya: = son of aditi [srimad bhAgavatam has great

details on lineages]

savitA = creator/generator/inspirer (of senses)

sUrya: = sun

khaga: = moving/flying in the air; here it is the sun;

it is also used to mean “bird”

pUShA = nourisher [pUSh dhAtu has the meanings of

nourish, to grow, increase; pOShanam is a noun

form]

gabhastimAn = owner of rays of light

suvarNasadrusha: = like (sadrusha:) pearls (suvarNa:)

[golden, sparkling]

bhAnu: = brilliant

Hirenyareta = fertility seed (rEtA) of the world (vishva)

divAkara: = maker (-Akara:) of days (diva:)

Meaning of the Verse

He is the son of Aditi, the inspirer/creator of senses, the sun,

the traveller in the heavens, sustainer, possessor of

rays, golden, brilliant, and the cause of the universe

and creator of day.

Meaning in Tamil

புலன் ஐந்தும் ஊக்குவிப்போன் அதிதிஅன்னையின் புதல்வன் அவன்

வான் உலவிப்பேணி உலகூட்டமளித் திகழொளிக்கதிரவன் அவன்

பொன் ஒளியினால் இயலுலகுக்கு கருவான வித்தவன் பகலவன் அவன்

Aditya Hridayam Verses 4-6

Verse 4

आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम् ।

जयावहं जपेन्नित्यमक्षय्यं परमं शिवम् ॥४॥

Aaditya-Hrdayam Punnyam Sarva-Shatru-Vinaashanam |

Jaya-[A]avaham Japen-Nityam-Akssayyam Paramam Shivam ||4||

Meaning of the Sanskrit Words

AdityahR^idayam = this is the first and only time the name of this shlokam is mentioned by agastyA. It literally means the “Heart of sUryabhagavAn”

pUNyam = sacred (adjective for AH)

sarva = all

shatru = enemies [in the third, agastyA calls the same “sarvAn arIn”]

vinAshanam = destruction

jaya = victory

Avaham = giving, bestowing, producing, bringing forth

[several mantrAs will invoke a deity and say “… AvAhayAmi”; bhayAvahaH =producing fear; kleshAvahaH = causing pain/distress]

japa: = chanting prayers [japet = should chant/recite (preranA/request

form)]

nityam = daily/forever/always

akshayyam = eternal

paramam = highest, greatest [superlative]

shivam = prosperity, well-being, happiness, blessed

Meaning of the Verse

The Holy Aditya Hridayam gives victory, eternal and greatly blessed and is the destroyer of enemies. One should chant it always.

Meaning in Tamil

ஆதவன் புகழ் மந்திரம் புனிதம் அனத்துப்பகையழி வென்றிடும்

அனுதினம் உரைத்தல் அளிக்கும் நிலையான அதி புகழ் வளம்

——————————————————-

Verse 5

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं सर्वपापप्रणाशनम् ।

चिन्ताशोकप्रशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ॥५॥

Sarva-Manggala-Maanggalyam Sarva-Paapa-Prannaashanam |

Cintaa-Shoka-Prashamanam-Aayur-Vardhanam-Uttamam ||5||

Meaning of the Sanskrit Words

sarva ma~ngala = of all the blessings

mAngalyam = the blessing/auspicious (it is the auspiciousness of all that is auspicious)

sarva pApa = of all sins

praNAshanam = annihilation/destruction [the root “nAsha:” gives rise to several things that have the “perishable” flavor – nAshanam, vinAshanam, nAshtA, nAshTika: (someone who lost

something)]

cintA = anxiety/fear [it is literally “thought”/”worry”]

shOka = sadness/grief

prashama: = calmness/pacification (indicates here – “cooling down” or removing sadness and anxiety]

Ayu: = lifespan

vardhanam = increasing/enlarging

uttamam = most appropriate/best/ultimate

Meaning of the Verse

[Aditya Hridayam] is the best blessing of all blessings, the destroyer of

all sins, and causes the removal of anxiety, grief and most suitable for

facilitating logevity.

Meaning in Tamil

கதிரவனொளி நல்வாழ்விற்கு நல்வாழ்வாய் சகலபாவ வினைகளழிக்கும்

பதற்றமிகு கவலை நீக்கி அமைதியுடன் நீடூழி வாழ வழிவகுத்திடுமன்றோ

—————————————————-

Verse 6

रश्मिमन्तं समुद्यन्तं देवासुरनमस्कृतम् ।

पूजयस्व विवस्वन्तं भास्करं भुवनेश्वरम् ॥६॥

Rashmimantam Samudyantam Deva-Asura-Namaskrtam |

Puujayasva Vivasvantam Bhaaskaram Bhuvane[a-Ii]shvaram ||6||

Meaning of Sanskrit Words

rashmi: = beam/ray of light [rashmima = sun; rashmimantam = haloed with rays, possessed of rays, crowned with rays]

samudyantam = having risen up [in the morning] [udaya: = to rise, samudaya: = to rise (in a good manner), samudyata =raised, lifted up]

devAsura = devAs and asurAs

namaskrutam = namas + krutam [namas = bowing/salutation, krutam = doing it; namaskaranam is the nominal verb form]

pUjayasva = agastyA is addressing rAmA here and saying “You Worship!”

vivasvantam = AdityA [vivasvat = brilliant/shining one; vivasta/vivasvAn = sun; vaivasvatA is the current Manu, son of sUryA]

bhAskaram = sun [bhAs = light, brightness; it also has a meaning of

“revealing, making clear” and light surely does that. The word “bhAshyam” has this same root; kara = to do, create; bhAskaram = the one that creates light]

bhuvana Eshvaram = ruler of the worlds [bhuvana refers to all the worlds; Esh = possessor, owner; Eshvaram = master, lord]

Meaning of the Verse

Pay respects to the risen sUryA, crowned with rays of light, who is most fitting to be worshipped, who is the ruler of all the worlds, who is the creator of light, who is brilliant, and venerated by the devAs and asurAs.

Meaning in Tamil

அண்டங்கள் அனைத்தாளும் ஆதவனை

விண்ணோர் வணங்கும் வெய்யோனை

பூரண நல்உதயமாகும் கதிரொளியவனை

பூசித்திடுவாய் புனிதமுடன் இராமனே

———————————————————————-

Sri Subramanya Bhujangam – Conclusion

भुजङ्गाख्यवृत्तेन क्ऌप्तं स्तवं यः

पठेद्भक्तियुक्तो गुहं संप्रणम्य ।

स पुत्रान्कलत्रं धनं दीर्घमायुः

लभेत्स्कन्दसायुज्यमन्ते नरः सः ॥३३॥

Bhujangga-[A]akhya-Vrttena Klptam Stavam Yah

Patthed-Bhakti-Yukto Guham Samprannamya |

Sa Putraan-Kalatram Dhanam Diirgham-Aayuh

Labhet-Skanda-Aaayujyam-Ante Narah Sah ||

சுற்றும் அரவென பதம் அமைந்த புஐங்கம் எனும் இப்பாடல்தனை

முற்றும் உணர்ந்து பக்தியுடன் பரமகுருகுகன் அடிபணிந்து உறைப்போர்க்கு

மக்களுடன் மனைமாட்சி நெடுநல்வாழ்வு அளித்திடுவான் ஐயமில்லை

பரவசநிலை கூட்டி அடைந்திடுவர் கந்தனவன் பதம்தனை இறுதியிலே

Sri Subramanya Bhujangam Verses 20-23

In the Verses 20-25 of Sri Subramanya Bhujangam, Adi Sankara brings out with full emotions, his personal worries, pains and difficulties. Here in this blog, Verses 20-23 are listed. While trying to understand the meaning of the verses, I was trying to recollect some of my interesting interactions with elders.

Irrespective of country, religion or gender, I have heard everyone say “I know that as a human being I have to die one day. All I want is to have a peaceful end. Without being a burden to anyone, I would like to live the rest of my life and reach the feet of Lord without prolonged illness”. Incidentally as a fellow senior citizen, my own view is precisely the same.

This 21st Century views of the elders, reinforces the sentiments that Sankara brought out in these Verses in the 8th Century, Sankara at his young age brings out the potential scenario that one faces in life at the time of death and seeks Divine interventions to ease one’s pains.

Needless to say that I was truly blank, speechless and emotional as I completed my work on these Verses and recollected the cool, calm and composed manner in which my own mother at her age of 94 and father at his age of 100, closed their eyes and faced the inevitable smilingly; while the former remained silent for 2 days before the end, the later even told me in the hospital bed 48 hours before the end, that he will reach the Lord’s feet in two days time!

Verse 20

प्रशान्तेन्द्रिये नष्टसंज्ञे विचेष्टे

कफोद्गारिवक्त्रे भयोत्कम्पिगात्रे ।

प्रयाणोन्मुखे मय्यनाथे तदानीं

द्रुतं मे दयालो भवाग्रे गुह त्वम् ॥२०॥

Prashaante[a-I]ndriye Nasstta-Samjnye Vicesstte

Kapho[a-U]dgaari-Vaktre Bhayot-Kampi-Gaatre |

Prayaanno[a-U]nmukhe Mayy-Anaathe Tadaaniim

Drutam Me Dayaalo Bhava-Agre Guha Tvam ||

ஐம்புலனோய்ந்து ஐயுந்திமெய் நொந்து அறிவின்றி உடலாட்டமின்றி

வாய் உமிழ் கபமிகு முகமதனில் பேரொரு பயமுடன் பெரு நடுக்கமுடன்

காலனவன் வருகை நோக்கி காத்திருக்கும் வேளைதனில், திக்கற்றுத்தவி

எளியோன் முன் விறைவில் வந்து காட்சி கொடு கருணைமிகு குகனே!

Verse 21

कृतान्तस्य दूतेषु चण्डेषु कोपाद्

दहच्छिन्द्धि भिन्द्धीति मां तर्जयत्सु ।

मयूरं समारुह्य मा भैरिति त्वं

पुरः शक्तिपाणिर्ममायाहि शीघ्रम् ॥२१॥

Krtaantasya Duutessu Cannddessu Kopaad

Dahac-Chinddhi Bhinddhi-Iti Maam Tarjayatsu |

Mayuuram Samaaruhya Maa Bhair-Iti Tvam

Purah Shakti-Paannir-Mama-[A]ayaa-Hi Shiighram ||

காலனவன் தூதர்கள் கோரமுடன் கொடுமை கொண்டு என்னிடம்

ஒலமிட்டு சுடு, வெட்டு, பிளவுறு என கடுஞ்சொல்லுடன் அச்சுறுத்தும்

வேளைதனில் கோலமயிலேறி யாமிருக்க பயமேனென பறந்து வந்திடுவாய்

சக்திவேலுடன், சண்முகக்கடவுளே சரவணபவனே சங்கரன் புதல்வனே

Verse 22

प्रणम्यासकृत्पादयोस्ते पतित्वा

प्रसाद्य प्रभो प्रार्थयेऽनेकवारम् ।

न वक्तुं क्षमोऽहं तदानीं कृपाब्धे

न कार्यान्तकाले मनागप्युपेक्षा ॥२२॥

Prannamyaa-Sakrt-Paadayos-Te Patitvaa

Prasaadya Prabho Praarthaye-Aneka-Vaaram |

Na Vaktum Kssamo-Aham Tadaaniim Krpa-Abdhe

Na Kaaryaanta-Kaale Manaag-Apy-Upekssaa ||

தாழ் பணிந்து உள்ளுருகி வணங்கிட்டேன் அனுதினமும் வெகுநாளாய்,

கால்கையடங்கி வலிவிழந்து பேச்சிழப்பேன் பெரும் உறக்கம் வரும்_

நாள்தனில், நொடிப்பொழுதும் கைவிடாமல் காத்திடுவாய் கடைவரை

கருணைக்கடலே, திருச்செந்தூர் உறை கந்தப்பெருமாளே

Verse 23

सहस्राण्डभोक्ता त्वया शूरनामा

हतस्तारकः सिंहवक्त्रश्च दैत्यः ।

ममान्तर्हृदिस्थं मनःक्लेशमेकं

न हंसि प्रभो किं करोमि क्व यामि ॥२३॥

Sahasra-Anndda-Bhoktaa Tvayaa Shuura-Naamaa

Hatas-Taarakah Simhavaktrash-Ca Daityah |

Mama-Antar-Hrdistham Manah-Klesham-Ekam

Na Hamsi Prabho Kim Karomi Kva Yaami ||23

பத்துநூறு உலகாள் பத்மசுரனை வதைத்து அவனுடன்பிறப்புகளாம்

ஆணைமுகன் சிங்கமுகனை வென்றழித்த திருச்செந்தூர் வேலனே

மனக்கவலையெனும் அசுரன் என்னிதயச்சுரங்கத்தில் உறைகின்றான்

அழிக்கவில்லை நீ அவனை, என் செய்வேன் எங்கு செல்வேன் நான்?

One can easily come out with an argument that Sankara wrote these verses out fear of his own death (due the acute distress he had due to the illness): a more insightful look at the verses will bring out clearly that Sankara brings out the fact the Lord will be there with you at the time of your end and there is no need to be afraid of the end.

Bhaja Govindam

At one side of the spectrum, we see in the Social Media, incidents/news about son/daughter engaged in legal battles, eviction notices, physical fights and in odd cases murder/killing of their own parent/parents.

At the other side, we also see/read “success” stories about senior and old citizens doing actions that are normally performed at the younger ages just to get “mental satisfaction”/”happiness”/”ticking off the bucket list” etc.

Quite often I introspect on these events and search for answers for questions that arises in my mind. Why are we doing this? What are we getting out of it ? I haven’t got perfect answers to my questions; yet I did get to understand certain important “dos & don’ts”. These learning are absolutely individualistic and one can only express these learning as an experience.

These events are not new to this 21st century alone. Around the eighth Century at the holy city of Kashi (Varanasi), an young saint named Sankara observing a very elderly gentleman trying to learn the grammar of Sanskrit language, wrote 30 odd verses starting with Bhaja Govindam. The Verses are so profound that several centuries later they provide a deep insight of the human nature and behavior and advises the way forward.

Picking a few Verses from these, the legendary MS Subbulakshmi (MS) in her Divine voice rendered the ” Bhaja Govindam “.

I now realize that these Verses by Adi Sankaracharya are perhaps the treasures where we can contemplate to find answers to our searching questions.

In that process of contemplation, here is my attempt (out of ignorance) to provide an interpretation in Tamil for these Verses from the famous MS song.

Link to the Song

—————————————————————

அரங்கத்து அரசனை அனுதினமும் உறைத்திடு – பெரும்

உறக்கமதன் நேரம் வந்தால் உதவாது உன் ஏட்டறிவு.

பொருள் தவிர்த்து உணர்ந்திடுவாய் பேர் உண்மைதனை – முன்

வீ(ஈ)ட்டிய பலன் கொண்டு சமநிலைத்திடுவாய் உன் எண்ணமதை

உறவுகளின் உள்ளன்பு உன் உடல் சக்தி உள்ளவரை – அவர்

உறுதியற்ற உன்னுடல் நோக்கின் தவர்த்திடுவர் ஒரு வார்த்தைதனை

பொன் கண்ட உறவுடனே உன் இளமைதனின் பெருமை

கண் இமைக்கும் நேரமதில் காலம் செய்யும் வெறுமை

மாயமெனும் உலகம்தனை உணர்ந்திட்டு

மாதவனின் பாதம்தனை வணங்கிடு

ஆலயத்து அடியார் போல் மர உரி முனியோரென – உலகத்து

பொருள் தவிர்த்தால் பேரின்பம் அடையாப்பெரியோரும் உளரோ!

இறையருள் வாக்குதனை சிறிதேனுமறிந்து, துளியேனும் கங்கை நீர் பருகிட்டு

மறைகூறும் மாதவனைப் பணிந்தால், வாதம் ஒன்றுமில்லை எமனிடத்தில் என்றும்

கருவாகி உறங்கிப் பிறந்து மடியும் யாம் பிறவிப்பெருங்கடலை நீந்துதல் கடினம்

அசுர முராவை வென்ற இறையொன்றே கரை ஏற்றும், தன் கருணை கொன்டு

கீதமறை ஓதிப் பாடிடுவாய் பரந்தாமன் அவன் நாமம்தனை

இறையுடனே மனமொத்து நல்வழியில் நல்கிடுவாய் நாடுவோர்க்கு பொருள்தனை

என்றும் தந்ததில்லை பொருட்செல்வம் அமைதி – அதன் பொருட்டு

ஈன்ற மகனிடமும் உனக்கு அச்சமென்றால் அதில் இல்லை புதுமை இது உண்மை

உன் உள்உறை இறையொத்த ஆசிரியரின் பாதமதனைப் பணிந்திடுவாய்

உள் உறுப்பு பத்தடக்கி பெருங்கடலை நீந்திடவே வழிதன்னை அறிந்திடுவாய்

—————————————————

Your comments/responses to your own internal queries, if provided will open out my horizon. Looking forward to.