Tag: Adi Sankara

Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 81 – 85) Continued

 

Verse 81

In this verse, Adi Sankara brings out the various types of Bhakti.

 

कञ्चित्कालमुमामहेश भवतः पादारविन्दार्चनैः

कञ्चिद्ध्यानसमाधिभिश्च नतिभिः कञ्चित्कथाकर्णनैः ।

कञ्चित् कञ्चिदवेक्षनैश्च नुतिभिः कञ्चिद्दशामीदृशीं

यः प्राप्नोति मुदा त्वदर्पितमना जीवन् स मुक्तः खलु ॥ ८१॥

 

சில காலம் உன் மலர் பாதம் தொழுதிடவும்

சில நேரம் உன் உள்கலந்து தவம் புரியவும்

சில நேரம் உன் நாமம் கேட்டு உரைக்கவும்

சில நேரம் உன்துதிபுகழ் பாடி மகிழவும்

எந்நேரமும் தன மனம்தனை உன்னிடம் தரும்

எவரொருவர் இந்நிலை அடைவாரோ –

அவரேஇவ்உயிர் நிகழ்காலம்தனிலேயே பேரின்ப நிலை பெற்றவரே!

 

——————————————————-

 

Verse 82

 

बाणत्वं वृषभत्वमर्धवपुषा भार्यात्वमार्यापते

घोणित्वं सखिता मृदङ्गवहता चेत्यादि रूपं दधौ ।

त्वत्पादे नयनार्पणं च कृतवान् त्वद्देहभागो हरिः

पूज्यात्पूज्यतरः स एव हि न चेत् को वा तदान्योऽधिकः ॥ ८२॥

 

அம்பெனவும் விடையெனவும், அமிழ்து படை மோகினி எனவும்

அம்புலியான் அரைஉடல் சேர்ந்து, அவனைக்காண கேழல் வடிவெடுத்து

அனந்த நடன இசைமத்தளமாடி அவன் பதம்தனில் விழி பணித்திட்டு

அளவிலா வடிவெடுத்த அரங்கநாதன் ஒருவனே உகன்றவன் துதித்திட,

உளர் இலரே வேறெவரும் உயர்ந்திட்டு உமையொரு பாகனே பார்வதி நாதனே !

 

———————————————–

 

Verse 83

 

जननमृतियुतानां सेवया देवतानां

न भवति सुखलेशः संशयो नास्ति तत्र ।

अजनिममृतरूपं साम्बमीशं भजन्ते

य इह परमसौख्यं ते हि धन्या लभन्ते ॥ ८३॥

 

பிறப்பு இறப்புக்கு ஈடாகி அழியும் தேவர்களை தொழுது மகிழ்வில்லை

உரைத்திட்டேன் ஐயமின்றி உறுதியுடன், அழிவிலா ஆடற்கரசனை

பிறப்பு இறப்பில்லா அம்மைஅப்பனை துதித்து இப்பிறப்பில் எய்திடுவாய்

பிறவிப்பயன்தனை, பெற்றிடுவாய் பேரின்ப நிலைதன்னை மகிழ்வுடனே !

 

——————————————-

 

Verse 84

 

शिव तव परिचर्यासन्निधानाय गौर्या

भव मम गुणधुर्यां बुद्धिकन्यां प्रदास्ये ।

सकलभुवनबन्धो सच्चिदानन्दसिन्धो

सदय हृदयगेहे सर्वदा संवस त्वम् ॥ ८४॥

 

உலகாளும் உமையோனே உலகோர்க்கு உறவோனே

பேரின்ப கடலோனே கருணையின் உறைவிடமே

நற்குணமுடை என் உள்ளறிவெனும் கன்னி அவளை

பணிவிடை புரிய அளித்திட்டேன் ஏற்றருள் புரிந்து

வாழ்ந்திடுவாய் என் மனமெனும் வீடுதனில் பார்வதி நாயகனே!

 

——————————————————

 

Verse 85

 

जलधिमथनदक्षो नैव पातालभेदी

न च वनमृगयायां नैव लुब्धः प्रवीणः ।

अशनकुसुमभूषावस्त्रमुख्यां सपर्यां

कथय कथमहं ते कल्पयानीन्दुमौले ॥ ८५॥

 

பெருங் கடலைக் கடையும் தேர்ச்சியில்லா

புவி ஆழ்தோண்டி பாதாளம் செல்ல இயலா

வனவிலங்குதனை வேட்டையாடும் திறனிலா

அடியேன், அன்னம் ஆபரணம் ஆடைகள் மலர்கள்

எவ்விதம் அளிப்பேன் உனக்கு ஏகாம்பரநாதனே!

 

—————————————-

 

Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 76 – 80) Continued

Verse 76

भक्तिर्महेशपदपुष्करमावसन्ती

कादम्बिनीव कुरुते परितोषवर्षम् ।

सम्पूरितो भवति यस्य मनस्त्तटाक-

स्तज्जन्मसस्यमखिलं सफलं च नाऽन्यत् ॥ ७६॥

உன் பொற்பாதமெனும் வான் உறை பக்தியெனும் முகில்கூடல்

என் மனமெனும் நீர்தடாகம் நிறைந்திட மழை மாரிப்பொழிய

என் பிறவிப் பயனெனும் பயிர் செழித்து பலன் அனைத்தும் பெரும்,

பிற வேறெதுவும் பலனளிக்க இயலாது அந்தமில்லாஅரியனே !

——————————————————

Verse 77

बुद्धिःस्थिरा भवितुमीश्वरपादपद्म-

सक्ता वधूर्विरहिणीव सदा स्मरन्ती ।

सद्भावनास्मरणदर्शनकीर्तनादि

संमोहितेव शिवमन्त्रजपेन विन्ते ॥ ७७॥

நினைவால் வாடி, அடைவிளை சுகம் எண்ணி, அவன் துதிபாடி

மனக்கண் காட்சி நோக்கி உளம் ஏங்கிப் பதற்றம் கொள்ளும்

மனாளனைப் பிரிந்த புதுமணப்பெண் போல், எப்பொழுதும் என்

மன்னன் உன் பொன்மலர்பாதம் பற்றிட்டு நிலைத்திட விழையும்

மனம் கவலை கொள்கின்றதே! காத்தருள்வாய் கருணாகரனே!

———————————————

Verse 78

सदुपचारविधिष्वनुबोधितां

सविनयां सहृदयं सदुपाश्रिताम् ।

मम समुद्धर बुद्धिमिमां प्रभो

वरगुणेन नवोढवधूमिव ॥ ७८॥

திருமணம்புரி மகளிடம் மணமகன் நற்குணம் உரைத்து நம்பிக்கை ஊட்டும்

செயல் போல், அறிவு, விருந்தோம்பல், பணிவு, நற்பணி இவைதனில் நாட்டி

பிறவிப் பெருந்துயர் உழல் என் நல்மனம்தனை மீட்டிடு கைலைநாதனே

For some of us (the old timers ? ), this Verse will take us back to that 1958 Tamil Film Song from the Film “பானை பிடித்தவள் பாக்கியசாலி). Enjoy the song and relate it to this Verse in your own way

https://youtu.be/fTV-QwKEsdM

——————————————

Verse 79

नित्यं योगिमनः सरोजदलसञ्चारक्षमस्त्वत्क्रमः

शम्भो तेन कथं कठोरयमराड्वक्षःकवाटक्षतिः ।

अत्यन्तं मृदुलं त्वदङ्घ्रियुगलं हा मे मनश्चिन्तय-

त्येतल्लोचनगोचरं कुरु विभो हस्तेन संवाहये ॥ ७९॥

ஆம்பல் இதழ்களொப்ப முனிமனம்தனில் பதியும் உன் பொற்பாதங்கள் கொண்டு

ஆற்றல்மிகு காலனின் திடமிகு புகுமுகமெனும் மார்தனை எட்டி உதைத்தனையோ!

அந்தகோ! உன் மென்மலர்பாதங்கள் எண்ணி என்மனம் கவலை கொண்டதன்றோ!

எங்கும் நிறையோனே காட்சி கொடுத்திடு அப்பாதமிரண்டையும் என் கண்களுக்கே

என்கைகளிரண்டால் வருடி வலிஅகற்றி வணங்குகிறேன் வேதநாயகனே விமலனே!

———————————————————-

Verse 80

एष्यत्येष जनिं मनोऽस्य कठिनं तस्मिन्नटानीति म-

द्रक्षायै गिरिसीम्नि कोमलपदन्यासः पुराभ्यासितः ।

नोचेद्दिव्यगृहान्तरेषु सुमनस्तल्पेषु वेद्यादिषु

प्रायः सत्सु शिलातलेषु नटनं शम्भो किमर्थं तव ॥ ८०॥

இவன் பிறப்பான் கடினமனமுடன், காத்தருள ஆடிடுவேன் அவன் மனதில் என

இவ்வெளியோன் எனைக்காத்திட, மேறு மலைதனில் நடைபயின்றனையோ

மென்மைமிகு உன் பொற் பாதம் இருகொண்டு, நடராசனே! இல்லையெனில்

பூமென்மஞ்சங்கள் தெய்வீக இல்லங்கள் வசதிநிறை உறைவிடங்கள் தவிர்த்து

கற்பாறை நிறை மேறுமலைதனதனில் உன் சிவதாண்டவம் எதற்கோ ஆண்டவனே!

———————————–

Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 71 – 75) Continued

Continuing his treatise on Bhakti, Adi Sankara now comes out with some tips to lodge securely one’s intelligence in the mind and issue out with actions that will take one to the ultimate goal of self realisation.

He does this poetically by comparing Bhakti, Mind and Intelligence to Actions, Persons and Manifestations of Nature. Let us enjoy the essence

———————————-

Verse 71

आरूढभक्तिगुणकुञ्चितभावचाप-

युक्तैः शिवस्मरणबाणगणैरमोघैः ।

निर्जित्य किल्बिषरिपून् विजयी सुधीन्द्रः

सानन्दमावहति सुस्थिरराजलक्ष्मीम् ॥ ७१॥

தூய உயர் அறிவு என்னும் வில் எடுத்து

உறுதி கொள் ஆழ்பக்தியெனும் நாண் ஏற்றி

சிவத்தியானமெனும் குறைவில்லா அம்புகள் தொடுத்து

தீவினைகளெனும் எதிரிகளை வீழ்த்தி வெற்றி வாகை சூடி

நிலையான பேரின்பம்தனைப் பெறுவார் மேலான மெய் அறிவாளர்.

————————————–

Verse 72

ध्यानाञ्जनेन समवेक्ष्य तमःप्रदेशं

भित्वा महाबलिभिरीश्वरनाममन्त्रैः ।

दिव्याश्रितं भुजगभूषणमुद्वहन्ति

ये पादपद्ममिह ते शिव ते कृतार्थाः ॥ ७२॥

சிவ தியானமெனும் மையிட்டு நோக்கி மடமையெனும் இருள் தகர்த்து

ஈசன் உந்தன் புகழ்பாடல்தனை பேர் வேள்வியென அற்பணித்து

அமரர் அடிபணியும் அரவணியோனின் அருபொருள் பொற்பாதம்தனை

அண்டியோர் அடைந்தனரே இவ்வாழ்வதனின் நோக்கம்தனை

————————————–

Verse 73

भूदारतामुदवहद्यदपेक्षया श्री-

भूदार एव किमतः सुमते लभस्व ।

केदारमाकलितमुक्तिमहौषधीनां

पादारविन्दभजनं परमेश्वरस्य । ७३॥

நிலமகள் அலைமகள் உடன்வாழ் மாயவன், கேழல் வடிவெடுத்தும் காணா,

உலகம் நாடும் பேரின்பமெனும் முக்தி மூலிகை செழிவிளைநிலமெனும்

மலர் பாதங்கள்தனைப் போற்றிப் பணிந்திடுவாய் நல் மனமே, அதனின்

மேல் வேறு என் உண்டு நீ அடைய, அறிந்திடுவாய் நல் மனமே!

————————————–

Verse 74

आशापाशक्लेशदुर्वासनादि-

भेदोद्युक्तैर्दिव्यगन्धैरमन्दैः ।

आशाशाटीकस्य पादारविन्दं

चेतःपेटीं वासितां मे तनोतु ॥ ७४॥

அவா பிணைக்கும் துயரம் விளை தீவினை எனும் துர்நாற்றம்தனை

அளவிலா தெய்வீக நறுமணம் கொண்டு நீக்கிட முனையும்

நாற்றிசைஉடையணியோனின் பொற்கமலப் பாதம் விளை

எற்றிசை பரவும் வாசனை, என் மனமெனும் உடைப்பெட்டியுள்

உறை அந்நாற்றம் போக்கி நல்வினை நறுமணம் கமழ உதவட்டும்.

———————————–

Verse 75

कल्याणिनां सरसचित्रगतिं सवेगं

सर्वेङ्गितज्ञमनघं ध्रुवलक्षणाढ्यम् ।

चेतस्तुरङ्गमधिरुह्य चर स्मरारे

नेतः समस्तजगतां वृषभाधिरूढ ॥ ७५॥

காமதேவன் வாகையனே உலகெலாம் உணர்ந்தோனே விடைவாகனனே

பொங்கும் மங்களமுடன் பொலிவுடன் நடை போட்டு அதிவிரைவுடனே ஓடும்

குறிப்புணர்அறிதிறனுடன் குறையொன்றுமில்லா சிறப்பியல்புகளுடனான

என் மனம் எனும் பரியதனை மகிழ்வுடன் செலுத்திடுவாய் சிவசங்கரனே

———————————-

Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 66 – 70) Continued

When one talks about Bhakti and Gyana, one can’t miss out the life of Saint Kanakadaasa. His life was inseparable from the Lord. Here is one such incident from his life:

“ One day Kanaka’s guru Vyasarayalu distributed fruits to his disciples and asked them to eat them secretly without being watched by any one. One covered himself under a bed sheet and ate, one climbed up a tree, another hid under the bed and so on. But one disciple came back with the fruit morosely. The Guru was surprised and asked for the reason. He answered ‘Guruji’? Please forgive me. I am a sinner. I disobeyed you. I tried my level best to eat as per your orders, but wherever I went, God was watching me. The Guru was taken aback by his innocent love for the Almighty. He was no other than Kanakadas”.

Saints like Kanakadaasa and several others across India in their respective lives, brought out the essence of Bhakti.

“Affectionate mental disposition and the purity of the devotion” is the key in all their Verses. Here is Adi Sankara conveying to the Lord his heartfelt commitment to surrender and seek help.

——————————————————-

Verse 66

क्रीडार्थं सृजसि प्रपञ्चमखिलं क्रीडामृगास्ते जनाः

यत्कर्माचरितं मया च भवतः प्रीत्यै भवत्येव तत् ।

शम्भो स्वस्य कुतूहलस्य करणं मच्चेष्टितं निश्चितं

तस्मान्मामकरक्षणं पशुपते कर्तव्यमेव त्वया ॥ ६६॥

விளையாட அரங்கென்று நீ படைத்தாய் இவ்வுலகம்

அக்களரி உறை மாந்தர் உன்னாட்ட பொம்மைகள்

யான் ஆடும் ஆட்டம் எல்லாம் உனை மகிழ்விக்க மட்டும்

எனை ஆட்டுவித்து நீ மகிழ்ந்தாய் அது உறுதி ஆதலனிலால்

எனைக் காத்து பொறுப்பது உன் கடன், அன்புடையானே ஆதியே

One of my favourite songs in Carnatic music is written by the great Papanasam Sivan in the Raga Kalyani.

https://youtu.be/jprIqeTSxYw

Similarly the Veena Legend S. Balachander in one of his creations , a Tamil Film called “Bommai” came out with this classic:

https://youtu.be/buQ6KQ0LASw

These songs aptly bring out the essence of this

particular verse.

————————————

Verse 67

बहुविधपरितोषबाष्पपूर-

स्फुटपुलकाङ्कितचारुभोगभूमिम् ।

चिरपदफलकाङ्क्षिसेव्यमानां

परमसदाशिवभावनां प्रपद्ये ॥ ६७॥

பல்விதக்களிப்புடனும், ஆனந்தக்கண்ணீர்மல்கி மயிர்கூச்சரிய வைக்கும்,

பேரின்ப்பயிர் சாகுபடிதறு பூமியெனும், முக்திக்கனி விழை மாந்தர் போற்றும்,

நிலையாக பிணிதீர்க்கும், ஒப்புயர்வற்ற சிவதியானம்தனை சரணடைந்தேன்

————————————

Verse 68

अमितमुदमृतं मुहुर्दुहन्तीं

विमलभवत्पदगोष्ठमावसन्तीम् ।

सदय पशुपते सुपुण्यपाकां

मम परिपालय भक्तिधेनुमेकाम् ॥ ६८॥

அளவிலா ஆனந்த அமிழ்தெனும் பால்தனை மீண்டும் மீண்டும் சுரக்கும்

கலப்பிலா தூயஉன் பாதமெனும் கொட்டிலில் நிலையாக உறையும்

பல பெருநல்வினை புண்ணிய பலன் விளை எந்தன் பக்தியெனும்

கறவைப் பசுதன்னைக் காத்தருள்வாய் கருணாகரனே சங்கரனே

————————————–

Verse 69

जडता पशुता कलङ्किता

कुटिलचरत्वं च नास्ति मयि देव ।

अस्ति यदि राजमौले

भवदाभरणस्य नास्मि किं पात्रम् ॥ ६९॥

ஜடப்பொருளென இசைக்கரைத்த புலித்தோல்

மாயைகொள் மந்தறிவு என கரமுறை மான்

கரை பட்ட நிலை என சிரம் அணி பிறை நிலவு

வளைநெளி கோணல் என, மார் அணி அரவு

இவை அனைத்து குணமிலா எளியோன் யான்

எனை ஏற்கமாட்டாயா உன் அணிகலனென தேவனே!

———————–

Verse 70

अरहसि रहसि स्वतन्त्रबुद्ध्या

वरिवसितुं सुलभः प्रसन्नमूर्तिः ।

अगणितफलदायकः प्रभुर्मे

जगदधिको हृदि राजशेखरोऽस्ति ॥ ७०॥

கடந்தும் உள்ளும் சுதந்திர மனதுடன் வழிபட இசைவான

கருணைக்கடலே கணக்கில்லாஅருள் பொழியோனே

இரேழு உலகம் கடந்தாளும் பிறையணிப் பெம்மானே

நிலையிலா இவ்வுலகில் நீயன்றோ என் இதயம்தனில் எந்நேரமும்

————————

Knowledge & Devotion (Sivananda Lahari Verse 61 – 65)

Remember this cover!

In end August 1970, an LP Gramaphone Record by MS Subbulakshmi with “Bhaja Govindam” on one side and “Vishnu Sahasranamam” on the other side was released. Soon it became part of our family’s LP Record Collections. Not a day passed without listening to these Divine renditions. As a teen, what caught my attention was not these two renditions but the introduction to Bhajagovindam by Sri. C. Rajagopalachari (Rajaji). I was simply bowled over by the crisp voice and the clarity of thoughts (even though I did not understand the content philosophically). Here is what Rajaji said in his introduction:

“Adi Shankara wrote a number of Vedantic works for imparting knowledge of the Self and the Universal Spirit. He also composed a number of hymns to foster bhakti in the hearts of men. One of these hymns is the famous Bhaja Govindam. The way of devotion is not different from the way of knowledge or gnyaana. When intelligence matures and lodges securely in the mind, it becomes wisdom. When wisdom is integrated with life and issues out in action, it becomes bhakti. Knowledge, when it becomes fully mature, is bhakti. If it does not get transformed into bhakti, such knowledge is useless tinsel. To believe that gnyaana and bhakti, knowledge and devotion, are different from each other, is ignorance. If Sri Adi Shankara Himself, who drank the ocean of gyaana as easily as one sips water from the palm of one’s hand, sang in His later years hymns to develop devotion it is enough to show that gnyaanaand bhakti are one and the same. Sri Sankara has packed into the Bhaja Govindam song, the substance of all Vedanta and set the oneness of gnyaana and bhakti to melodious music”.

Never did I realize that nearly 5 decades later, the above talk which simply mesmerized me at that time will come in handy as an introduction to Bhakti, this time for the Verses written by Adi Sankara himself in Sivananda Lahari. Here are the Verses. Here you will see Adi Sankara dwelling in all aspects of Bhakti, Mind, Wisdom and Actions related to the Devotion. These will be presented here and in the rest of the blogs that follows in the subsequent weeks.

——————————————-

Verse 61

अङ्कोलं निजबीजसन्ततिरयस्कान्तोपलं सूचिका

साध्वी नैजविभुं लता क्षितिरुहं सिन्धुः सरिद्वल्लभम् ।

प्राप्नोतीह यथा तथा पशुपतेः पादारविन्दद्वयं

चेतोवृत्तिरुपेत्य तिष्ठति सदा सा भक्तिरित्युच्यते ॥ ६१॥

அங்கோல மரம் சாரும் அழிஞ்சல் விதைகள் போல்

காந்தம் நோக்கி விரையும் இரும்பு ஊசிகள் போல்

கற்புடைப்பெண்டிர் தம் கணவரிடம் சேர்வது போல்

கடலை நோக்கி பெருக்கெடுத்தோடும் நதிகள் போல் – பசுபதியின்

கமலப்பொறபாதங்கள்தனை என்மன எண்ணங்கள் இயல்பென அடைந்து

அல்லலின்றி நிலைத்திட்டால் அந்நிலையன்றோ பக்தி எனப்படும்.

———————————-

Verse 62

आनन्दाश्रुभिरातनोति पुलकं नैर्मल्यतच्छादनं

वाचा शङ्खमुखे स्थितैश्च जठरापूर्तिं चरित्रामृतैः ।

रुद्राक्षैर्भसितेन देव वपुषो रक्षां भवद्भावना-

पर्यङ्के विनिवेश्य भक्तिजननी भक्तार्भकं रक्षति ॥ ६२॥

மயிர்கூச்சரிய ஆனந்தக்கண்ணீரில் நீராட்டி

மாசிலா மன உடைஅணிவித்து வயிறு நிரப்ப

வாக்குச்சங்கதனில் உன்நாமம்உரைமறை அமிழ்து பாலூட்டி

உருத்திராக்கம் சூட்டி வெந்நீறு பூசி மெய் காத்து

சிவத்தியானத் தொட்டிலில் இட்டுக் காத்திடுவாள் பக்திஅன்னை

பக்தன் எனும் மழழைதனை பரமதேவனே!

———————————-

Verse 63

मार्गावर्तितपादुका पशुपतेरङ्गस्य कूर्चायते

गण्डूषाम्बुनिषेचनं पुररिपोर्दिव्याभिषेकायते ।

किञ्चिद्भक्षितमांसशेषकबलं नव्योपहारायते

भक्तिः किं न करोत्यहो वनचरो भक्तावतंसायते ॥ ६३॥

நடந்து தேய்ந்த காலனிகள் உன் சிரசில் கூர்சமென

வாய் உமிழ் நீர் முப்புரமெரியோன் நீராட மங்கள நீரென

எச்சிலிட்டு மீந்த புலால் புலித்தோலான் உனக்குப் படையலென

வனவேடன் ஒருவன் உன் உன்னத பக்தனென, ஆச்சரியமன்றோ!

இவ்வுலகில் எதுஒன்று இயலாது எம்பிரான்மேல் பக்தி இருந்தால்

Bhakta Kannappa

————————

Verse 64

वक्षस्ताडनमन्तकस्य कठिनापस्मारसंमर्दनं

भूभृत्पर्यटनं नमस्सुरशिरःकोटीरसङ्घर्षणम् ।

कर्मेदं मृदुलस्य तावकपदद्वन्द्वस्य गौरीपते

मच्चेतोमणिपादुकाविहरणं शम्भो सदाङ्गीकुरु ॥ ६४॥

காலன் மார் உதைத்து, அறியாமை எனும் அபஸ்மர

அசுரனை மிதித்து, மலைப்பயணமேற்று, அமரர்கூட்டம்

அடிபணி வேளையில் அவர் மகுடகங்கள் உரசிப் புண்படும்

உன் பொன்மலர் பாதமிரண்டின் நோவு தவிர்க்க

என் மனமெனும் மாணிக்க காலணிகள்தனை

அணிந்தருள்வாய் ஆலமுண்டோனே பார்வதி நாயகனே

Apasmura Asura

——————————-

Verse 65

वक्षस्ताडनशङ्कया विचलितो वैवस्वतो निर्जराः

कोटीरोज्ज्वलरत्नदीपकलिकानीराजनं कुर्वते ।

दृष्ट्वा मुक्तिवधूस्तनोति निभृताश्लेषं भवानीपते

यच्चेतस्तव पादपद्मभजनं तस्येह किं दुर्लभम् ॥ ६५॥

மார் உதைவிசை தாளா காலனின் ஓட்டமென்ன!

மலர் மொக்கென மிளிர் மாணிக்க மகுட ஒளி கொண்டு

கற்பூர ஆராதனை புரியும் தேவரினக் கூட்டமென்ன!

கட்டித் தழுவும் முக்தியெனும் இளமங்கையின் உறவென்ன!

இறைஉன் பொற்பாதம் போற்றி துதிமனம் உடையோர்க்கு,

இயலாதது ஏதும் உண்டோ பவானி நாதனே!

Markandeya

————————-

Figure of speech for the Figureless (Sivananda Lahari Verse 58 – 60)

American Management Association in its website, brings out this interesting prelude to How to manage the Boss”:

“Realize that you are more dependent on your boss than your boss is on you, because your boss holds the key to your short-term future. You need to take the initiative to set expectations. It’s your responsibility to say when you’re not feeling heard. The good news is that no matter how well or poorly you have managed your boss’s relationship in the past, you can recraft your relationship on every new endeavour . Ideally, you want to create a relationship where talking from the heart is the norm.”

Wonder what has this to do with a “spiritual stuff” that we are dealing with! Adi Sankara is handling a bigger challenge; he needs to manage the only Invisible Boss of the Universe. Heart to heart talk, Creativity, imagination and initiative which are essential in managing the relationship, brings out the poetic expertise of Adi Sankara in the following Verses where he uses extensively metaphors & similes in the communication that emanates from his heart.

Just to refresh “ A metaphor (உருவகம்) is a figure of speech that, for rhetorical effect, directly refers to one thing by mentioning another. It may provide clarity or identify hidden similarities between two ideas. A simile (உவமை) is a figure of speech that directly compares two things”.

Here is Adi Sankara using real life examples and seeking His Divine Intervention

——————————————————-

Verse 58

एको वारिजबान्धवः क्षितिनभो व्याप्तं तमोमण्डलं

भित्वा लोचनगोचरोऽपि भवति त्वं कोटिसूर्यप्रभः ।

वेद्यः किन्न भवस्यहो घनतरं कीदृग्भवेन्मत्तम-

स्तत्सर्वं व्यपनीय मे पशुपते साक्षात् प्रसन्नो भव ॥ ५८॥

தாமரை நண்பன் ஆதவன், புவி வான் இருளகற்றி ஒளித்திடுவான்; ஆயினும்

பாமரனெனக்கு பலகோடிஆதவன் உள்ளடக்கிய நீ ஒளிகொடுக்கவில்லை இன்னும்,

அய்யகோ என்மன இருள் அத்துனை அடர்த்தியோ உலகாளும் உமையோனே!

மெய்ஞான இருளகற்றி காட்சி கொடுத்தருள் உலகோர்உளம் உறை நாயகனே!

—————————-

Verse 59

हंसः पद्मवनं समिच्छति यथा नीलाम्बुदं चातकः

कोकः कोकनदप्रियं प्रतिदिनं चन्द्रं चकोरस्तथा ।

चेतो वाञ्छति मामकं पशुपते चिन्मार्गमृग्यं विभो

गौरीनाथ भवत्पदाब्जयुगलं कैवल्यसौख्यप्रदम् ॥ ५९॥

தாமரைத்தடாகம் நாடும் அன்னப் பறவை போல

நீர்மழை மேகம் நோக்கும் சுடலைக்குயில் போல

ஆதவன் உதயம் நோக்கும் வாத்து போல

சந்திரனின் வரவு நோக்கும் செம்போத்து போல

நல்லறிவு காட்டும் பாதையிலே, பேரின்ப

நிலை அடைய வழிதனைக் காட்டும் உன்

பொன்மலர் பாதமிரு நோக்க, என் மனம்

அனுதினமும் விழைகிறதே ஆண்டவனே!

—————————-

Verse 60

रोधस्तोयहृतः श्रमेण पथिकश्छायां तरोर्वृष्टितो

भीतः स्वस्थगृहं गृहस्थमतिथिर्दीनः प्रभुं धार्मिकम् ।

दीपं सन्तमसाकुलश्च शिखिनं शीतावृतस्त्वं तथा

चेतः सर्वभयापहं व्रज सुखं शम्भोः पदाम्भोरुहम् ॥ ६०॥

ஊழிவெள்ளம் இழுக்கும் மானிடன் கரை காண விழை போல

வழிப்போக்கன் உடல்தளர்வால் மரநிழல் காண விழை போல

மழைநனை மக்கள் உறைகூரை காண விழை போல

வெளியூர் விருந்தினன் இல்லற உறையோன் காண விழை போல

ஏழ்மையில் வாடும் உள்ளம் செல்வந்தன் காண விழை போல

இருளில் அவதியுற்றோன் எரியும் விளக்கு காண விழை போல

குளிரில் துன்புற்றோன் நெருப்பின் தழல் காண விழை போல

மகிழ்வுடன் பயம் அனைத்தும் தவிர்த்து பேரின்பம் பெற

அருள்மிகு சங்கரனின் பொன்மலர்பாதம் காண விழைவாய் என் மனமே!

—————————–

Chaataka (சுடலைக்குயில்), Chakravaka (வாத்து), Chakora (செம்பொத்து) & Hamsa (அன்னம்) Birds

The “In” in the Invisible ? Sivananda Lahari Verses 47-54 (continued)

Verse 47 (The Spring arrives)

शम्भुध्यानवसन्तसङ्गिनि हृदारामेऽघजीर्णच्छदाः

स्रस्ता भक्तिलताच्छटा विलसिताः पुण्यप्रवालश्रिताः ।

दीप्यन्ते गुणकोरका जपवचःपुष्पाणि सद्वासना

ज्ञानानन्दसुधामरन्दलहरी संवित्फलाभ्युन्नतिः ॥ ४७॥

இதயத்தோட்டமதில் சிவ தியான வசந்தத்தின் வருகை எனவே

முதிர் இலைகளெனும் பாவங்கள் உதிரும், பக்தியெனும் கொடிகள் படரும்,

நல்வினைகள் துளிர் விடும், சீர்பண்பு மொக்குகள் விரிய சிவப்பண்கள் மலரும்,

மெய்ஞானத் தேன் ஓடும் , பேரின்பத்திளை எனும் கனிகள் தாங்கும்

———————————————-

Verse 48 ( Mind – the Kingly Swan – Pl do mind)

नित्यानन्दरसालयं सुरमुनिस्वान्ताम्बुजाताश्रयं

स्वच्छं सद्द्विजसेवितं कलुषहृत्सद्वासनाविष्कृतम् ।

शम्भुध्यानसरोवरं व्रज मनो हंसावतंस स्थिरं

किं क्षुद्राश्रयपल्वलभ्रमणसञ्जातश्रमं प्राप्स्यसि ॥ ४८॥

பேரின்ப அமிழ்து உறை, தேவமுனிஇதயங்கள் வாழ்,

பாவங்களெனும் மாசு அகற்றும், புண்ணிய மணம் பரப்பும்

ஞானியரெனும் அன்னப்பறவைகள் வெகுநாடும்,

பார்வதி நாயகனின் நீர்நிலைதனை நிலையாக அடையாமல்

சிரியோருக்கு உகந்த சம்சாரஅல்லல் எனும் சேறுநிறை குட்டையிலே

குறியற்ற பயணமேற்று வீணேஉழன்று திரியாதே மனமெனும் ராஐஅன்னமே !

——————————————

Verse 49 ( Devotion – the creeper)

आनन्दामृतपूरिता हरपदाम्भोजालवालोद्यता

स्थैर्योपघ्नमुपेत्य भक्तिलतिका शाखोपशाखान्विता ।

उच्छैर्मानसकायमानपटलीमाक्रम्य निष्कल्मषा

नित्याभीष्टफलप्रदा भवतु मे सत्कर्मसंवर्धिता ॥ ४९॥

பேரின்ப அமிழ்தெனும் நீர் பாய்ச்சி, பேரிறையின் பொற்பாதமலரடியில் முளைத்து,

மனஉறுதிக் கொம்பதனில் சுற்றி, கிளைசிறுகிளைபல அடர்ந்த என்மனப்பந்தலின்

உச்சியிலே, தீவினை தவிர்த்து நல்வினை உதவ நன்கு படர்ந்து, யான்விழையும்

இனியமுக்திக்கனிகளை அனுதினமும் அளித்திடுக பக்தியெனும் படர்கொடியே !

————————————————–

Verse 50 (Sankara – the Jasmine Flower)

सन्ध्यारम्भविजृम्भितं श्रुतिशिरस्थानान्तराधिष्ठितं

सप्रेमभ्रमराभिराममसकृत् सद्वासनाशोभितम् ।

भोगीन्द्राभरणं समस्तसुमनःपूज्यं गुणाविष्कृतं

सेवे श्रीगिरिमल्लिकार्जुनमहालिङ्गं शिवालिङ्गितं ॥ ५०॥

மாலையில் மலர்ந்து செவி சிரம் சேர்ந்து இனித்தேனீக்கள் நாட

உலகவாஞ்சையுடையோர் நுகர மங்களகரமான நறுமணம் பரப்ப

அழகுமலையின் மருதமரம் தழுவி படரும் மல்லிகை மலர் கொண்டு

மாலையில் தாண்டவமாடி மறைசிரமெனும் உபநிடத்தில் உறையும்

நல்வினையர் நினைவால் ஒளிவிடும் அம்பிகையொரு அழகன்

எளியோரின் பக்தி மணம் கமழும் அரவு அணியோன் நற்குணவடிவோன்

தேவர்கள் போற்றும் தவசீலன் உமைதழுவும் உலகாண்டோன்

நல்லமலை உறை மல்லிகார்ஜுன மகாலிங்கம்தனை சேவிப்பேன் யான்

—————————————-

Verse 51 (Sankara – The Bee)

भृङ्गीच्छानटनोत्कटः करिमदग्र्गाही स्फुरन्माधवा-

ह्लादो नादयुतो महासितवपुः पञ्चेषुणा चादृतः ।

सत्पक्षः सुमनोवनेषु स पुनः साक्षान्मदीये मनो-

राजीवे भ्रमराधिपो विहरतां श्रीशैलवासी विभु: ॥ ५१॥

பெண் தும்பிக்கிசைந்தாடி, சொரியும் வேழமதம் அருந்தி

வசந்தத்தில் மகிழ்ந்தாடி, கண்கவர ரீங்காரமிட்டடு

மலர்நிறை மலை விழை, எங்கும் பறந்துதிரியும் கருந்தேனீ ஒப்ப

பிரிங்கிமுனிவிழையேற்று நடனமாடி, வேழஅசுரனை வதைத்து,

மாயனின் வடிவான மோகமதை விரும்பி, ஓம்கார நாதனாய்,

மன்மதன் உன்அழகு ஒப்ப, நல்லோர்இனம் காக்கும் நாயகனாய்

நீக்கமற நிறைந்து ஶ்ரீசைலமலைவாழ் பிரமராம்பிகைபதியோன்

என்கண்எதிரில் காட்சிதந்து தாமரையெனும் எனமனதில் விளையாடட்டும்

——————————————

Verse 52 ( Sankara – the rain cloud)

कारुण्यामृतवर्षिणं घनविपद्ग्रीष्मच्छिदाकर्मठं

विद्यासस्यफलोदयाय सुमनःसंसेव्यमिच्छाकृतिम् ।

नृत्यद्भक्तमयूरमद्रिनिलयं चञ्चज्जटामण्डलं

शम्भो वाञ्छति नीलकन्धर सदा त्वां मे मनश्चातकः॥ ५२॥

அமழ்தெனும் நீர் பொழி, வறட்சிவிளை பெருந்துயர்தணி,

அன்னப்பயிர் செழி,மகிழ் மயில்கள் நடனம் விளை

உலகோர் போற்றும், எவ்வடிவம் ஏற்கும், மின்னலுடன் இடிக்கும்

மலைவாசம் மிகு நீல வண்ண மேகமென

கருணை மழை பொழி, கடுங்கோடை வெயில்எனும் துயர்தணி,

அறிவுப் பயிர்செழி, நல்மனம் போற்றும், மயில் நடனமாடும் அடியார்நிறை,

எவ்வடிவம் ஏற்கும் மின்னார் செஞ்சடையோன் நீலமிடறு மலைவாசன் மேல்

மழை வரவு அறிவிச் சுடலைக்குயிலெனும் என்மனம், நிலவுலாவிய

நீர்மலி வேணியன் உனை விழைகின்றதே உமையோனே, சங்கரனே!

————————————————

Verse 53 ( Sankara – the Peacock)

आकाशेन शिखी समस्तफणिनां नेत्रा कलापी नता-

ऽनुग्राहिप्रणवोपदेशनिनदैः केकीति यो गीयते ।

श्यामां शैलसमुद्भवां घनरुचिं दृष्ट्वा नटन्तं मुदा

वेदान्तोपवने विहाररसिकं तं नीलकण्ठं भजे ॥ ५३॥

செஞ்சடையில் வான் மயிற்கொண்டையென, மயில் பகை அரவரசனை பூண் என

அணிந்து, அடியாருக்கருள் புரிந்து, மயில் அகவும் கேகியென ஓம்காரமுரைத்து

மேகஎழில் மலைமகள் கண்டு மழைமுகில் கண்ட மயிலென ஆனந்த நடனமாடி

வேதாந்த நந்தவனம்தனில் விழைந்து விளையாடும் நீலமிடறு நாயகனெனும்

வண்ண மயிலதனை நான் வணங்குகின்றேன்

———————————————————–

Verse 54 (Sankara – the Peacock)

सन्ध्याघर्मदिनात्ययो हरिकराघातप्रभूतानक-

ध्वानो वारिदगर्जितं दिविषदां दृष्टिच्छटा चञ्चला ।

भक्तानां परितोषबाष्पविततिर्वृष्टिर्मयूरी शिवा

यस्मिन्नुज्ज्वलताण्डवं विजयते तं नीलकण्ठं भजे ॥ ५४॥

கோடைமுடியும் வேளையிலே, இளமாலைப்பொழுதினிலே,

மாயவனின் கரம் எழுப்பும் மிருதங்க ஒலி இடியெனமுழங்க,

தேவரினவிழிகள் மின்னலென ஒளிக்க, அடியாரின் மனமுருகிவிளை

ஆனந்தக்கண்ணீர் மழையெனப் பொழிய, பெண் மயிலெனும

அன்னை உமையவள் முன்நின்று ஆனந்த நடனமாடிக் களிக்கும்

ஆண் மயிலெனும் நீல்கழுத்துடை பரமசிவனைத் துதிக்கின்றேன் யான் !

————————————-

Punyavachanam – Sivananda Lahari Verse 36

It is the Vedic ritual of purification. “Punyavachanam puja is performed during occasions such as a birth, death, house warming etc. The significance and attributes of this puja varies depending on the particular occasion. The ritual invokes the God of water and celestial ocean, Varuna and offers prayer through 16 steps (Shodasa upachara), in a purnakumbha (Kalash). The main purpose of this type of Puja is two-fold. Primarily it is to uplift the five senses of the worshiper, and by doing so elevate him to a higher level of consciousness that will promote good thoughts and actions. Secondarily it draws upon the Indian traditions of honoring a guest, wherein each upachara is a service to the deity who takes presence in the sculpture for the duration of the Puja. This is followed by the recitation of Pavamana Mantra which is for purification from falsehood to truth, from darkness to light and from death to immortality. On completion of the puja, the water from the Kalash is sprinkled around the puja premises, thereby purifying it”.

Adi Sanakara has a very simple process for conducting Punyavachana. This does not involve anyone except the Self and avoids extensive protocols and procedures. This verse aptly describes the process. If only we could follow this in letter and spirit, the world will be completely different.

—————————————————————

Verse 36

भक्तो भक्तिगुणावृते मुदमृतापूर्णे प्रसन्ने मनः

कुम्भे साम्ब तवाङ्घ्रिपल्लवयुगं संस्थाप्य संवित्फलम् ।

सत्वं मन्त्रमुदीरयन्निजशरीरागारशुद्धिं वहन्

पुण्याहं प्रकटीकरोमि रुचिरं कल्याणमापादयन् ॥ ३६॥

உள்ளமெனும் உறைவிடமதை தூய்மைசெய்து

மங்கள எண்ணம் மனதிலிட்டு மகிழும் பக்தனது

தெளிமனமெனும் குடமதனை பக்தியெனும் நூல் சுற்றி

சிவானந்தத்தேனதனை புனிதநீரென அதனில் நிரப்பி

உன் பொன்மலர்பாதமிரண்டும் மாவிலையென இருத்தி

மெய்ஞானமெனும் அறிவதனை தேங்காயென நிறுத்தி

உளதாந்தன்மை உணர்த்தும் ஐந்தெழுத்து மந்திரம் ஓதி

புண்ணியவசனமெனும் வழிவகையைப் புரிந்திட்டேன் உமைநாதா

————————————

Captain Courageous – Sivananda Lahari Verses 31-35

One of the most talked about subject in this modern era is “Leadership”. One can discuss this topic at any place anytime “till cows come home” . Innumerable examples of past & present leaders in different fields can be quoted. Leadership qualities such as Compassion, risk taking, team building, knowledge and rewards etc etc are discussed, researched and documented. Can you attempt to describe the attributes of the “Leader of the Cosmos?

Venturing to describe the qualities of the Invisible, Srimad Bhagwadpaada Sankara outlines a few of them based on a couple of incidences in a few verses.

—————————————————–

Verse 31

नालं वा परमोपकारकमिदं त्वेकं पशूनां पते

पश्यन् कुक्षिगतान् चराचरगणान् बाह्यस्थितान् रक्षितुम् ।

सर्वामर्त्यपलायनौषधमतिज्वालाकरं भीकरं

निक्षिप्तं गरलं गले न गिलितं नोद्गीर्णमेव त्वया ॥ ३१॥

உன்னுள் வெளி உறை அனைத்து உயிரினம் பேணும் பெரியோனே!

கக்கும் தீப்பிழம்பபெனும் கொடுநச்சுமருந்துவிளை பேரச்சமதவிர், விழை

திக்கெட்டோடும் தேவரினம் காக்கும் உயரினத்தலையோனே!

அவ்விடமதனை உமிழ்வுட்கொள்தவிர் சங்கதனில் நிலைத்திட்டு நீ

தரணி காக்கும் பணியொன்றே போதுமே! உன் கருணையுள்ளமதைக் காட்டிட!

———————————-

Verse 32

ज्वालोग्रः सकलामरातिभयदः क्ष्वेलः कथं वा त्वया

दृष्टः किं च करे धृतः करतले किं पक्वजम्बूफलम् ।

जिह्वायां निहितश्च सिद्धघुटिका वा कण्ठदेशे भृतः

किं ते नीलमणिर्विभूषणमयं शम्भो महात्मन् वद ॥ ३२॥

தேவருக்கச்சம்விளை தீப்பிழம்பபெனும் கொடுநச்சதனை விழித்தனையே,

அக்கனல்தனை கையதனில் சுட்டநாவற்கனியென ஏந்தினையோ,

சித்தர்களின் குளிகையென அழல்தனை உன் நாவதனில் ஏற்றினையோ,

நீள்கழுத்திற்கு நீலமணிமாலையென நஞ்சதனைசங்கதனில் நிலைத்தனயோ

எங்கனம் என்றுரைத்திடுவாய் உலகெலாம் உயர்ந்து ஓதற்கரியோனே !

————————————

Verse 33

नालं वा सकृदेव देव भवतः सेवा नतिर्वा नुतिः

पूजा वा स्मरणं कथाश्रवणमप्यालोकनं मादृशाम् ।

स्वामिन्नस्थिरदेवतानुसरणायासेन किं लभ्यते

का वा मुक्तिरितः कुतो भवति चेत् किं प्रार्थनीयं तदा ॥ ३३॥

ஒருமுறை உன் சேவை புரிதலும், உனை வணங்கிப் பாடவும், உன் பாதம் துதிக்கவும்,

உள்நிறுத்தி உன் தியானமும், உன் புகழ் கேட்கவும், உனைக்கண்டு மகிழவும்

பேரின்பநிலைதனை அடைய போதுமன்றோ பொன்னார் மேனியனே இவ்வழி

ஒன்றினை யான் ஏற்றி அந்நிலையடைந்தால் வேறென்னவேண்டும் எனக்கு

நிலையற்ற தேவர்களைத் துதித்தென்ன பலன், உடல் தளர்ச்சி ஒன்றுதான் வருமன்றோ!

——————————————

Verse 34

किं ब्रूमस्तव साहसं पशुपते कस्यास्ति शम्भो भव-

द्धैर्यं चेदृशमात्मनः स्थितिरियं चान्यैः कथं लभ्यते ।

भ्रश्यद्देवगणं त्रसन्मुनिगणं नश्यत्प्रपञ्चं लयं

पश्यन्निर्भय एक एव विहरत्यानन्दसान्द्रो भवान् ॥ ३४॥

என்னவென்றுரைப்பேன் நின் துணிவதனை, எவரிடமுண்டு நின் மனஉரம்,

எங்கனமடைவார் நின் உளநிலை, யுகப்பிரளைய நிகழ்தருணம், இயல்நிலை

நழுவிடும் தேவரினமும், நீள் அச்சமுடன் உயிர்விழை முனியினமும் இருக்க,

தனியொருவராய் பரவசமுடன் தரணி காக்கும் பணிபுரியும் பேரின்பநிலையோனே!

———————————————–

Verse 35

योगक्षेमधुरन्धरस्य सकलश्रेयःप्रदोद्योगिनो

दृष्टादृष्टमतोपदेशकृतिनो बाह्यान्तरव्यापिनः ।

सर्वज्ञस्य दयाकरस्य भवतः किं वेदितव्यं मया

शम्भो त्वं परमान्तरङ्ग इति मे चित्ते स्मराम्यन्वहम् ॥ ३५॥

அனைத்துமறிந்த ஆதியென, இகபர இன்பமடை வழிஉரை ஆசானாக

எனைக் கடந்து என்னுள்உறை கடவுளாக, கருணைமழை பொழி ஈசனாக

அடியார்கருளும் பரமனென உலகாளும் உன்னிடம், விழைந்து உரைய

அடியேன் என்னிடம் ஏதும் உண்டோ இறைவா, நீ எனக்கு அணுக்கமென

சிறியவன் என்மனம் சிந்தனை புரிந்திடும் அனுதினம் சங்கரனே!

——————————————-

The Wish List (Sivananda Lahari Verses 23-30)

“Psychologists describe prayer as a “subconscious” and” emotional effusion”, an outburst of the mind that desires to enter into communication with the invisible”. In today’s wired world when we say “communication” we all understand and know the processes, the techniques, methodologies to improve effectiveness etc. Even if we don’t there is the WW Web to help us.

But take a ride back in time and reach the 5th to 8th Century. Imagine the copious waters (at that period) in two streams named Phaladhara & Panchadhara winding down the picturesque Nallamala Hills in the Eastern Ghats near in a place called Srisailam. ‘Phaladhara-Panchadhara’ signify their origin from the fore head of God Siva, the Phaladhara (Phala=fore head, dhara=stream) and denotes the five aspects of Siva, the Panchadhara (Pancha=five, dhara=stream). Imagine yourselves sitting aloof and trying to communicate with either yourself or to the Invisible. Wow. Won’t your mind open up?

Any traveller/travel website today can come out with several beautiful photos of the location like these I found in the Internet; if only I can take the time back…….

This is where Adi Sankara had his exclusive communication with the Invisible and like the streams, his flow of thoughts were unstoppable carrying the essence of living. Very aptly he has titled his flow as Sivananda Lahari.

The “Research Scholar” Sankara takes his communication process to the next logical step. After outlining his incapabilities & limitations esp in “mind control”, he now comes out with a “statement of intent/purpose” before taking it further with his Guide (Lord Siva).

Verses given below brings out the clarity in his communication when it comes to putting across his wishes/requirement to the Lord. Remember “if wishes were horses….” is not applicable when you communicate with the Invisible

——————————————————

Verse 23

करोमि त्वत्पूजां सपदि सुखदो मे भव विभो

विधित्वं विष्णुत्वं दिशसि खलु तस्याः फलमिति ।

पुनश्च त्वां द्रष्टुं दिवि भुवि वहन् पक्षिमृगता-

मदृष्ट्वा तत्खेदं कथमिह सहे शङ्कर विभो ॥ २३॥

பேரின்பம் நாடி உனை யான் அடிதொழ நீ உவந்தளித்த பதவிக்கனி

நான்முகனின் ஆக்கு, மாயவனின் காப்புப் பணியெனினும் ஏற்றிலேன்,

வான்புள் எனவோ, வனவிலங்கெனவோ உழலவேண்டும் ஏற்றிட்டால்,

காணாஉனை ஏங்கிப்பெறும் துயரதனைத் தாங்கிடலேன் உயிரினத்தலையோனே!

——————————-

Verse 24

कदा वा कैलासे कनकमणिसौधे सहगणै-

र्वसन् शम्भोरग्रे स्फुटघटितमूर्धाञ्जलिपुटः ।

विभो साम्ब स्वामिन् परमशिव पाहीति निगदन्

विधातॄणां कल्पान् क्षणमिव विनेष्यामि सुखतः ॥ २४॥

கயிலாயமலைதனில் பொன்மணி மாளிகையில் சிவகணமுடன், சிரம்மேல்

கரம்இரு கூப்பி உமையொருபாகனை “உலகோனே, உயிரினத்தலையோனே

ஆண்டோனே, பேரின்பளியோனே, பெரியோனே, ஈசனே காத்திடுவாய்” எனப்

பண்பாடி, அயன் வாழும் பலகாலமெனும் கல்பமதை இமைப்பொழுதெனக்

களிப்புடனே கழித்திடுவேனோ, அடிமுடி காணா இமயமலையோனே!

——————————–

Verse 25

स्तवैर्ब्रह्मादीनां जयजयवचोभिर्नियमिनां

गणानां केलीभिर्मदकलमहोक्षस्य ककुदि ।

स्थितं नीलग्रीवं त्रिनयनमुमाश्लिष्टवपुषं

कदा त्वां पश्येयं करधृतमृगं खण्डपरशुम् ॥ २५॥

அயனும் முனிவரும் அனைத்துலகதேவரும் அரனின் வெற்றிகீதமுழங்க,

பூதகணங்கள் ஆடல் பாடல் கூத்தென கேளிக்கையாட்டம் போட

உறுதிமிக்க விடையதனின் உயர் திமிலதன்மேல் உமையொருபாகனாய்

விடம் உண்டுநீலித்த கழுத்துடனே, கரங்கள்தனில் கோடரி மானேந்தி

முக்கண்ணணாய் முழுமுதற்கடவுளாய் உனையென்று காண்பேன் உமைநாதா !

—————————–

Verse 26

कदा वा त्वां दृष्ट्वा गिरिश तव भव्याङ्घ्रियुगलं

गृहीत्वा हस्ताभ्यां शिरसि नयने वक्षसि वहन् ।

समाश्लिष्याघ्राय स्फुटजलजगन्धान् परिमला-

नलाभ्यां ब्रह्माद्यैर्मुदमनुभविष्यामि हृदये ॥ २६॥

உன்னிரு பொற்ப்பாதம்தனை உறுதியுடன் தொழுதேற்றி

என் சிரவிழிமார்மேல் சிக்கெனப்பதித்துத்தழுவி

முழுமலர்ப்பாதமலரதனின் நறுமணம்தனைநாடி

அயனும் அனைத்துலக தேவர்களும் அடையாப் பேரின்பம்தனை

அனுபவிப்பேன் எப்பொழுது கயிலைமலை வாசனே !

———————————

Verse 27

करस्थे हेमाद्रौ गिरिश निकटस्थे धनपतौ

गृहस्थे स्वर्भूजाऽमरसुरभिचिन्तामणिगणे ।

शिरस्थे शीतांशौ चरणयुगलस्थेऽखिलशुभे

कमर्थं दास्येऽहं भवतु भवदर्थं मम मनः ॥ २७॥

கரமதனில் பொன்மலை, அருகினில் தனவேந்தன் குபேரன்,

இல்லம்தனில் கற்பகமரம், காமதேனுப்பசு, சிந்தாமணிமுத்து,

சிரமதனில் மிளிர்கொன்றை, இருதிருவடிதனில் இகபரசுகம்,

உன் உடைத்தன்றோ இவையனைத்தும் கயிலைமலைவாசனே,

என்னிடம் அளித்திட ஏழையோனின் மனம் விட்டு வேறில்லை, இமயமலைநாதனே!

———————————

Verse 28

सारूप्यं तव पूजने शिव महादेवेति सङ्कीर्तने

सामीप्यं शिवभक्तिधुर्यजनतासाङ्गत्यसम्भाषणे ।

सालोक्यं च चराचरात्मकतनुध्याने भवानीपते

सायुज्यं मम सिद्धमत्र भवति स्वामिन् कृतार्थोऽस्म्यहम्

உனை உளமுருகி பூசிப்பதில் உன்வடிவம் கொண்டேன் மகாதேவனே

உன்புகழை பக்தியுடன் பாட உன்னருகில் நானிருந்தேன் சிவபிரானே

உன்அன்பரடியாருடன் உரையாட உம்பருலகம் நானடைந்தேன் பரமனே

உனையென்னி உடல்உள்ளமதை ஒருநிலைப்படுத்தி உன்னுடன் கலந்தேன்

இப்பிறவிதனிலேயே பேரின்பம்பெற்று நிறைந்திட்டேன் இறைவனே

———————————-

Verse 29

त्वत्पादाम्बुजमर्चयामि परमं त्वां चिन्तयाम्यन्वहं

त्वामीशं शरणं व्रजामि वचसा त्वामेव याचे विभो ।

वीक्षां मे दिश चाक्षुषीं सकरुणां दिव्यैश्चिरं प्रार्थितां

शम्भो लोकगुरो मदीयमनसः सौख्योपदेशं कुरु ॥ २९॥

உன் பொன்மலர் பாதம்தனை துதித்து அனுதினமும் தியானம் புரிந்து

என் நாவினில் உன்நாமமேற்றி உனைச் சரண் அடைந்தேன் நமச்சிவாயா

அவுனர்கள் விழைக் கருணை நிறை கடைக்கண்களால் காட்சிகொடுத்தெனக்கு

பேரின்பம் பெற்றிடும் பாடம்தனை உரைத்திடுவாய் உலகாளும் ஆசிரியனே

———————————————————-

Verse 30

वस्त्रोद्धूतविधौ सहस्रकरता पुष्पार्चने विष्णुता

गन्धे गन्धवहात्मताऽन्नपचने बर्हिर्मुखाध्यक्षता ।

पात्रे काञ्चनगर्भतास्ति मयि चेद् बालेन्दुचूडामणे

शुश्रूषां करवाणि ते पशुपते स्वामिन् त्रिलोकीगुरो ॥ ३०॥

ஆயிரம் கைக்கொண்டு உனதாடைநெய்யும் ஆதவனின் திறன்,

வண்ணமுடைமலர் கொண்டு உனைத்துதிக்கும் மாயவனின் இயல்,

வாசமிகு சந்தனதிரவியம்தனின் மணம் பறப்பும் வாயுவின் வலிமை,

அன்னம் சமைக்க உதவிடும் அனலதனை முகம் கொண்ட தேவர்களின் திறமை,

அனுதினமுமுனைப் பூசிக்கக் கொள்கலம் படைத்திடும் அயனவனின் ஆற்றல்,

இவையனைத்தும் எளியோன் எனக்கிருந்தால் மிளிர்கொன்றையனிந்தோனே,

செவ்வனே செய்வேன் சிறப்புடனே உன் இறைபணி, உலகாளும் உமையோனே!

————————————-